Drukte

 Wakker zijn. Het gebeurd wel vaker. Wakker liggen. Die kans is al beduidend kleiner, maar soms gebeurd het. Ook nu. Teveel drukte in mijn hoofd. Helaas niks nieuws, ouwe drukte. Gewoon weer ff teveel van het verkeerde. Ontbrekende beweging. Stagnerende oplossingen. Opdoemende bergen. De verkeerde beren.

 Natuurlijk gaat zo'n moment gepaard met het verkeerde type droom. Maakt niet zoveel uit wat, zou het ook niet meer weten, maar het resultaat is een opgefokt gevoel. Teveel in/aan je hoofd en een lijf dat in een achtbaan hangt. Leuke combi zo vroeg in de ochtend.

 De bekende mechanismen ingezet voor de tegenaanval en ergens tegen de ochtend hernieuwd naar dromenland vertrokken. De vrijwillig gewenste terugkeer uit de onwerkelijkheid is op ochtenden als deze weinig soepel. 'Katerig' is nog de makkelijkste vergelijking, maar treft niet de kern. Het heeft ook iets van 'gesloopt zijn', elementen van afkeer mbt het ontwaken en een soort van check of alles nog wel is wat het gisteravond was.

 Weer rakelings langs het opgeven gescheerd. Teveel maar net niet tè! Het moet gewoon afgehandeld, afgebouwd en opgestart worden. Geen gezeik en indien toch dan opruimen en verder.

Misplaatst

 Na de ochtendsessie in 13 het grootste deel van de dag in 24 ..... voelt niet goed naar de honden toe en bovendien nog maar voor een klein deel gedaan van wat op het programma stond. Administratie is een tijdslopende bezigheid, zeker als het onderbroken wordt door tomatensap maken. Wat, ondanks de nieuwe machine, bijna de hele middag in beslag nam. Zit veel sap in de gemiddelde tomaat!

 Handmatig ging dan het 'droge' resultaat nog een keer door de wringer, want anders kun je dat ding niet noemen. De elektrisch versie had daar echter niet zo veel zin. En laten we wel wezen, om nou een halve liter extra te winnen op een hoeveelheid van 20-25 liter ..... is de energie niet waard. Toch? Zo wordt hier dus niet gedacht! Zeker niet door de generatie die mijn ouders had kunnen zijn.

 Bezig met het vullen van de flessen kwam nummero twee voor de badkamer aanzetten. Een serieuzere klant dan de tegelzetter, maar dit gaat het dus niet worden. Ik heb geen zin om het werk van drie personen te moeten coördineren in de hoop, dat het resultaat een beetje uitkomt in de door mij gewenste richting. Op 8 vierkante meter 3 specialisten achter elkaar loslaten is vragen om problemen. Laat nou 'problemen' iets zijn waar ik niet op zit te wachten.

Diepte

 "Tot aan het gaatje gaan", ik kan het nog. En al werkt het met een hoofdschuddende cardioloog op de achtergrond niet echt lekker, de prestatie telt er dubbel door. Desondanks is het laatste stuk van de tuin schonen met de bosmaaier niet gelukt in het bedachte anderhalf uur. Dat gaat nog zeker twee sessies kosten. Verkeken. Grote tuin. Heerlijk!

Nattigheid

 Ondanks het goede voornemen vroeg mijn nest uit te springen was het vandaag weer bijna half negen voordat het zover was. Betekent heel simpel: zweten! Zelfs als ik zonder koffie met de honden aan de wandel ga en probeer de beweging zo horizontaal mogelijk te houden. Af en toe, en eigenlijk vaker wil ik bergop en ondanks het tijdstip en de ontbrekende koffie dat gedaan ook vandaag .... kletsnat, dus. En dat voor negenen. Een beetje overdreven niet? Onhandig ook, omdat die douche nog steeds niet in eigen beheer is. En als Sammy dan een half uur na terugkomst nog steeds ligt te hijgen op het keukenparket, dan heb ik ook het idee, dat hij de route vandaag niet bijster prettig vond.

 Met een schoon T-shirt los je een hoop op natuurlijk, al is dat zeer waarschijnlijk maar een oplossing voor de korte termijn. Als hier iets met stip gestegen is als constante factor in mijn leven, dan is het het transpireren wel, body breed. Soms 24 uur per dag op merkbare wijze, maar in elk geval van opstaan tot retour in bed stappen. Zwarte T-shirts die, eenmaal opgedroogd, zo uit de batik-periode ergens in de 70-er jaren zouden kunnen komen dank de wit uitgeslagen zoutpatronen.

 Het T-shirt van vandaag wordt heel speciaal. Na de ochtenddosis straks nog een partij vochtvangen en bovendien onder het verpulverde gras van de bosmaaier bedolven worden. Van het originele zwarte zal rond lunchtijd weinig over zijn. Zelfs de wasmachine gooit de handdoek in de ring bij een dergelijke combi.

Herhaling

 Een kleine maar aangename uitsmijter aan de naar lamlendigheid neigende zondag gegeven. Kost wat kilometers en terug door het donker is ook niet alles, maar je moet soms iets over hebben voor zoiets als een kick-effect. Koffie, water, mensen kijken. Die liepen er genoeg rond. Niet dat de koeien in Coves al vervelen maar gewoon als extraatje.

 Een jaar of wat geleden ook al eens gedaan op dezelfde plek in een ander café maar terug eruit via dezelfde steeg met dezelfde onduidelijke parkeerkaartlezer en hetzelfde langzaam doordringende besef, dat waarschijnlijk iets ergens anders moet. En ja hoor, wederom niet de onopvallende parkeerkaartbetaalmachine gezien, die een tiental meters voor de kaartlezer met bijbehorende slagboom staat. Iets met ezels en stenen, maar wel erg consequent. Een lichtpunt gericht op de betaalplek, zichtbaar vanuit de rijrichting is misschien ook geen gek idee.

Rustdag

 Zondag. Wat zal ik daar verder over zeggen? Veel achter het scherm gezeten en nog niet de helft gedaan van wat gebeuren moet. Moe. 'En famille' geluncht, ergste middaghitte ontlopen en een meneer voor de badkamer gepresenteerd gekregen door de aannemer. Helaas alleen een tegelzetter. Nu dus nog een installateur en ze hadden het ook nog over een elektricien. Straks gaat de prijs nog over de inmiddels afgewezen offerte heen.

 Ik snap niet, dat beide zaken gescheiden zijn. Bij de installatie van water en de rest moet je simpelweg rekening houden met het te plaatsen tegelwerk. Ik ben niet geínteresseerd in creatief tegelknippen om dom installatiewerk te compenseren.

 Daar sta je dan met twee Roemeens pratende mannen, waarvan eentje dan wel Duits schijnt te kennen, maar zich niet geroepen voelt om mij bij het gesprek te betrekken. Globaal volgen kan ik het ook zo wel, maar daarvoor zoek ik niet naar een vakman met grotere talenkennis dan Roemeens alleen. Morgen zien we weer verder.

Drillen

 Oei, oei, oei, ik loop mijn 'plichten' te verzuimen. Plichten met haakjes, dan bestaan ze eigenlijk niet, heb ik net gelezen. Nep-plichten, dus. Klinkt bijna als nep-tieten. Een hoop sliconen, sorry woorden en dan doen alsof de tekst een onontkenbaar bestaansrecht heeft. Heeft ie niet. Heeft ie nooit. Als ik 'm niet schrijf, heeft ie geen bestaan. En woorden, die mij dwingen te schrijven, zo'n onzin lees je weleens, die moet ik nog tegenkomen. Terechte haakjes, dus.

 Neemt niet weg, dat ik weer een keertje achterloop. Achter op wat? Achter op wat ik mezelf heb voorgenomen. Alweer een zelfde soort onzin en ook weer niet helemaal. Ik hou me met tekst produceren bezig en de geproduceerde tekst houdt daarop of onderwijl mij weer bezig. En dat is toch één van de redenen om al die woorden tot een ogenschijnlijk zinvol geheel aaneen te rijgen. Behalve dit soort autostimulerende tekstproductie zijn er natuurlijk ook de wonderlijke momenten, die je niet kwijt wilt raken, de snel rokende uitlaatklep, als de motor weer een keer gehinderd wordt in zijn vrije loop, etc, enz.

 Morgen weer. Morgen weer verder na deze korte pas op de plaats. Morgen weer voort in het net weer nieuw aangesneden jaar. Morgen verder met wat ik gisteren niet zag zitten voor vandaag.