zaterdag 3 september 2016

Dagbesteding

 Als ik nou 'ns die hele discussie omtrent ritme, regelmaat, routines en mogelijkheden reduceert tot een simpel optelsommetje van uren, blijft weinig anders over dan te concluderen dat mijn wensenpakket naar een irreële omvang neigt.

 Ochtend .... Half acht op, 45 mi\nuten honden, 1,5 à 2 uur koffie en blog, uurtje afwas, opruimen en bezem door het huis of soms eropuit met de krant. Dan is het dus 11:15
 Lunch ... 30-45 min koken, indien nodig boodschappen 30-45 min, eten 30 minuten en dan opruimen. Dan zitten we ergens tussen 13:00 en 13:30
 Middag .... klussen, tuin, etc. van 14:00 tot ergens tussen 18-19:00, rond vijven 45 minuten pauze voor de honden.
 Avond ... die wil maar niet van de grond komen, maar zou na een lichte maaltijd van 20-24:00 gvud kunnen worden met prettig ontspannende zaken zoals digitaal geknutsel o.a. op het internet of simpeweg lezen.

 Ik moet het van de middag hebben en de dag niet verklungelen achter de laptop. Dat wist ik al. Het geschrijf terug in z'n hok en de zelfdiscipline van stal. En mocht ik meer ruimte willen, dan is de bedtijd de dupe. Vroeger het nest uit en/of later erin. Dat laatste zal sowieso moeten, anders blijven het erg korte avonden Maar ik zie een korte nachtrust niet direct in het voordeel van de middagactiviteiten werken.

Royaal

 Je zet na de aanschaf van een super-de-luxe koffiezetgeval natuurlijk iets meer koffie, dan je normaal gedaan zou hebben. Voor de gein van het apparaat en het gemak van het gebruik. Maar goh, wat verbruikt de machine de koffie(bonen) in een hoog tempo. Aandelen in de koffiebranderij?

 Dat je het verbruikte gemalen spul niet iedere keer wegdoet maakt het moeilijk vergelijkbaar. Toch deed het erg overdadig aan, toen ik -op commando van het apparaat- de koffiegrondbak moest legen. Ik schat in, een pak bonen van 250 gr in minder dan een week erdoorheen gejast. Met 250 gr gemalen koffie deed ik het afgelopen jaar gauw 6 weken, misschien wel meer. En dan kneep ik de gewenste vulling met koffie niet af. Maar ja, luxe koop je niet om te beknibbelen. Toch?

 Waar ik misschien wel op ga beknibbelen, is het onderhoud. Zien wat werkeijk noodzakelijk is. Als je op dat vlak de aanwijzingen van Jura opvolgt, ben je de tijd, die je bij het zetten van de koffie bespaart dankzij het apparaat, kwijt aan schoonmaken cq dagelijks onderhoud. Ongetwijfeld een kwestie van de juiste routines. We gaan het zien.

vrijdag 2 september 2016

Aanpakidee

 Dag voorbij. Over een goed half uur schemert het fors. Buitenzooi dus opgeruimd en binnen, ach, voor vandaag is het mooi geweest. Het opruimen geeft maar steeds niet het gewenste resultaat. De stoelendans voor wat z´n plek moet vinden draait stug door. Ik ga dat, denk ik, maar een beetje op z´n beloop ga laten. Al ruimend en richtend vindt het spul maar z´n plek en zo niet, zien we dan wel weer. Niet van al het rondslingernde spul me afvragen, waar ik het zou willen hebben cq. waar het het beste op z´n plek zou zijn. Is dat verstandig? Of is dat verstandig? Volgens mij is het akelig verstandig.

 Geen plekjes zoeken, maar wat maar geen plek weet te vinden, wegdoen. Dan zou het probleem naar verloop van tijd vanzelf moeten verdwijnen. Toch? En als ik de smaak van het wegdoen te pakken heb en zeker als ik deze ook weet over te brengen naar het Roemeense deel, dan zou de plek uiteindelijk groot genoeg voor ons tweetjes moeten zijn. Geen permanente hindernisloop van bad naar bed, van bed naar keuken of iets tussenliggends.

Bonerig

 Koffie, koffie als vanzelf. Een genot. Nu de fijnafstelling nog en dan weer iets waar deze jongen niet bij stil heeft gestaan of heeft willen staan: De juiste combi van bonen vinden. Heb tenslotte niet voor niks twee molens? Had me een week geleden gevraagd hoeveel soorten er zijn. Ik had 3 geantwoord. Illy, Lavazza en Segafredo. De laatste is smerig, dus makkelijke keuze. Lavazza voor het mindere werk en Illy voor het pure genot. Inmiddels weet ik beter.

 Ff googlen en het Viva-forum, of all places, beleerde me van beter. Je hebt ze van Australian, Lidl, Aldi, AH, Douwe Egberts, Tschibo, Simon Levelt, Red Beans, Hema, Blache Dael, La Place (als het nog bestaat) en Makro. Ik vrees dat het slechts een greep uit de vele mogelijkheden is en, Nederlanders eigen, is prijs de doorslaggevende keuze factor.

 Andere kandidaten zullen er zat zijn. In Nederland bijv. nog Tiktak. En dan natuurlijk het verschil qua gewenste koffievorm: espresso, cappuccino of bijv. Latte Macchiato. Helaas weinig ongekleurde informatie. Iedereen predikt voor eigen kerk. Smaak lijkt me ook moeilijk te vangen in standaardcategorieën. Maar wat moet je anders? Zelf branden? Plantage beginnen ergens in de tropen? Ik ga eerst maar eens kijken, wat hier waar te krijgen is. De zoektocht zal niet in een paar weken gepiept zijn. Dat lijkt me duidelijk.

Roestig

 Onhaasten kost werkelijk een hoop tijd. Open deur van hier tot Tokio, inmiddels, maar, zoals al gezegd, nooit eerder bij stil gestaan. Stom. Gebeurd vaker, dat me de meest vanzelfsprekende zaken ontgaan. Maar goed, dan zit je dus de krant te lezen op een van de weinige terrassen, die Agnita rijk is, het stadje mensengevuld want marktdag, en ipv te genieten van wat een of twee keer in de week een goede gewoonte zou moeten worden, zit je ongemakkelijk op je stoel te wippen. Er moet dit, en dat en nog meer. Onzin, belachelijk, maar waar.

 Het is 'al' half twaalf. Verzonden wat verzonden moest worden, geen rust om het aanbod van de markt goed te bekijken, het inmaak- en inlegseizoen gaat beginnen, laat staan vanaf het terras van de Bodega het kopers- en verkopersvolk gade te slaan. Schoonmaken moet, de HR-ketel bijgevuld en ontlucht, de vorderingen aan het dak gecontroleerd en nog een waslijst, waarvan ik niet eens met het opsommen begin. Waar kun je die cursus volgen? Mañana Mañana voor beginners.

Ideaalplaatje

 Een weekje om verder te werken aan iets van een functionerende dagroutine en dan gaat het er weer voor een week tussenuit. Heerlijk en onhandig. Je zou je hele leefplek, eigenlijk het dorp dus, mee moeten kunnen nemen, als je ergens anders naar toe gaat. Gewoon doorgaan met je leven en de extra's er tijdelijk aan toevoegen. Niet dat ik het hier niet al druk genoeg heb. Zelfs al doe ik voor mijn gevoel geen reet, maar toch.

 Het was net de bedoeling om te onthaasten. Waar je/ik niet bij stilstaat, is, dat je dan niet alleen de dingen zonder stress doet, maar ook langzamer, met meer aandacht dus en dat is prettig, maar dus niet alles kunt doen, wat je vooraf deed. Tenminste niet in dezelfde tijd, maar dus misschien ook wel helemaal niet en je dus kiezen moet cq wegstrepen. Of natuurlijk de ketel op druk brengen en het tempo opvoeren. Ik denk niet, dat ik daarin terug ga vallen.

 Voorlopig schaven en passen. Ik heb nog steeds het gevoel, dat alles wat ik wil, in het nieuwe leven met gemak zou moeten kunnen, als ik er maar de juiste draai aan weet te geven.

donderdag 1 september 2016

Nachtleven

 Pfffffffff. Terug op het honk. Rijden in het donker is al een soort Russisch roulette, als we van Sibiu naar huis rijden. En die weg kan ik incl. deels onverlichtte dorpspassages inmiddels dromen. Nu viel het duister van de nacht ergens tussen Tarnaveni en Médias. En daar zit nog een lekkere bult tussen met een riedel haarspelden bij de afdaling naar Médias. Gelukkig niet compleet onbekend, maar wel volledig onverlicht. Van overzicht is dan werkelijk geen sprake.

 Spannend voor als je van avontuur houdt. Ik geloof, dat ik die behoefte ooit lang geleden in de Vogezen ben kwijtgeraakt, toen ik opweg terug vanuit de Elzas, want weer een regendag in de Vogezen, in nacht en nevel met de motor van de weg ben gereden. Enige meters naar beneden. Niks serieus, maar werkelijk niets te zien door het donker, de dichte mist en de ontbrekende belijning op de weg. Stapvoets rijden met een motor is zo makkelijk nog niet. Gelukkig weinig of misschien wel geen verkeer, dat heb ik verder niet onthouden.

 Dat verkeer was er nu wel en moest zich aan mij aanpassen. Ik weet, hoe vervelend dat kan zijn, maar zelfs overdag rij ik hier niet in de vijf naar beneden. Geef mij maar fatsoenlijk zicht, liefst met daglicht en anders maar op z'n Belgisch qua straatverlichting.