Efficiëntie

 Bezig dagje. Wat kun je in eentje toch veel meer doen dan met z'n tweeën. Geen uren verliezen aan die maag, die zonodige gevuld moet worden. Geen eindeloos neuzen naar dingen waar we helemaal niet mee bezig zijn. Hoger looptempo. Strakkere routing. Sneller beslissen. Had meer willen doen, maar mag tevreden zijn met de weken, die ik in een middag heb uitgespaard. Dat is overdreven, maar klinkt wel lekker.

 Verzekeringszaken geregeld, mijn rug laten mishandelen en bij de glasboer geïnformeerd naar ophang systeem voor glazen planken. Zeg je dat? Glas dus om dingen op te leggen en zetten ter completering van de badkamer. Die drie vormden het tijdskelet voor vandaag. Tussendoor koffie gedronken en aansluitend door de klussupermarkt en de reguliere supermarkt gestruind. Nee, ik heb niet gerend maar me wel gefocust op wat ik wilde hebben, uitvinden.

 Was de wagen niet al vol geweest, was ik ook nog langs de keukenboer gegaan voor de inmiddels gearriveerde keukenkrukken. Met verpakking zullen ze sowieso wel niet in de auto passen, maar ook zonder kartonnen omhulsel had het nu niet gekund. Die doen we een andere keer. Inmiddels donker iets van regen danwel zeiknatte sneeuw. Het leek bijna een thuiskomst na gedane arbeid.

Overdoen

 Na de hik van vandaag is de week in feite alweer om. Morgen gaat op aan reeds gemaakt afspraken. Wordt werken in het weekeinde, want ik wil de lampen, nu ze hangen, wel zien branden. Dat is het stimulerende effect van een vooruitlopende finishing touch. En van het een ontstaat de neiging tot het andere, gestimuleerd door een alsmaar groeiende hekel aan de stof op de voor langere tijd niet aangeraakte spullen. Dat kan niet anders dan goed komen. Maar voor vandaag is het genoeg. Ik wil me in de Russische oorlogbeslommeringen rond Stalingrad gooien. Was gisteren bijna een teleurstelling, dat het al tegen elven liep, voordat ik me erin had kunnen verdiepen, maar dat niet gedaan heb.

 Dacht slim te zijn en naar bed te gaan, omdat ik moe was. Maar een uur of wat lezen had me een middernachtelijk schrik bespaard. Vreemd wakker worden en uit het niets het idee hebben dat een hartaanval eraan komt. Akelig. Die middernachtelijke pesterij voor en door mezelf is alweer een tijd geleden. Maar de afgelopen 2 weken bijna een dagelijks verschijnsel met de regelmaat van de klok. Middernacht - half een, boem, daar gaan we weer. En als, doe me dan die hallucinaties. Wordt je ook niet goed van, maar minder akelig dan vannacht.

 En, als ik me goed herinner, was er de vorig keer iets, een inzicht of informatie wat maakte, dat de angel uit het mechanisme werd getrokken en het voor mij hanteerbaar werd en dus gaandeweg verdween. D'r was iets van een verklaring. Iets algemeens. Maar wat was dat? Rara.

Verkoold

 Een dag verkloot aan soppen en repareren met koude voeten en stijve vingers maar de schade valt mee. Een paar verlengkabels geheel of gedeeltelijk en een van de transformatoren voor de kerstverlichting werkt niet meer naar behoren, hoewel aan de buitenkant geen hitteschade zichtbaar is. Zo'n dichtgeplakte stekker met ingbouwde extra's. Niet bedoeld voor reparaties. En, ik gok vol vertrouwen, niet als onderdeel los te verkrijgen. Maar dat laatste moet ik nog navragen. Een vrijwel zeker overbodige bezigheid, die in het beste geval op ongeloof stuit, maar zeer ws een wijsneuzerige V&D-reactie tot gevolg zal hebben in de trant van: "Nee, dat bestaat niet!" ipv "Wij hebben geen zin om daar voor u achter aan te gaan."

 Nu was het dit jaar in de klussupermarkt, waar het spul vandaan komt, al duidelijk dat het aanbod tov een jaar geleden zwaar geslonken was. Het leek dit jaar ivm afgelopen jaar meer op een uitverkoop van een afgesloten serie. Wat vorig jaar bedoeld leek als een uitbouwbaar modulair systeem met allerlei losse te combineren onderdelen, was dit jaar een zeer beperkt aanbod van opzich staan verlichtingselementen. De kans dat een onderdeel los nageleverd kan worden lijkt me minimaal, tenzij het aanbod hier in Roemenië slechts een zwakke afspiegeling is van wat elders en mn in Duitsland aangeboden wordt.

 Dat is een zorg voor morgen. Net zoals het definitief schoonmaken en oververven of desnoods opnieuw stuccen iets is voor als de temperaturen voor dat soort bezigheden buitenshuis wat minder afschrikwekkend zijn.

Nablussen

 Nou het er gisteren op leek, dat het leven de woelige wateren had verlaten en iets kreeg van de pracht van een strak spiegelend bergmeer, zit ik nu bij de koffie na te hikken over wat allemaal gebeurd had kunnen zijn, als..... Daar vallen zelfs ff de hernieuwde nachtelijks doodsbeleveningen rondom middernacht bij in het water. Zo'n periode heb ik eerder gehad. Kan me niet herinneren dat ik daar een reden voor gevonden heb. Brand, heb ik nog nooit gehad. Nooit anders dan gecontroleerd in houtkachel, openhaard, vuurkorf, kampvuur, gaspit, kaarsen of waxinelichtjes.

 Gelukkig is de tent sinds begin vorig jaar verzekerd. Iets wat absoluut niet vanzelfsprekend is in deze contreien, maar nog vele malen gelukkiger, dat ik daar geen gebruik van hoef te maken. Maar nu schoonmaken. Weinig vuil zo hardnekkig als roet. De schrik wordt aan de kant gebezemd door de inborst van de huisvrouw. Opruimen en wegwerken. Het staat wel erg slordig zo'n brandvlek. Gelukkig is het achter de poort.

 "Hij ademde eens diep. Zuchte met hoorbare tegenzin. Zocht de mogelijk bruikbare gereedschappen bij elkaar. Trok een paar lagen kleren over elkaar aan en handschoenen. Stapte naar buiten en dacht: 'Waarom kan dit niet bij normale temperaturen gebeuren of liever gewoon niet?' Hij trok de deur achter zich dicht, voordat de jonge katten van de kans gebruik maakten om 'm te peren. Niet ook nog achter de katten aan. Genoeg ongewenste bezigheden voor een dag."

Engelbewaarder

Weer geen water vanochtend en dat ondanks het electrische kacheltje, dat we in het gastenhuisje hebben gezet. Ergerlijk, want zo koud is het niet. Geïrriteerd naar buiten, valt je oog op een deels zwartgeblakerde muur .... Ai, ai, au. Van ergernis switch je naar opluchting. Hier had iets goed fout kunnen gaan en heeft dat gelukkig niet gedaan. Het geluk is met de dommen, zal ik maar zeggen.

 Kortsluiting? Overbelasting kan niet het geval zijn. Gisteren al wat gedoe met de verlengkabel op een rol. Een van de stopcontacten werkte soms wel en soms niet. Misschien iets alerter op moeten zijn geweest ipv van de stekker in een van de drie andere mogelijkheden te steken??

 Achteraf gelul. Geluk gehad, daar mag ik dankbaar voor zijn. Meer gesmeuld dan gebrand, gezien ook de enorme zwarte zooi in het portiek naar de kelder. Opruimen, soppen en de schade in kaart brengen. De kerstverlichting zat er ook op aan gesloten, zou zonde zijn als de regelaren daarvan kapot zijn. Dat wordt hoe dan ook werken aan de electriciteit vandaag, maar dan niet op de manier, die ik gewild had.

Stroming

 De opmars is ook vandaag niet gestuit. Het normale leven hervindt zijn patroon, nou ja patronen. Ik streef naar eenvoud, maar in één patroontje is mijn leven niet te vangen. Nooit geweest en nog steeds niet. Er ontstaat iets van een zekere prettige voorspelbaarheid. Laat ik het woord 'controle' niet gebruiken. Ik kan weer een beetje aan op mezelf. Niet verkeerd. Ik bedenk me iets en doe het binnen een paar dagen ipv weken of mndn.

 Het is allemaal nog prilletjes, dus nog maar niet van de daken schreeuwen, maar het geeft hoop en sterker nog, een goed gevoel. Zo lekker verder klooien. Beetje bloggen, beetje koken, beetje klussen, beetje slapen, beetje lanterfanten, beetje niksen. Dus eigenlijk wat ik in meer of mindere mate al ruim een jaar doe, maar dan zonder aannemer, tuin en 101 zaken, die ik in de gaten moeten houden en (bij)sturen. Verder niet teveel bezig zijn met gedachten, waar ik niks mee wil. Ze geen kans geven om op te ploppen. Zoiets als regen tegen houden of de winter ontkennen, maar toch.

 Het hobbelt nu tenminste voort, waar het voorheen voornamelijk stokte. Kom vandaag niet eens aan lezen toe en lig daar (nog) niet wakker van. Dat de dagen elkaars voorbeeld mogen volgen en proberen te verbeteren.

Oplappen

 Zo links en rechts prikkelt iets van initiatief. De daadkracht, die meer op z'n gat ligt dan in de benen is, slaat sloom zijn ogen op. "Wie riep mij?" Schrik niet, ik zal je koesteren ipv op je donder geven. Maar daar wil ik wel betrokkenheid voor terug. Niet dat lamlendige gehang en snikkeneurig geknies vanaf de zijlijn. Aan de bal wil ik je zien. Mooie voorzetten geven en beter nog scoren, afmaken wat je voor de voeten wordt gelegd. Ga warmlopen. Rekken en strekken. Geen behoefte aan blessureleed. Werk aan je conditie. Het gaat niet bij een sprintje blijven. Lange adem is gewenst.