Opvullen

 Zien of we het gat, de gaten gedicht krijgen. Al een week of twee een fysiek en mentaal rommelige periode. Ook vandaag weer een redelijk begin van de dag en binnen twee uur zakte de boel als een kaartenhuis ineen. Drie uur van de wereld met een gevoel alsof mijn binnenste naar buiten wilde via mond of achterdeur. Inmiddels gaat het wel weer, maar rustig is het in de buik nog steeds niet. Mariana blijkt vannacht over gegeven te hebben. Iets mis met de kip van La Prut van gisteren? En dat terwijl ik 'm voor het grootste deel met smaak heb verorberd. Wat niet altijd het geval is.

 

De achterstand in de keuken is inmiddels zo uit de klauwen gelopen, dat de vuile vaat zich niet beperkt tot het aanrecht. Twee achterstanden voor de prijs van één. Iedere dag was d'r wel iets te doen en vervolgens de tank leeg en bleef de vuile vaat weer liggen voor de dag van morgen, waar precies hetzelfde gebeurde en het aanrecht voller ipv leger werd. In principe is nu naast de vaat niks wat mijn aandacht opeist. Het zal niet in één dag geklaard zijn, maar het stapelen zou aan z'n eind moeten zijn.

Lievelingskost

 Zo af en toe heeft Mariana ineens trek in kip buiten de deur. Dan moet eerst gebeld worden om te zien of we de kip-dag van de week, die steeds weer wisselt, niet al zijn misgelopen. Gisteren gebeld en geluk gehad. Vandaag was het raak. Kop soep, halve kip met een dot mayonaise: 28 lei, 5 euro 50. Het wil op zo'n kip-dag meestal stormlopen. Reserveren aan te raden. Was deze keer niet nodig geweest.

 Waar Mariana het bij het menu liet, heb ik de soep links laten liggen en nam daarvoor friet en een salade bij de kip. Kip zag er goed uit. Mooi donkerbruin gegrild en niet zo droog als met regelmaat het geval wil zijn. 

 Terug thuis kwam de buurvrouw naar ons toe. De apotheek had haar gebeld. Dorps gedrag waar ik niet blij van word. Mag hopen, dat de apotheker zich tot het minimum beperkt heeft, anders weet in no time het hele dorp dat er iets met mij aan de hand is. Het betrof de vervanger van een medicament in aanloop naar de operatie. Het spul had net iets andere specificaties dan de chirug had opgegeven. Na ruggespraak, oké. Waarbij de chirug het wel nodig vond om het hoe en waarom te benoemen. Nu is het te hopen dat de apotheker zoiets als privacy respecteert.

Licht

 Gisteren na dagen kijken en googlen de koplampen van de kever weten te verwijderen om de lampen te vervangen. Het terugzetten wilde naar mijn idee niet echt lukken. Hoewel in feite slechts op één manier mogelijk, wilde eentje naar mijn idee niet perfect terug. Weer d'r uit en weer d'r in.

 

 Na een paar pogingen de boel de boel gelaten. Voelde me te beroerd om door te zetten. Vandaag alsnog geaccepteerd dat de rechter koplamp niet naadloos aansluit op de carrosserie, nadat het ding is terug gezet. Misschien het resultaat van de klap die Mariana ooit op die kant heeft gehad. Had ik meer aandacht moeten besteden aan de situatie, voordat ik de boel demonteerde? Ik betwijfel überhaupt of die hele vervanging nodig is geweest. Het was het stadslicht dat het niet deed en blijkbaar wordt dat aangestuurd door dim- resp. grootlicht maar is een aparte lamp. Aan de vervangen lampen kan ik geen manco ontdekken, maar het stadslicht doet het weer.

Verspilling

 Gestrekt het nwe jaar in. Die hadden we volgens mij nog niet gehad. Wel de ogen dicht gedaan maar niet in slaap gevallen. Naarmate middernacht dichterbij kwam werden de honden onrustiger door het geknal buiten. Niks schokkends. Een paar zware klappen en voor de rest wat gepruttel. Geen Nederland hier. En zeker niet die geïnterviewde, die zei dit jaar voor 4000 (!!) euro aan vuurwerk aangeschaft te hebben. In Duitsland. Meer keuze en goedkoper. Men ging er zelfs voor op de vuist.

 Voor mij hoeft het afsteken van vuurwerk niet verboden te worden. Hier zie ik dat sowieso niet zo snel gebeuren. Maar met 4000 euro zou ik toch andere dingen doen dan in een uurtje of zo het luchtruim in schieten. Bijv. een week ergens in een hotel in een stad met Kersttraditie. Of de sneeuw opzoeken. De luxe van meer dan een gemiddeld aantal sterren. Dit jaar zou ik ze trouwens opzij hebben gelegd in de hoop aan het eind van 2024 in een conditie te zijn, dat ik van een dergelijk verblijf ook zou kunnen genieten. Nu was het eenzelfde soort verspilling geweest als al dat geld de lucht in te knallen.

Afsluiter

 Laatste tour naar Sibiu in 2023. De hondenbrokken zijn aan aanvulling toe. Van die gelegenheid gebruik makend ook ff langs de kerstmarkt. Mariana wilde iets met salami's en zo en ik had het meer op echte goudse belagen kaas gemunt. Helaas geen kaas. Dat huisje was -met vele anderen- al verdwenen. Niet rendabel om de hele periode te blijven staan. Knap trouwens dat er geen gaten zichtbaar waren in de huizenrijen. Ze schuiven de boel blijkbaar steeds bij elkaar of vrgn ondernemers te verhuizen.

 

 Mariana had meer geluk met haar behoefte aan verschillende salami's en ander geconserveerd cq gerookt vlees/vet/spek.

 

 Ook qua vaccins en ander operatie gerelateerd spul was het armoe troef. Hadden ze het al, wat meestal niet het geval was, dan hadden ze niet voldoende aantallen. Ze nemen hier schijnbaar de nodige risico's voor lief als ze je open halen. Hopelijk meer succes na O&N.

Afstraffing

 Sneeuw (!) en niet zo zuinig ook  Het deed me gisterochtend al aarzelen of naar Sibiu gaan wel zo verstandig zou zijn. Zelfs met Mariana's auto waar winterbanden op liggen maakte me weinig enthousiast. Uiteindelijk wel gegaan in de hoop dat het streven naar de gewenste boodschappen ons niet ergens in de berm zou laten belanden. Gelukkig bleef de sneeuw beperkt tot de eerste tigtal kilometers. Hoogteverschil Coves vs Sibiu?

 Terug thuis bleek het sneeuwen ter plekke niet gestopt en was de parasol bezweken onder het gewicht van de natte zooi. Eigen schuld, dikke bult. Het spul had ook allang weggezet moeten zijn in afwachting van het voorjaar. Vrees dat dat een nwe parasol wordt. Zou niet weten of en hoe de verwrongen buis gerepareerd kan worden.

 Vannacht opnieuw sneeuw. D'r ligt nou een aardig pakket. Ziet erg kersterig uit al zal het maar van korte duur zijn met verwachte temperaturen van 13º op de kerstdagen.

Tegenvaller

 Geen marsepeine aardappeltjes meer, geen wild bij de Metro, geen gerookte eendeborst bij Mega Image. Vergeleken met een jaar geleden was mn Mega Image een aanfluiting. Het zat er in. Enthousiast beginnen met allemaal extra's en inmiddels terug gezakt in de middenmoot. Geen gerookte steur, geen Seranoham, geen ontbijtkoek meer, gekrompen kaasaanbod, etc. Het is inmiddels een winkel voor de omwonende werkenden, die geen zin hebben in koken. Een uitgebreid aanbod van wat ze hier (semi)preparate noemen. Allemaal in plastic bakjes die je ook bij de afhaalChinees krijgt. Magnetron geschikt??

 

 Het was een hoop schuiven en aanpassen. Volgend jaar gewoon boerenkoolstampot met worst? Boerenkool kennen ze hier niet en rookworst idem dito. Dan maar hutspot? Met wortels en aardappelen wordt je hier dood gegooid.

Op stoom

 Voor het eerst weer een redelijk normale dag qua activiteit. Het aanrecht is voor 98% opgeschoond. Nog niet voldoende om de kerstdeco tussen de ramen op te hangen. Daarvoor zouden die ramen ook gelapt moeten worden. Of dat dit jaar gaat lukken is de vrg. Mocht dat niet lukken zou dat een zware dobber voor Mariana zijn. De niet-schone ramen nog erger dan de ontbrekende versiering. Het dorp 'doet' de ramen tweemaal per jaar. In aanloop naar de Pasen en nu voor de Kerst. Men neemt er elkaar de maat mee als ik Mariana mag geloven.

 Na een zomer vol vliegen en dito poep mogen de ramen wel een beurt krijgen. Helaas staat er steeds weer een hoop zooi in de weg, die op het aanrecht is gestrand en nog geen betere plek heeft gevonden. De keuken is bepaald niet klein en toch komt er ruimte te kort. D'r moet rigoreus opgeruimd cq weggedaan worden en dat niet alleen in de keuken.

Drukte

 Het was wachten op maandag. Ondertussen voort gegaan met het samenrapen van  de gangen voor de feestdagmaaltijden. Je zou op dergelijke momenten geen keuzes willen maken. Vrees dat ik dan eindig zoals in de Monty Python sketch waar de overmatig dikke gast uiteindelijk explodeert. Bovendien moet het allemaal gemaakt worden. Waarbij het ook prettig is als het allemaal een beetje op elkaar is afgestemd. De hele dag mee bezig geweest en vroeg in de veren. Rustiger voor morgen dan verwacht.

 Eenmaal in bed een paniekerige Mariana die niet het donker in durfde om Prada te zoeken, die het al uren verdomde om terug op het honk te keren. Het dier stond ergens bij de beek tegen iets te blaffen en leek van geen ophouden te weten. Ik zag me niet weer uit bed komen. Uiteindelijk is ze de hele nacht buiten gebleven en heeft het grootste deel van de nacht geblaft. Waar de ander honden dan weer op reageerden. Rustig is anders.

Beweging

 Het passend maken van de voet van de kerstboom om die in de standaard te kunnen wurmen kostte vrijwel mijn hele energievoorraad voor vandaag. En dat met een net gepasseerd middaguur. Ding direct naar binnen gezet. Dit jaar was ie omwikkeld met van die vershoud- dan wel inpakfolie. Prettiger en handiger dan het net waar de bomen de andere jaren in verkocht werden. De lichtjes erin hangen zag ik niet zitten. Het was ruimschoots bijtanktijd.

 In de tweede ronde het internet afgestruind naar onderdelen voor de menu's van de feestdagen. Dit jaar geen aanjagend enthousiasme. Ook geen tegenzin. Gewoon werken. Na het weekeinde zou ik graag de boodschappenlijst compleet hebben om in étappes het nodige in te slaan. Proberen om dit jaar overdaad te voorkomen muv de bonbons en andere chocola.

Stads

 De vreemdelingen politie (of is het doaune?) hebben me weer leven en wel verklaard. Na bijna twee wkn op het beloofde telefoontje te hebben gewacht gewoon maar weer langs gegaan in de hoop dat de betreffende persoon nu wel aanwezig was om te tekenen. Wat het geval was.

 

 Direct door om een kerstboom te scoren. Niet te groot, niet te klein en vooral niet te breed maar ook weer niet te ielig. Zijn er dit jaar vroeg bij. Keuze te over. Maar niet op de prijzen gelet. Geloof, dat ik een aardig exemplaar heb weten uit te kiezen. Een meter of twee. Paste net in de auto.

 Verder de shopping City in opzoek naar kerstkransjes. Had me bedacht die dit jaar mede in de boom te hangen. Kan me niet herinneren in de afgelopen jaren ooit zo'n grote oppervlakte met kerstspullen in de supermarkten te hebben aangetroffen. Helft decoraties, helft chocola maar geen kerstkransje te vinden. Wel marsepein aardappeltjes, maar die hangen niet lekker op.

Blunder

 Van het kookblog 'the greencreator.nl': "Marsepein is eigenlijk een zoete pasta. Het wordt ook wel amandelspijs genoemd. Het is misschien populair in Europa, maar ook buiten Europa in landen als Italië, Griekenland en Cyprus is marsepein een traditioneel recept dat op feestelijke dagen wordt geserveerd." 

 Dit terzijde. Ik was benieuwd naar het verschil tussen marsepein en amandelspijs. Zoals zelf al bedacht, zit het verschil 'm voornamelijk in de verhouding amandelen en suiker. Spijs is bovendien grover maar dat hoeft niet.

Dwalen

 De persoonlijke APK, hier ITP geheten, zit er weer voor 6 mndn op. De bedoeling was geweest om per deze keer de switch naar Sibiu te maken ipv de dubbel zo lange rit naar Targu Mures. Maar het is ondanks pogen sinds eind september niet gelukt om een afspraak te maken met de betreffende cardiologe in Sibiu, Dus maar weer weer de heuvelen over naar Mures. Het blijft een wanverhouding: bijna 4 uur rijden voor een royaal gerekend 15 minuten durend consult.

 Na afloop de Shopping City ter plekke bezocht om tenminste een beetje het gevoel te hebben, dat de weg zich heeft geloond. Grote constructie. Gezien de naam en het logo ws van dezelfde investeerder als van de City in Sibiu, maar groter en vluchtig bekeken veel andere ondernemingen. Met het oog op het vullen van Mariana's schoen me beperkt tot de Carrefour. Ook die leek groter en alles natuurlijk op andere plekken dan ik van Sibiu gewend ben.

 Geen echt succes en me teruggetrokken in de Starbucks. Inmiddels toe aan maagvulling en zitten. Hoewel niet zo erg als een tijdje geleden maar de balans in mijn bewegen begon zoek te raken.

Kerstmarkt

 Je gaat er niet overdag naartoe omdat dan de sfeer ontbreekt. Of de keuze voor de avond nou zo geweldig was, daar kun je vrgtkns bij zetten. Het was een kwestie van over de koppen lopen. De sfeer ging in feite in de massa ten onder. Erg veel tentjes met etenswaren, zoetigheden en warme wijn. Het leek erop, dat de meeste mensen daar voor gekomen waren. Niet voor de kraampjes met non-food spul.

 Sibiu wil op spitsuurtijden vastlopen in files. Nu kon je rustig praten van een verkeersinfarct door het structurele tekort aan parkeerplaatsen. We hadden het geluk, dat net voor ons een auto uitparkeerde. Weliswaar voor een garagedeur maar zonder parkeerverbodsbord. Ook de parkeermeter wilde niet werken. Hopen, dat de politie hun handen vol hadden met het doen van andere dingen.

 Na anderhalf uur het wurmen door de massa zat. De nationale feestdag was ws niet de beste keuze voor een bezoekje. Later in de mnd een nwe poging ondernemen.

Parasieten

 Het wagenpark is weer compleet. Nu geen schade meer oplopen, want indien door eigen schuld wordt het dokken uit eigen zak. Hoewel de dealer weer een mooie verzekeringscent verdiend heeft, probeerde hij Mariana nog een aantal zg noodzakelijke vervangingen aan te praten en dat voor bedragen waarvan je achterover slaat. Remmen voor en achter en iets met het rubber bij de reactiearm wielophanging aan de voorkant. 5000 Lei. Dat is grosso modo 1000 euro.

 Kosten remschijven voor: 80-100 euro voor set van 2

 Kosten remblokken voor: 20-40 euro per set van 4

 Kosten remschijven achter: 50-60 euro voor set van 2

 Kosten remblokken achter: 20-30 euro per set van 4

 Kosten draagarmrubber minder dan 10 euro per stuk.

 Dan kom je dus op 250 euro aan materiaalkosten. Waar blijven die andere 750 euro dan?? Eerst maar eens rondkijken, noodzaak en prijzen checken.

 Had bij het wegrijden thuis nog ff de schrik te pakken. Na verwijderen van de sneeuw van de vooruit wilden de ruitenwissers niet. Vastgevroren. Losgewrikt. Nog steeds geen schoege. Geen motorgeluid, niks. Allebei de motoren ter ziele?? Moeilijk voorstelbaar maar pas in Sibiu na een uurtje op een zonnige plek kon ik het ijs helemaal verwijderen en viel alles gelukkig mee.

Afronding

 Het waarmerk-verhaal is eindelijk rond. Vandaag voor de vierde keer naar Sighisoara gereden voor de vertaling van de begeleidende tekst. Een volgende keer kan het sneller maar het is te hopen, dat men geen gewoonte maakt van dergelijke geintjes.

 Vanwege het prachtige weer en om niet direct weer terug te rijden op een terras in de zon gaan zitten en de passanten gade geslagen. De laatste keer voor dit seizoen? Met de koffie was niks mis. Het verbaasde me, dat het bestelde stuk taart langer op zich liet wachten. Een stuk taart op een bordje leggen kost beduidend minder tijd dan het maken van een latte macchiato. Het stuk taart bleek bij aankomst nog deels bevroren. Het was de magnetron die het zo lang liet duren.

 

 Met het verdwijnen van de zon opgestapt en opzoek gegaan naar een supermarkt. De keuze was beperkt. Een Kaufland in gedoken en me erover verbaasd, dat de indeling niet hetzelfde was als die in Sibiu. Dat is meestal toch wel het geval. Dat was zoeken dus. Het leek ook een grotere versie dan de al enorm grote winkel in Sibiu. Ook het assortiment was niet identiek, maar ook weer niet afwijkend genoeg om er blijvend de boodschappen te doen.

Veranderingen

 Het was alweer de nodige tijd geleden dat we Sibiu ondergronds zijn gegaan voor een traditionele Roemeense maaltijd. Geen speciale reden. Op de valreep van Mariana's all-risk verzekering voor haar kever haar auro weggebracht voor een reparatie van de achterbumper. Daar had iemand tegenaan gezeten. Was het van metaal geweest, was niks aan de hand geweest. Nu is dat onderdeel meestal van plastic en betekent repareren in feite domweg vervangen. Dus een paar dagen zonder auto en om te voorkomen, dat Mariana terug moest lopen naar Coves (50 km) met mijn auto er achteraan gereden en van de gelegenheid gebruikt gemaakt om de innerlijke mens te versterken.

 Hoewel op het eerste oog alles als vanouds leek, waren er toch tekenen die me deden denken, dat er een andere wind waaide. Andere borden op tafel. Ander personeel. Andere menukaarten. Ander gevoel. Qua maaltijd was het moeilijk om verenderingen in de keuken waar te nemen. Itt andere keren moest het deze keer vegetarisch zijn. We zitten in de vasten-periode in aanloop naar de Kerst. Moeilijk vergelijkbaar met de vleesschotels die normaal de revue passeren.

 

 Ik had wel een rundvleesspies van de grill gewild. Met iemand die -onvoorstelbaar maar waar- geen rundvlees lust is het niet vanzelfsprekend om met enige regelmaat bloederige lappen vlees te eten. Het moet steeds weer door en door gegaard varken zijn of ev. kip.

Bijkeutelen

 Zondag. Verstappen blijkt ook te kunnen winnen als ik niet kijk. Geen zin om vanochtend al om acht uur voor mijn Pc-scherm te zitten. Minimaal een half uur eerder het bed uit om de innerlijke mens te verzorgen. Daarvoor moet ik een half uur voor het opstaan mijn ogen proberen te openen èn open weten te houden. Alles kost tijd tegenwoordig. Daarbij gaat het fysiek al een tijdje heel redelijk. Achtien van de 22 races gewonnen. Dat kunnen er negentien worden en dan zit het er voor dit seizoen op. Een score die nauwelijks te verbeteren valt. Zelfs niet door Verstappen zelf.

 Kortom de dag in alle rust begonnen. Het wereldnieuws tot me genomen en bedacht of en zo ja wat ik van deze dag zou maken. Vooral kunnen maken. Wat dan feitelijk uitgevoerd wordt blijft een verrassing. Bijna vanzelfsprekend te lang voor het scherm blijven hangen. Uiteindelijk wel de keuken deels aan de kant geruimd en voorbereidingen voor de maaltijd van de avond getroffen. Veel snijwerk. Maar op tijd begonnen en meer verzorgd dan de inhoud van een blik of zakje uit de diepvries. Niks mis mee trouwens en vooral lekker snel. De verhouding tussen de tijdsinvestering van het koken en het feitelijk veroberen van de maaltijd is een stuk gunstiger dan als je de kok uithangt.

 Vanavond mezelf getrakteerd op het eerste deel van Dishonored incl twee DLC's. Alles voor een prikje. Kan ik de komende tijd mijn moordlust weer botvieren, al valt die de laatste tijd best mee. Afgezien van dat waarmerken-verhaal dan.

Extraatje

  Verrassing! Ik kan me niet heugen, dat ik de meid van het vertaalbureau heb gevraagd om het paspoort behalve te vertalen ook te laten waarmerken. Toch is dat wat gebeurd is. Ze zal het uit mijn verhaal opgemaakt hebben, waarvoor ik de vertaling nodig had. Ik had het niet eens direct door. Pas bij de notaris werd duidelijk dat de waarmerking al was toegevoegd. 

 Had het mens dat direct gezegd, had ik haar duidelijk gemaakt, dat die waarmerking in het Engels moest. Nu moet er weer een vertaalslag gemaakt worden, Weer 100 km rijden, waarmee het resultaat voor het waarmerken van het paspoort op een kleine 400 km uitkomt. Iets van 16 liter diesel of te wel 25 euro. De kosten van het vertaalbureau en het tijdsbeslag buiten beschouwing gelaten.

 Het hele gedoe gaf me een vreemd gevoel van ontevredenheid. Een koffie met gebak en later een halve pizza wisten dat gevoel niet de kop in te drukken. Thuis in bed geploft, waarna het een stuk beter ging.

Miscommunicatie

 Grrrr. Het is, dat ik het had kunnen weten, als ik iets verder gekeken had dan mijn neus lang is. Anderzijds was het handig geweest als de meid van het vertaalbureau direct had gewezen op de aangeven tijd ipv enkel de datum te noemen. Stond ik daar om een uur of twaalf om de vertaling van het paspoort op te halen, was die pas na vieren beschikbaar. Even overwogen om te wachten, maar om vier uur sluiten alle notarissen hier hun tent. Zinloos kortom.

 Geen zin om direct weer terug naar huis te gaan wat door het stadje lopen struinen. Waar ik in de Franse jaren rustig een paar uur kon stuk slaan in een stadje van niks als Perigueux, wilde de rust daarvoor niet verschijnen. Misschien het jaargetij? Waarschijnlijker het ontbreken van gunstig gelegen café's. Café's überhaupt. Het is een stadje voor een hapje. Vnl restaurants. Toch maar in de auto gestapt.