Behelpen

 De ene keer geen water, de andere keer geen stroom, soms beide niet. Je zult ergens wonen, waar je het allebei niet hebt. Godvernondeju wat een verwend zooitje zijn we toch. De put is er nog. Ik denk dat de meeste mensen hier op het platteland nog gewoon gebruik maken van putten en bronnen. Net als in 24 trouwens. Nooit een moment ziek van geweest. Of op eigen erf of gemeenschappelijk ergens aan de straatkant. Waarbij zg bronnen meestal een overloop zijn van een hoger gelegen put.

 Hoe ga ik vandaag beginnen? Gisteren te weinig vaat vuil gemaakt om me weer op de afwas te kunnen storten. Maar een beetje rommelen in de tuin dan? Weer lijkt de komende twee weken weinig stabiel. Dat wordt vaker het stoepje vegen vanwege de spontane rivierafzettingen, maar dus ook niet wachten tot de avond om iets in de tuin te doen. Wat gepiepeld worden door de omstandigheden? Nog ff en mijn leven is boerser dan me lief is.

Noorderzon

 Zoek, zoek! De daadkracht is foetsch. Dat gaat sneller als sneeuw voor de zon in juli. Dan maar weer ploeteren. La vie, la vie, la vie. Pas une senécure.

Schikken

 Jammer. Geen tuin vandaag.  Net rond de hondenrondetijd was het weer raak. Of het meer was dan gisteravond is moeilijk te zeggen. Toen was het donker. Nu kon ik de watermassa's de dorpstraat af zien stromen en dat was niet misselijk. Ik denk bij dat soort buien altijd optimistisch, dat gaat hooguit een kwartier duren. Nou, deze maakt er een uurtje meer van. Het niveau van het zwembad is met ruim 5 cm gestegen. Cirkel, doorsnede 3,5 m .... de liefhebber mag de liters berekenen.

 Jammer, maar het zij zo. Een rommelig einde aan een rommelige dag. Rommelig maar actief. En mn om dat laatste gaat het. Zometeen de pups in hun verschoonde nachthok zteten en dan is de dag wat mij betreft voorbij. Echt voorbij. Ik ga niks, maar werkelijk ook niks meer doen. Zin in een partij relaxen. Is niks doen ook iets doen of niet?

Bouwwijze(n)

 Geen normale ochtend. Om de een of andere reden met vanalles en nog wat aan de slag gegaan. In huis, buitenshuis', voor het huis en straks misschien ook nog er achter dwz in de tuin. Was het omdat ik ff niks te bloggen wist of wilde ik genieten van de afwezigheid van de bouwvakkers? Of misschien wel allebei.

 Twee waren er vanochtend en in minder dan een uur waren ze weer verdwenen. Bekisting van de ophoging van het fundament verwijderd en meer viel er blijkbaar niet te doen. Dat het skelet van de schuur niet op beton van een dag oud gezet kan worden, snap ik ook nog wel. Maar dat er verder niks anders te doen was, dat geloof ik niet. De mannen waren wast ergens anders nodig. Geen zin om deze keer door te vragen.

 Loopt trouwens toch raar. Op de een of andere manier heeft de aannemer zich in het hoofd gezet, dat de schuur  horizontaal/waterpas moet staan. Wij hebben het daar nooit over gehad. En een beetje naar beneden aan de voorkant en wat omhoog aan de achterkant .... ach, wat maakt het me uit. Nu is dat verschil op goed vier meter echter iets van een halve meter. Waarom had dat niet gewoon authentiek scheef gekund?? Qua muren dan, want de pilaren aan de achterkant waren gewoon langer dan die aan de voorkant, dus voor de dakstruktuur had het niks uitgemaakt.

 Je wordt verneukt, waar je bij staat. Beton, beton en nog eens beton. Wat had het nou uitgemaakt als de achtermuur verticaal twee stenen meer had geteld dan aan de voorkant. Het is weer het oude verhaaltje. De aannemer heeft wat in z'n hoofd en blijkbaar is dat de enige mogelijkheid bij de aanpak van het werk. Het maakt me in dit geval niet zoveel uit, maar het tekent wel een erg weinig flexibele manier van denken qua bouwen. Wordt morgen weer een 'leuk' gesprekje, want ik ga 'm daar wel mee lastig vallen.

Oppoetsen

 De glans is alweer van de dadendrang verdwenen. Het garage-gedoe gisteren heeft geen goed gedaan. Anderzijds kan de boog niet altijd gespannen zijn. Ik mag blij zijn, dat ie überhaupt zo af en toe de spanning weer aankan. Het mezelf vanochtend al gemakkelijk gemaakt bij de hondenronde en zometeen lekker een beetje klooien in de keuken. Afwas, koken en wat me meer voor de voeten komt. Dan krijgt de dag de gelegenheid om zijn draai te vinden. Na de plensbui van gisteravond zou eindigen in de tuin niet verkeerd zijn. Moet me in die werkzaaamheden meer naar het weer richten dan naar hoe mijn pet staat. Nu of beter straks is de grond bewerkbaar. Morgen zijn er weer delen waar je huizen mee kunt bouwen.

 Ondertussen komt de gisteren gearriveerde pup wat meer tot rust, maar het blijft een nerveus diertje. Wat moeten we met hem. Ik lijk wel een pup-opvang. Gisteren noemde me iemand de BB van Coves ... Als ze nou na een week of zes hun koffers zouden pakken en vertrekken, zou het probleem zich vanzelf oplossen. Nu is het zaak iedere keer weer een eigenaar te vinden. Straks hebben die collega's van Mariana allemaal een hond thuis dank de mensen die hun verantwoordelijkheid direct of indirect op ons bordje schuiven. Bovendien zijn puppies erg leuk, maar ook vermoeiend. Ik ben momenteel een beetje puppie-moe. Heb dat jonge grut wel ff gezien. Kan m'n energie beter gebruiken voor de dames, die mogen langzamerhand iets meer discipline vertonen en niet steeds eerst hun eigen gang gaan, voordat ze bereid zijn te luisteren.

 Nog twee weken te gaan en dan 'vliegen' de zes van Lady uit. Elf weken heb ik ze dan gehad en dan is het mooi geweest. Lady in de tweede helft van de mnd naar de dierenarts om verdere nesten te voorkomen. Dan iets met Flokkie en zijn nare ademhalingsgeluiden bij inspanning. En tot slot ergens na de zomer ook Rosa onder het mes en dan zou theoretisch gezien eindelijk de rust moeten/kunnen terugkeren op het hondenvlak. Toch ruim anderhalf jaar na de dood van S & K.

Papieren

 De thalon en de 'cartea de identitate' moest ik meenemen. Nou, fluitje van een cent, zit altijd in mijn mapje met papieren. Nee, niet zo'n misplaatste schouderhanggeval, maar iets wat in mijn binnenzak kan, mocht ik iets hebben, waar zoiets in voorzien is. Dat was de mededeling bij het maken van de afspraak. Dus vandaan leg ik die thalon en mijn paspoort op de balie. Nee, de identiteitskaart van de auto aub. Heuh? Ja, dat blauw belijnde A4'tje van de RAR begreep ik al snel. Oeps ... dat ligt thuis.

 Elf uur was de afspraak voor de APK. Naar huis en terug is minimaal 2x45 minuten zonder hinderende medeweggebruikers of oponthoud ter plekke. Om een uur zou de auto van de controle naar de elektronica gaan voor de weigerende achteruitrij-indicatoren. Theoretisch was het mogelijk dat te halen. Praktisch was ik er pas om half twee en bleek later ook niks gebeurd met die achteruitrijdingen.

 Het is best een mooie weg om te rijden maar ook qua landschap. Tweemaal heen en weer op één dag doet daar behoorlijk afbreuk aan. Heb me af kunnen houden van een misplaatste overdruk op het gaspedaal, maar toch. Stom. Blaren. Hoe zat dat ook weer?

Afschuiving?

 Vanmorgen een nwe pup op de binnenplaats gevonden. Voor de deur gedropt of elders de wereld ingetrapt en per toeval op onze binnenplaats verzeild geraakt? De hele achterkant ligt open, dus geen gebrek aan toegankelijkheid. Onrustig diertje. Een mannetje. Meestal niet het spul wat gedumpt wordt. Wat doe je daarmee? Die vrg hebben we ons nog niet zolang geleden al moeten stellen en niet voor de eerste keer en nu dus weer. Misschien een bord ophangen met het verzoek om problemen in eigen beheer op te lossen ipv ze onder onze poort door te schuiven??

 Het kleine ding, iets van 4 of 5 weken oud, eerste maar eens gewassen en goed gedroogd en toen ingepakt te slapen gelegd. Op mijn, daarover straks, tussentijds bezoekje vanuit Sibiu het diertje naar de waterbak geleid. Ineens een hoop geschok, gepiest en volkomen out. Epilepsie? Zou verklaren waarom dit mannetje de laan uit is gestuurd.

 Inmiddels is het avond en het beestje blijft voor mij vreemd gedrag vertonen. Likt aan alles. Piept en kreunt voortdurend. Kruipt, rolt en draait of de grond. Ondertussen heftig wapperend met het staartje en erg blij met aandacht cq fysiek contact, maar veel rustiger maakt het 'm niet. Daar is volgens mij iets genetisch verkeerd gegaan en anders heeft het beestje onvoorstelbaar beroerde eerste levensweken achter z'n rug. We gaan het een paar dagen aanzien. Een epileptische aanval kan theoretisch door stress getriggerd worden èn eenmalig of uitzonderlijk zijn. Tenminste bij mensen.