Belastingen ....
.... op geen enkele reactie reageren en maar domweg cumulerende aanmaningen sturen.
Je zou ze bijna hun zin geven om er vanaf te zijn. Bijna.
maandag 20 juni 2016
Doodmoe
Diep weggeweest. Moe wakker. De zon valt door een spleet tussen de luiken naar binnen. Een prachtig begin van de dag. Buiten. In mijn hoofd spookt het en niet alleen vanochtend.
De dood, de dood en nog eens de dood struint alweer dagen onafgebroken door mijn gedachten. Niks zo levendig als de aanwezigheid van de dood. Je krijgt het niet bedacht of er kleeft iets doods aan. Leuke momenten fungeren net zo makkelijk als kapstok als fysieke ongemakjes. Het maakt niet uit of ik toch al zit te piekeren, wat ik eigenlijk nauwelijks nog doe, of druk ben met het plannen van aangename bezigheden. Alles krijgt een vervelende èn ongewenste twist.
Mn dat laatste is vervelend en een beetje verbazingwekkend. Wordt het een soort herhaling van de twee strijd tussen spanning en ontspanning? Het een willen en in het andere blijven hangen? En waarom nou? Omdat het weer een keertje tegen een afrondingsmoment aan hikt? Of vanwege de mindere kanten van de combinatie warmte en allergieperikelen?
Ach. Eigenlijk valt er geen zinnig woord over te schrijven. Het golft. Op en neer. Af en aan. Er is weinig nodig om de rode loper ervoor uit te rollen. Het is een ongewenste en erg hardnekkige bijkomstigheid, die verstikkend werkt op het plezier van zo lang en met veel moeite voor elkaar geknokte resultaten.
De dood, de dood en nog eens de dood struint alweer dagen onafgebroken door mijn gedachten. Niks zo levendig als de aanwezigheid van de dood. Je krijgt het niet bedacht of er kleeft iets doods aan. Leuke momenten fungeren net zo makkelijk als kapstok als fysieke ongemakjes. Het maakt niet uit of ik toch al zit te piekeren, wat ik eigenlijk nauwelijks nog doe, of druk ben met het plannen van aangename bezigheden. Alles krijgt een vervelende èn ongewenste twist.
Mn dat laatste is vervelend en een beetje verbazingwekkend. Wordt het een soort herhaling van de twee strijd tussen spanning en ontspanning? Het een willen en in het andere blijven hangen? En waarom nou? Omdat het weer een keertje tegen een afrondingsmoment aan hikt? Of vanwege de mindere kanten van de combinatie warmte en allergieperikelen?
Ach. Eigenlijk valt er geen zinnig woord over te schrijven. Het golft. Op en neer. Af en aan. Er is weinig nodig om de rode loper ervoor uit te rollen. Het is een ongewenste en erg hardnekkige bijkomstigheid, die verstikkend werkt op het plezier van zo lang en met veel moeite voor elkaar geknokte resultaten.
zondag 19 juni 2016
Hypocriet?
Pinksteren. Ja, net als Pasen valt dat Orthodox gezien anders dan Rooms. Of de Orthodoxen het onderling eens zijn, weet ik niet, maar hier loopt de telling anders en dat verschilt ook nog eens per jaar. En dan mag je dus niks doen ... Formeel duurt het feest drie dagen (net als Pasen en Kerst) maar vanaf morgen wisselt de invulling nogal en ook vandaag waren sommige winkels open. En de horeca ook. Blijkt dat werken op het land enkel 'verboden' is. Zou dat werkelijk zo bewust beperkt zijn of was er in de tijd, dat deze regeling tot stand kwam wenig andere activiteit dan (kleinschalige) landbouw? Ik denk het laatste en dan pasten de verdere ambachten zich daar -sociaal gecontroleerd- aan aan.
Dat werkt met de huidige commercie natuurlijk anders. Grotere belangen, minder kerkelijke macht, meer afstand tussen stad en platteland, etc. Maar gewiekst als Mariana is, draaide ze zich vandaag mooi onder haar kookbeurt uit. Nu had ze meer dan normaal te doen gehad deze week. Neemt niet weg, dat uitzonderingen bij haar regel lijken te zijn. De deur uit dus. Horeca is tenslotte geen werken op het land. Een vogel die voor haar blijkbaar niet opgaat.
Nu is het een fluitje van een cent om de betreffende redenering onderuit te halen, maar daar heb je nog geen soep mee, laat staan een fatsoenlijk stuk vlees of een andersoortige hoofdmaaltijd. En al had ik zin gehad, voor fatsoenlijk koken was het inmiddels gewoon te laat. Timing. Laatste seconden werk. Het mist minder vaak z'n uitwerking dan goed zou zijn.
Dat werkt met de huidige commercie natuurlijk anders. Grotere belangen, minder kerkelijke macht, meer afstand tussen stad en platteland, etc. Maar gewiekst als Mariana is, draaide ze zich vandaag mooi onder haar kookbeurt uit. Nu had ze meer dan normaal te doen gehad deze week. Neemt niet weg, dat uitzonderingen bij haar regel lijken te zijn. De deur uit dus. Horeca is tenslotte geen werken op het land. Een vogel die voor haar blijkbaar niet opgaat.
Nu is het een fluitje van een cent om de betreffende redenering onderuit te halen, maar daar heb je nog geen soep mee, laat staan een fatsoenlijk stuk vlees of een andersoortige hoofdmaaltijd. En al had ik zin gehad, voor fatsoenlijk koken was het inmiddels gewoon te laat. Timing. Laatste seconden werk. Het mist minder vaak z'n uitwerking dan goed zou zijn.
Nachtbraken
Ha!! Dat het kan. Nachtleven op het platteland. Afzakkertje in Agnita. Een volksmuziekfeest. De Roemeense versie van de Nederlandse smartlap maar dan opgewekter. Een avondje nationale trots in klederdracht en een hoop ge-lalala. We waren uitgenodigd maar veronderstelden, dat het wel afgelopen zou zijn. Nou nee, dus. Ook niet trouwens, toen we na eenen richting bed togen. En dan op de terugweg naar de auto voor de zoveelste keer onder iets door wat toch echt een soort nachtclub of discotheek moet zijn. Er valt nog steeds een hoop te ontdekken.
zaterdag 18 juni 2016
Reprise
Bradeni. Andere school, zelfde soort feest, jongens deze keer ruim in de meerderheid en wij enkel genodigden zonder organisatorische verantwoording. De leerlingen leken verstandiger. Zijn stukken minder uitgeaten. Bijna bedeesd. Meer gericht op meehelpen dan enkel dansen en keet schoppen.
Dacht aan het begin van de avond, dat 'het' nog wel komen zou. Maar nee, dus. Echt een ander slag leerling cq kind? Hoewel ... ook hier één van de meiden in de loop van het jaar is vertrokken vanwege haar zwangerschap. Maar voor de rest ... Waar ligt dat aan? School? Familie? Opvoeding? Klassenlerares?
Beide plattelandsscholen, beide groepen leerlingen vnl met een zigeunerachtergrond. Maar hier duidelijk meer een 'groepsgevoel' en bezig met het regelen van het feest ipv je het feest laten aandragen en steeds maar over grenzen heen proberen te gaan.
Weet niet hoe het in de kleine uurtjes is toegegaan. Die hebben we hier niet afgewacht. Vrijdag werd om 14 uur begonnen en was het 11 uur 's avonds afgelopen en de kids ook aan hun eind. Hier begon het pas om 6 uur en werd de bbq op gestookt toen wij bij elven vertrokken. Anders. Hetzelfde en toch zo volledig anders.
Dacht aan het begin van de avond, dat 'het' nog wel komen zou. Maar nee, dus. Echt een ander slag leerling cq kind? Hoewel ... ook hier één van de meiden in de loop van het jaar is vertrokken vanwege haar zwangerschap. Maar voor de rest ... Waar ligt dat aan? School? Familie? Opvoeding? Klassenlerares?
Beide plattelandsscholen, beide groepen leerlingen vnl met een zigeunerachtergrond. Maar hier duidelijk meer een 'groepsgevoel' en bezig met het regelen van het feest ipv je het feest laten aandragen en steeds maar over grenzen heen proberen te gaan.
Weet niet hoe het in de kleine uurtjes is toegegaan. Die hebben we hier niet afgewacht. Vrijdag werd om 14 uur begonnen en was het 11 uur 's avonds afgelopen en de kids ook aan hun eind. Hier begon het pas om 6 uur en werd de bbq op gestookt toen wij bij elven vertrokken. Anders. Hetzelfde en toch zo volledig anders.
Opbergsels
Als je het niet hebt, verlang je ernaar. Heb je het, doe je er niks mee. Of je moet het binnenshuis waarderen van prachtig weer buiten 'íets' noemen. Soort van op afstand genieten tijdens bezigheden, die zich maar moeilijk laten combineren met stralend weer. Na een paar weinig overtuigende pogingen vandaag eindelijk de wolk goed leeggeschud. En het was anders dan anders.
Hoewel ruim vier mndn aantekeningen overgeheveld moesten worden, zat er weinig bij, dat op de een of andere manier verbazing wekte. Niet omdat ik het alweer vergeten was of het gevoel gaf dat het veel langer geleden zou moeten zijn dan de werkelijk gepasseerde tijd deed vermoeden. Integendeel. Meer dan eens leek voor mij iets 'van gisteren', terwijl het in concreto alweer 2 of 3 mndn geleden was, dat het speelde. Dus meer van "O gut, toen al?"
Verder blijven thema's terugkeren en het eindelijk 24/24 en 7/7 op je eigen plek kunnen verblijven, is daarvan niet de laatst overgeblevene maar wel de belangrijkste. Met een beetje geluk moet dat op de drempel juni/juli gaan lukken. Nog ff betalen, maar dan gaat het bed (eindelijk) geleverd worden. Nu hopen, dat niks aan het handje is. Dat ze alweer zeuren om de totale betaling, voordat het zooitje is afgeleverd, werkt daarin niet geruststelend. Maar aftellen, dus.
Hoewel ruim vier mndn aantekeningen overgeheveld moesten worden, zat er weinig bij, dat op de een of andere manier verbazing wekte. Niet omdat ik het alweer vergeten was of het gevoel gaf dat het veel langer geleden zou moeten zijn dan de werkelijk gepasseerde tijd deed vermoeden. Integendeel. Meer dan eens leek voor mij iets 'van gisteren', terwijl het in concreto alweer 2 of 3 mndn geleden was, dat het speelde. Dus meer van "O gut, toen al?"
Verder blijven thema's terugkeren en het eindelijk 24/24 en 7/7 op je eigen plek kunnen verblijven, is daarvan niet de laatst overgeblevene maar wel de belangrijkste. Met een beetje geluk moet dat op de drempel juni/juli gaan lukken. Nog ff betalen, maar dan gaat het bed (eindelijk) geleverd worden. Nu hopen, dat niks aan het handje is. Dat ze alweer zeuren om de totale betaling, voordat het zooitje is afgeleverd, werkt daarin niet geruststelend. Maar aftellen, dus.
Dubben
Wat gaan we vandaag doen?
Niks? Neuh.
Niks bijzonder? Hhmmm.
Van allebei wat?
Waaarom niet? Moet kunnen.
Sorry, mag, maar hoeft niet.
We gaan het zien.
Niet dat er veel te zien zal zijn.
Melig?
Zou het?
Niks? Neuh.
Niks bijzonder? Hhmmm.
Van allebei wat?
Waaarom niet? Moet kunnen.
Sorry, mag, maar hoeft niet.
We gaan het zien.
Niet dat er veel te zien zal zijn.
Melig?
Zou het?
Abonneren op:
Posts (Atom)