Contraproductief?

 Roemeense onwil? Denken ze dat echt te breken door enkel de apotheek en buiten shoppingcentra liggende supermarkten toegankelijk te laten voor ongevaccineerden?? Het gaat al tijden nauwelijks meer om bescherming als argument voor vaccineren. Het gaat om het voorkomen van het verlies van je vrijheid. Een argument dat in grote steden misschien effect heeft. Op het platteland, waar in Roemenië nog steeds de meeste mensen wonen, maakt dat weinig indruk. Ik denk, dat het bezoeken van de zg niet-essentiële winkels daar geen dagelijkse behoefte is. En een verplichte vaccinatie om er binnen te mogen gaat niet ineens alle angst en onduidelijkheid wegnemen.

 Men heeft hun 'La doi pasi', magazin mixt of mini market voor hun dagelijkse behoefte. Winkeltjes die bovendien vaak de lokale bar vervangen met of zonder terrasmeubilair voor de deur. Die ene keer in de maand of minder, dat ze 'de stad' bezoeken, kan makkelijk een keer of wat overgeslagen worden.

 

 Het is mijnsinziens sowieso een maatregel die zich naar verloop van tijd in z'n start bijt. Niet alleen in Roemenië. Nu heb je voldoende schapen, die er maar wat blij mee zijn, maar hoe gaat dat bij de derde en nog volgende injecties??

Neergang?

 De aanloop naar het blog wordt met de dag langer. Behalve gekreun en gesteun gebeurt er weinig. Bijna op het niveau dat een film kijken de enige haalbare activiteit is. Boodschappen zou moeten. Dat schuiven we ff door naar morgen, net als al het andere in de hoop, dat ik dan minder wiebelig in het leven sta. Twee dagen bijkomen. Het gaat vooruit .... in de verkeerde richting.

Idioterie

 Amerikaans gekkenwerk. Verdien je in landen als Honduras, Costa Rica en Guatemala gemiddeld 400, 700 en 500 euro per mnd, ALS je een baan hebt èn je fatsoenlijk uitbetaald wordt. Toch blijven er veel mensen over die die banen niet hebben of gewoon een poging wagen en door Mexico naar de VS trekken. Dat is illegaal en zal lang en breed bekend zijn. Trump zette de nodige migranten in detentiekampen. Dat mag/mocht niet met kinderen samen. Die werden dan van ouders of andere familieleden gescheiden en apart behandeld. Ik weet daar verder het fijne niet van.

 Amerikaanse advocaten roken geld en gingen procederen tegen de staat. Ik kan me niet voorstellen, dat een migrant zelf op dat idee komt. Nu schijnt er een voorstel te liggen om de betrokken schadeloos te stellen voor 'onherstelbaar' opgelopen trauma's ....: 450.000 dollar pp!! Je krijgt het niet bedacht. In het geval van twee ouders en een kind worden die mensen zonder slag of stoot miljonair. Het advocatenkantoor als zal daar een stevig percentage van afromen. Maar stel die aasgieren pikken 50% in dan blijft nog zoiets als 80 (!) jaar het huidige in het land vigerende jaarsalaris over.

 Willens en wetens de wet overtreden en daar nog voor beloond worden ook. Dat is bijna nog belachelijker dan al die miljoenen en steeds vaker miljarden die een Amerikaans slachtoffer van het een of ander tegenwoordig krijgt toegewezen.

Beginnen

 Net als het begin van de dag is een aanvang maken met bloggen een aanloop, die een zetje nodig heeft. Vanzelf rolt de bal niet. Weer zitten bijkomen is dan niet de ideale omstandigheid. Ik weet niet precies wat me te wachten staat, maar ik word ongeduldig. Waarom duurt het verkrijgen van definitieve helderheid zo lang? Wil men wachten totdat je kritiekloos smeekt om een behandeling, ongeacht wat het is?

 

 Slechts vier dagen heb ik nu gehad, waarvan eentje om bij te komen. Ergens heb ik het vermoeden, dat het getriggerd wordt door inspanning. Een gedachte van al twee jaar oud. Toen ik volkomen gesloopt de tuin moest verlaten na het spitten van een perceeltje. Het samenvallen van fysiek inspannende arbeid en mijn bibbergedoe is me nadien vaker opgevallen. Het is niet 1 op 1, maar het loopt te vaak samen op om iets van een verband te ontkennen.

Afharden

 Dit weekeinde gaat de zomertijd terug in d'r hokje. Ondertussen is het fysiek en mentaal nog aanpoten om aan de winterse omstandigheden te wennnen. Het scheelt, dat zulke prachtige dagen volgen op de koude nachten. Tegen eleven is het buiten aangenaam vertoeven. Dat wordt rond tienen als de klok is verzet. Het uurtje in de ochtend lever je dan aan het eind van de middag weer in. De hondenronde aan het eind van de middag schuift de komende tijd op richting vier uur.

Voldaan

 Gedaan wat ik me voorgenomen had. Nu aan de warme chocomel ipv champagne. Morgen graag zo verder. Voor mijn part ook met de chocomel, maar ik bedoel het werk in de tuin. Vannacht de laatste 6-uurs medicatie. Werd tijd, ik werd er een beetje gestoord van. Hopelijk is de aansluitende nacht ook een stuk rustiger. Terug naar eenmaal per tig uur ff wakker worden ipv tig keer per uur.

 Over kolen en gladiolen valt er weing te verhalen. En aangezien ik de hele dag bezig ben geweest, is ook niks tussndoor gekomen wat mijn verbazing of ergernis wist te wekken. Met gedachten in standje 'Praktisch' is mijn grijze massa er vandaag makkelijk vanaf gekomen. Toch raar dan, dat het het hoofd is, wat me straks de handdoek in het bed laat werpen.

Seizoensdraai

 Rond half acht met de dames de deur uit. Het leek wel een uur of vier in de ochtend. Nog niet echt licht. Een rode gloed achter de heuvels in het oosten en de lucht nog versluierd door de vertrekkende nacht. Het maakt de honden geen fluit uit. In het weekeinde wordt het voor eventjes weer rechtgetrokken om ergens in november weer in dezelfde situatie te verzeilen. Het gaat hard nu met de komst van de winter. Het is wachten op de eerste sneeuw op de toppen van de Karpaten.

 

 Langzaam komt er ook weer iets van de smaak van het winterseizoen te voorschijn. Loop al dagen met het idee rond om een ontbijtkoek te bakken. Dat gaat er ongetwijfeld ook van komen. Een opstapje naar speculaas, printen en pepernoten. Misschien met wat minder kruiden dan de bedoeling dank de recentelijk opgelegde beperkingen in de bewegingsvrijheid. De warme chocolademelk hebben we al gehad. Met èchte cacao van Van Houten!