Wat een puinhoop is het in de keuken. Jan Steen zou z'n hoofd gegeneerd afwenden. Sambalproductie in voorbereiding en het slagveld van het wijn-Lazerusje. En het was net allemaal zo netjes en opgeruimd. Er was zowaar meer plek vrijgekomen dan er voor Portugal beschikbaar was. Niks meer van terug te vinden.
Ga ik me daar vanavond tegen aan bemoeien? Dacht het van niet. Ook morgen andere plannen. Dus dat wordt weekeinde. Hoewel, dan moet weer vanalles doorgedraaid worden. Wijn maken is momenteel de orde van de dag. Lijkt het wel. Mag hopen dat de rest geen problemen geeft. Rap doordraaien. Paar dagen laten staan en begin volgende week in de fles. De grote gistingsfles wel te verstaan. Niet genoeg champagneflessen om de boel gistende te bottelen.
Blij dat het hele gedoe resultaat lijkt op te leveren. Maar wat een heisa zeg. Was ik met appels, peren, pruimen, abrikozen, kersen of weet ik wat aan de slag geaan, had ik me er iets bij kunnen voorstellen. Maar druiven ....
donderdag 10 oktober 2019
Zorgenkindje
Alles weer bij elkaar gevoegd. Op hoop van zegen. Nu een riedel schietgebedjes er tegenaan om een partij gevloek straks te voorkomen. Het werkt. Dat heeft het al dagen niet gedaan, al is net ook gebleken, dat niet alle afsluitdoppen en watersloten naar behoren werken. Het initiële gistingsproces zou daardoor niet aan mijn aandacht ontglipt kunnen zijn.
Maar het werkt dus.Verre van enthousiast. De grote massa moet nog ff in beweging komen, zeg maar. Doet het dat niet, dan gaat het gewoon door de goot. Het heeft genoeg tijd gekost. Het liefst zou ik het dan met een grootst gebaar incl. fles in een hoek smijten. Zonde van de fles en stom van de rommel, die je vervolgens mag opruimen. En eerlijk gezegd, zie ik me die fles niet in een zwaai boven mijn hoofd tillen. Wat toch wel nodig is om 'm met het gewenste drama in een hoek te smijten. Geloof trouwens niet, dat ik daar qua kracht ooit toe in staat zou zijn geweest. Qua swing en soepelheid. Domweg optillen en neerkwakken is een ander verhaal.
Twee dagen. Twee dagen zitten dokteren en dat zoals de Duitsers mooi zeggen "Ohne gewähr". Zie maar. Probeer. Ploeter en kom boven of verzuip. Het ligt niet eens meer in mijn hand. Het is aan de fles en de most. Mijn rol is afwachten en een wijntje drinken.
Update (16:54): de aanstaande witte wijn lijkt over zijn dooie punt heen. Amen.
Maar het werkt dus.Verre van enthousiast. De grote massa moet nog ff in beweging komen, zeg maar. Doet het dat niet, dan gaat het gewoon door de goot. Het heeft genoeg tijd gekost. Het liefst zou ik het dan met een grootst gebaar incl. fles in een hoek smijten. Zonde van de fles en stom van de rommel, die je vervolgens mag opruimen. En eerlijk gezegd, zie ik me die fles niet in een zwaai boven mijn hoofd tillen. Wat toch wel nodig is om 'm met het gewenste drama in een hoek te smijten. Geloof trouwens niet, dat ik daar qua kracht ooit toe in staat zou zijn geweest. Qua swing en soepelheid. Domweg optillen en neerkwakken is een ander verhaal.
Twee dagen. Twee dagen zitten dokteren en dat zoals de Duitsers mooi zeggen "Ohne gewähr". Zie maar. Probeer. Ploeter en kom boven of verzuip. Het ligt niet eens meer in mijn hand. Het is aan de fles en de most. Mijn rol is afwachten en een wijntje drinken.
Update (16:54): de aanstaande witte wijn lijkt over zijn dooie punt heen. Amen.
Bubbelvrees
Een wat maffe dagbesteding en dat voor de tweede dag alweer. Maar een klein succes is geboekt. Een liter of drie van de most is lekker bezig. Een tweede starter lijkt stilgevallen. Ws te snel te grote stappen vooruit willen maken. Ik geeft 'm nog ff. En dan de vrg of die 6-7 ltr goed werkende most voldoende zijn om de rest in de grote fles tot gisting aan te zetten. Een starter leek me sowieso te weinig. Bij twee twijfel ik. Het idee om de boel alsnog dood te zien vallen, is verre van aantrekkelijk. Een derde starter maken kost weer een paar uur. Wik en weeg.
Waar een mens mee bezig kan zijn en dat weer zo lekker dwars door alles heen wat de bedoeling was. Gisteren de tuin, vandaag de boodschappen. Het een na het andere blijft liggen, schuift vooruit. Alsof ik niet al voldoende voor mij uit heb te schuiven. Maar ja, wat heb je aan 25 ltr ongefermenteerd druivensap? Dat krijg je niet met goed fatsoen weggedronken. Bovendien mierzoet. En je zult zien, als je het drinkt, blijkt het ineens wel te kunnen gisten. Een hoop gedoe in je ingewanden.
Na twee dagen is het wel aan de tijd om een punt achter dat reanimeren van de witte wijn te kunnen zetten. D'r is meer wijn die mijn aandacht behoeft en zelfs nog druiven die verwerkt moeten worden. Kom op sap, doe waar je voor geperst bent!
Waar een mens mee bezig kan zijn en dat weer zo lekker dwars door alles heen wat de bedoeling was. Gisteren de tuin, vandaag de boodschappen. Het een na het andere blijft liggen, schuift vooruit. Alsof ik niet al voldoende voor mij uit heb te schuiven. Maar ja, wat heb je aan 25 ltr ongefermenteerd druivensap? Dat krijg je niet met goed fatsoen weggedronken. Bovendien mierzoet. En je zult zien, als je het drinkt, blijkt het ineens wel te kunnen gisten. Een hoop gedoe in je ingewanden.
Na twee dagen is het wel aan de tijd om een punt achter dat reanimeren van de witte wijn te kunnen zetten. D'r is meer wijn die mijn aandacht behoeft en zelfs nog druiven die verwerkt moeten worden. Kom op sap, doe waar je voor geperst bent!
Wijn-IC
Het lijkt verdorie wel een lab hier. De wijn wil maar niet en ik kan dat niet hebben. Ook de bakkersgist wordt in z'n werking afgeremd. Er zit iets in het sap wat er niet in hoort te zitten of er zit iets teveel of net te weinig in. Dat het kan bij een dergelijk produkt. Als wijnmaken niet zo vanzelf zou zijn gegaan, was het net als bier wel in een klooster ontdekt. Die lui hebben/hadden tenslotte genoeg tijd om hele processen te ontwikkelen.
Een teveel aan suiker is het niet. Een verdunde versie van de most reageert beduidend minder dan de originele vloeistof waarop bakkersgist is gestrooid. Die bakkersgist erdoor heen mengen werkt killing op de gist.Op het oppervlak strooien is tot nog toe de meest succes belovende aanpak. Al het beluchten, wat ik de afgelopen anderhalve dag heb gedaan, lijkt niet de oplossing tenzij het nog veel massaler moet gebeuren.
Om de zuurgraad te controleren ontbreken me de middelen. Ik vind het nu al ver gaan, laat staan dat ik ook nog sta te titreren en dat alles omdat iets, wat het gewoon doen moet, het niet doet..
Update (11:43): De fles met de verdunde most gist nu beduidend beter dan de fles met de onverdunde most. Is dat de oplossing? En zo ja, wat is dan de verdunningsfactor?
Een teveel aan suiker is het niet. Een verdunde versie van de most reageert beduidend minder dan de originele vloeistof waarop bakkersgist is gestrooid. Die bakkersgist erdoor heen mengen werkt killing op de gist.Op het oppervlak strooien is tot nog toe de meest succes belovende aanpak. Al het beluchten, wat ik de afgelopen anderhalve dag heb gedaan, lijkt niet de oplossing tenzij het nog veel massaler moet gebeuren.
Om de zuurgraad te controleren ontbreken me de middelen. Ik vind het nu al ver gaan, laat staan dat ik ook nog sta te titreren en dat alles omdat iets, wat het gewoon doen moet, het niet doet..
Update (11:43): De fles met de verdunde most gist nu beduidend beter dan de fles met de onverdunde most. Is dat de oplossing? En zo ja, wat is dan de verdunningsfactor?
Feest!
Daar wilde ik ff naar toe. Bingo! De 8000ste!! Hallelujah. Het zat er onmiskenbaar aan te komen, maar het is er niet minder onwerkelijk om. Half uurtje per stukje incl. herlezen en eventuele correcties. 4000 uren, 500 uur per jaar, 10 uur per week. Nou dat klopt zo ongeveer wel.
Zou iemand me vragen "Vertel 'ns iets over je leven." zou ik ws antwoorden "Ik zou niet weten wat er te vertellen is." Nou, dat valt bij nader inzien wel mee of tegen, afhankelijk van de insteek. We pruttelen al klungelend nog wel even door. Kan niet anders zeggen, dan dat hier dingen bij elkaar zijn gekomen, die elkaar niet alleen versterkt hebben, maar vooral toch in stand hebben weten te houden.
Een hoop geheen- en weer wat inmiddels meer richting en baan weet te houden en het op en neer, wat misschien minder heftig maar nauwelijks minder frequent is geworden door de jaren heen. Leven ... je zou het in een terugblik bijna gaan waarderen.
Zou iemand me vragen "Vertel 'ns iets over je leven." zou ik ws antwoorden "Ik zou niet weten wat er te vertellen is." Nou, dat valt bij nader inzien wel mee of tegen, afhankelijk van de insteek. We pruttelen al klungelend nog wel even door. Kan niet anders zeggen, dan dat hier dingen bij elkaar zijn gekomen, die elkaar niet alleen versterkt hebben, maar vooral toch in stand hebben weten te houden.
Een hoop geheen- en weer wat inmiddels meer richting en baan weet te houden en het op en neer, wat misschien minder heftig maar nauwelijks minder frequent is geworden door de jaren heen. Leven ... je zou het in een terugblik bijna gaan waarderen.
Scherp
De jaarlijkse periode van versterkte kippigheid? Of het begin van een leven met leesbril? De tijd zal het leren. Om er een dooddoener tegenaan te gooien. Ging de Pc nog zonder problemen, terwijl de armen al een tijdje te kort waren om de berichten op de foon te kunnen lezen, lijkt daar voor de Pc ook een einde aan gekomen te zijn. Om nou het beeld iedere keer op 120 of 130 procent te zetten is ook zoiets.
Het verandert weinig. Het gesleep met die bril, geen zin in zo'n stom koordje om mijn nek, is erger. Tijdens de vakantie is het me trouwens wel gelukt om dat ding iedere dag bij me te hebben. En dat in feite alleen om tijdens de lunch de menukaart te kunnen lezen, als deze niet al van een opmaak was voorzien, waar zelfs slechtzienden geen behoefte aan hebben. Nu gaat dat ding dus bij de Pc geparkeerd worden. Een vaste plek. Niks mis mee.
Het verandert weinig. Het gesleep met die bril, geen zin in zo'n stom koordje om mijn nek, is erger. Tijdens de vakantie is het me trouwens wel gelukt om dat ding iedere dag bij me te hebben. En dat in feite alleen om tijdens de lunch de menukaart te kunnen lezen, als deze niet al van een opmaak was voorzien, waar zelfs slechtzienden geen behoefte aan hebben. Nu gaat dat ding dus bij de Pc geparkeerd worden. Een vaste plek. Niks mis mee.
Verstikkend?
Weg is het Portugese enthousiasme om bij thuiskeer de armen flink uit de mouwen te steken. Het geëmmer met de witte wijn de schuld geven, zou flauw zijn. Zonder was het ws, zeg maar gegarandeerd ook gelukt. Je weet het en toch ben je ervan overtuigd, dat het je deze keer wel zal lukken om het voornemen niet als los zand tussen je vingers te zien verdwijnen. Het wordt gewoon weer het welbekende inmiddels bijna trouwe en traditionele duwen en trekken in combinatie met hangen en wurgen. Zeg maar, zoals de gist al dagen zonder succes opgang probeert te komen.
Van een afstandje ziet alles makkelijker uit en lijken voornemens niet op problemen te stuiten. Waarom is dat? Aan mezelf kan het nauwelijks liggen. Het was geen andere 'ik' die in Portugal heeft rondgelopen. Kan moeilijk anders concluderen, dan dat hier de omstandigheden weer een rol van betekenis spelen. Om bij de gist te blijven, lijkt het op een overgang van zuurstofrijk naar zuurstofarm en vice versa. Waarbij dat laatste dan de thuissituatie voorstelt. Nu nog uitvinden wat die 'zuurstof' in mijn geval moet zijn, gaan we aansluitend fluitend door het leven. Hebben we het HB-manneke weer. Toch? Niet dan?
Van een afstandje ziet alles makkelijker uit en lijken voornemens niet op problemen te stuiten. Waarom is dat? Aan mezelf kan het nauwelijks liggen. Het was geen andere 'ik' die in Portugal heeft rondgelopen. Kan moeilijk anders concluderen, dan dat hier de omstandigheden weer een rol van betekenis spelen. Om bij de gist te blijven, lijkt het op een overgang van zuurstofrijk naar zuurstofarm en vice versa. Waarbij dat laatste dan de thuissituatie voorstelt. Nu nog uitvinden wat die 'zuurstof' in mijn geval moet zijn, gaan we aansluitend fluitend door het leven. Hebben we het HB-manneke weer. Toch? Niet dan?
Abonneren op:
Posts (Atom)