Nou mooi dat het geen schrikkeljaar is, kan morgen van maand worden gewisseld. Geeft tenminste de illusie van beweging in voorwaartse richting. We gaan deze maand op dezelfde stemmige wijze eindigen, als we 'm begonnen zijn. Als altijd hebben we betere tijden gekend, al zijn we die inmiddels aardig aan het kwijtraken in de geheugenpartijen.
De aanhoudende herfst is een mooie symboliek voor het moment, maar dan met hetzelfde triesttreurige gemiezer over meerdere jaren uitgestreken ipv die ene winter, die er op dit moment bij in is geschoten. Voor alles moet ruimte zijn. Je hebt het me meermaals hier horen verkondigen. Al is het maar om saaie continuïteit te voorkomen. Ik ben ook geen voorstander van het door mindere periodes heenslikken. Laat maar komen, geef/neem de ruimte en onderga. Maaar.....
.... maar als je het leven kortom op biologische verantwoorde wijze weer in een soort baan hebt weten te krijgen, de emoties naar rustigere vaarwateren hebt weten te laveren en de menselijk maat hebt ge(her)ïntroduceerd in de dagelijkse bezigheden, waarom, ja de compleet verkeerde vraag, maar toch .... Waarom werken de omstandigheden dan op z'n zachtst gezegd niet mee??
vrijdag 28 februari 2014
woensdag 26 februari 2014
Apen
Mensen zijn gek. Een gegeven van alle tijden en in al die tijden zijn er altijd weer momenten, waarop de waarheid pijnlijker aan het oppervlakt komt dan in de tussenliggende opvulling. Dat vrouwen borsten met siliconen op de gewenste maat proppen en artiesten hun gelaat jeugdig houden met een goed gevulde spuit of het strak trekken achter de oren, is allemaal eerder routine dan nieuws. De ene keer worden de lichamen compleet baby-like geschoond op een manier, dat het lijkt alsof iedereen een pedofiele voorkeur heeft ontwikkeld. En dan ineens gaat men baarden voller transplanteren. Of gaat het zelfs samen? Onder de gordel of misschien wel halslijn kaal en erboven vol begroeid??
De 'maakbaarheid' van het uiterlijk raakt langzaam aan zijn grenzen. Mag ik hopen. Siliconen billen en borsten, afgezogen buiken, geharstte borstpartijen, kale kruizen, alles onder de tattoo's en van achter tot voren lekgeprikt met piercings. Als die onzin geen "Back to ...." ontwikkeling weet te triggeren, doorloopt de mens naast zijn 'nomale' biologische fasen straks ook 3 of 4 verbouwingsfasen, alvorens alle hoop wordt opgegeven en het siliconen-botox-epileer-verf-prik en transplanteer staketsel in elkaar dondert en men niet alleen meer hunkert naar zijn of haar jeugd, maar ook naar een uiterlijk dat ooit ergens de link met het zelfbeeld is verloren.
De 'maakbaarheid' van het uiterlijk raakt langzaam aan zijn grenzen. Mag ik hopen. Siliconen billen en borsten, afgezogen buiken, geharstte borstpartijen, kale kruizen, alles onder de tattoo's en van achter tot voren lekgeprikt met piercings. Als die onzin geen "Back to ...." ontwikkeling weet te triggeren, doorloopt de mens naast zijn 'nomale' biologische fasen straks ook 3 of 4 verbouwingsfasen, alvorens alle hoop wordt opgegeven en het siliconen-botox-epileer-verf-prik en transplanteer staketsel in elkaar dondert en men niet alleen meer hunkert naar zijn of haar jeugd, maar ook naar een uiterlijk dat ooit ergens de link met het zelfbeeld is verloren.
Bazooka ...
Verzoek:
Via een relatie werd ik gewezen op uw aanbod. Wij zijn al langer op zoek naar een geschikte plek voor een trainings-retraitecentrum in Frankrijk.
Op het eerste oog kan uw aanbod hieraan voldoen.
Woensdag vertrekken wij naar Frankrijk en rijden nagenoeg langs St. Yrieix.
Onze vraag is of er een mogelijkheid is donderdag het domein te bekijken.
Antwoord:
Een blik werpen .... is geen enkel probleem. Dat zou zelfs kunnen zonder mijn tussenkomst. Wilt u meer, dan is het misschien handig om iets meer uit te wisselen over wensen (uw kant) en mogelijkheden (mijn kant).
Reactie:
Dank voor uw snelle reactie.
Eerst willen wij een eerste indruk van het ensemble hebben en wij zouden dat graag donderdag doen.
Daarna zullen wij u contacten over onze bevindingen en eventuele vragen.
Is dat akkoord?
Wij verwachten in de middag ter plaatse te zijn (rond 14.00 uur)
Kunt u regelen dat wij het dan kunnen bezichtigen?
Antwoord 2:
Een beetje moeilijk van begrip ...... heb ik het idee. Die eerste indruk kunt u uzelf verschaffen. Het terrein is vrij toegankelijk. Zonder fatsoenlijke info over u, uw mogelijkheden, wensen, etc ga ik geen rondleiding doen. Het is hier geen museum of erger. Iedereen kan wel langs willen komen. Ik heb andere hobbies.
Vervolgreactie:
Nee, dit is niet de reactie die voor ons aanleiding is om door te gaan hiermee.
Dat zijn wij ook niet gewend.
Antwoord 3:
Da's fijn. Ik ook niet.
Prettig avond.
Via een relatie werd ik gewezen op uw aanbod. Wij zijn al langer op zoek naar een geschikte plek voor een trainings-retraitecentrum in Frankrijk.
Op het eerste oog kan uw aanbod hieraan voldoen.
Woensdag vertrekken wij naar Frankrijk en rijden nagenoeg langs St. Yrieix.
Onze vraag is of er een mogelijkheid is donderdag het domein te bekijken.
Antwoord:
Een blik werpen .... is geen enkel probleem. Dat zou zelfs kunnen zonder mijn tussenkomst. Wilt u meer, dan is het misschien handig om iets meer uit te wisselen over wensen (uw kant) en mogelijkheden (mijn kant).
Reactie:
Dank voor uw snelle reactie.
Eerst willen wij een eerste indruk van het ensemble hebben en wij zouden dat graag donderdag doen.
Daarna zullen wij u contacten over onze bevindingen en eventuele vragen.
Is dat akkoord?
Wij verwachten in de middag ter plaatse te zijn (rond 14.00 uur)
Kunt u regelen dat wij het dan kunnen bezichtigen?
Antwoord 2:
Een beetje moeilijk van begrip ...... heb ik het idee. Die eerste indruk kunt u uzelf verschaffen. Het terrein is vrij toegankelijk. Zonder fatsoenlijke info over u, uw mogelijkheden, wensen, etc ga ik geen rondleiding doen. Het is hier geen museum of erger. Iedereen kan wel langs willen komen. Ik heb andere hobbies.
Vervolgreactie:
Nee, dit is niet de reactie die voor ons aanleiding is om door te gaan hiermee.
Dat zijn wij ook niet gewend.
Antwoord 3:
Da's fijn. Ik ook niet.
Prettig avond.
dinsdag 25 februari 2014
Vastloper
Je hebt dagen in soorten en maten en zelfs de dagen 'van niks' kennen hun variaties. 'Niks' is niet altijd 'niks'. Zolang het 'potjes en deksels'-verhaal op dagen van toepassing is, lukt het altijd wel om iets van een mouw ergens aan vast te knopen, en valt uiteindelijk mee wat vooraf het vormloze niet leek te ontstijgen.
Gisteren bijvoorbeeld. Begin van de week. Een flauw gevoel. Zelden een gedenkwaardig moment. Eerder hinderlaag dan vrolijk vertrekpunt. Maar aardig weertje en zonder dralen in de voiture gestapt en me van de ene bezigheid naar de andere getransporteerd. Uiteindelijk nog zinnige zaken op de rails gezet ook. Had ik op de rand van het bed teruggekeken op de dag, had ik misschien zelfs iets van tevredenheid weten te ontdekken.
Maar soms heb je van die dagen, waar je met de beste wil van de wereld niks mee aankunt. Zoals vandaag. Nat begin. Een stemming glibberiger dan paling in een emmer snot. Nergens zin in. Ook niet in niks doen. Dan wordt het aardig krapjes om nog iets van een draai te fabriceren, die met een hoop fantasie en welwillendheid in de buurt van de mogelijkheid zou kunnen komen, dat het waarschijnlijk -weliswaar bij gebrek aan beter- de best haalbare kaart betreft.
Wat gisteren, eenmaal begonnen, van het een naar het ander leidde, blijft vandaag steeds weer in proberen steken. Zo'n startende motor, die de goed gevulde accu dankbaar leegtrekt en het verder verdomt. We doen nog een laatste ronde en anders geef ik me gewonnen. Slechts op punten, maar toch.
Gisteren bijvoorbeeld. Begin van de week. Een flauw gevoel. Zelden een gedenkwaardig moment. Eerder hinderlaag dan vrolijk vertrekpunt. Maar aardig weertje en zonder dralen in de voiture gestapt en me van de ene bezigheid naar de andere getransporteerd. Uiteindelijk nog zinnige zaken op de rails gezet ook. Had ik op de rand van het bed teruggekeken op de dag, had ik misschien zelfs iets van tevredenheid weten te ontdekken.
Maar soms heb je van die dagen, waar je met de beste wil van de wereld niks mee aankunt. Zoals vandaag. Nat begin. Een stemming glibberiger dan paling in een emmer snot. Nergens zin in. Ook niet in niks doen. Dan wordt het aardig krapjes om nog iets van een draai te fabriceren, die met een hoop fantasie en welwillendheid in de buurt van de mogelijkheid zou kunnen komen, dat het waarschijnlijk -weliswaar bij gebrek aan beter- de best haalbare kaart betreft.
Wat gisteren, eenmaal begonnen, van het een naar het ander leidde, blijft vandaag steeds weer in proberen steken. Zo'n startende motor, die de goed gevulde accu dankbaar leegtrekt en het verder verdomt. We doen nog een laatste ronde en anders geef ik me gewonnen. Slechts op punten, maar toch.
maandag 24 februari 2014
zondag 23 februari 2014
Overleefd
Het radbraken weten te stoppen. Nu alles een beetje goed terug stoppen op de gewenste plek, geen botten gebroken maar menig spier overwerkt en vele pezen overstrekt. Het leven lijkt soms meer op een seriële herstellingsfase, dan het gewenste feest met af en toe een dippie.
Ongewild gewerkt deze week, zullen we maar zeggen. Gelukkig is het zondag, schoonmaakdag, al zal de wervelwind nog minder wervelen dan normaal. Iets zal echter moeten gebeuren, niet in de laatste plaats omdat straks weer nieuwsgierigen komen neuzen. Niet dat ik de verleiding voel tot een flitsende presentatie. De eerste indruk is weinig enthousiasmerend, om dat hopeloze woord te gebruiken. Maar weet wie vergis ik me nu de verkeerde kant op, zoals ik me al vaker tot illusies heb laten verleiden.
Eerst nog maar een koffie. Tegen die tijd zal het tweede oog misschien ook open willen en, laten we wel wezen, dat geeft toch altijd weer een wat evenwichtiger beeld van de werkelijkheid. Straks kunnen we dan alle kanten op, zowel de Duvel als de Champagne liggen koud.
Ongewild gewerkt deze week, zullen we maar zeggen. Gelukkig is het zondag, schoonmaakdag, al zal de wervelwind nog minder wervelen dan normaal. Iets zal echter moeten gebeuren, niet in de laatste plaats omdat straks weer nieuwsgierigen komen neuzen. Niet dat ik de verleiding voel tot een flitsende presentatie. De eerste indruk is weinig enthousiasmerend, om dat hopeloze woord te gebruiken. Maar weet wie vergis ik me nu de verkeerde kant op, zoals ik me al vaker tot illusies heb laten verleiden.
Eerst nog maar een koffie. Tegen die tijd zal het tweede oog misschien ook open willen en, laten we wel wezen, dat geeft toch altijd weer een wat evenwichtiger beeld van de werkelijkheid. Straks kunnen we dan alle kanten op, zowel de Duvel als de Champagne liggen koud.
zaterdag 22 februari 2014
Afzondering
Laat ik mezelf op het eiland houden, is wel een goed idee voor vandaag. Weg van het strand en uit de brandende zon ergens in de donkere koelte van het bos. De mooiste plek is in het midden tegen de steile voet van rotspartij, die het eiland zijn naam heeft gegeven. Achter een haag van klimplanten ligt een soort karstput verscholen waar mening binnenbad zich een voorbeeld aan had mogen nemen, qua vorm en grootte. D'r valt net voldoende licht door het bladerdek om van de pracht te kunnen genieten, zonder dat je je nek hoeft te breken. Volgens mij moet daar nog zeker een half kratje bier in het water staan en ook een paar flessen rum begraven liggen. Hoewel ik die flessen al een keer ter vergeefs heb gezocht. Maar die plek is me nou te ver.
Hier net achter de hut op het zomerbed is goed genoeg, koelkast onder handbereik en binnen de kring van de satellietverbinding met de rest van de wereld. 'De rest van de wereld'...., een begrip dat de afgelopen maanden in rap tempo aan betekenis heeft verloren. Mocht de westerse wereld vergaan, dan zou het best kunnen zijn, dat ik daar pas weken later achterkom. Ook in het dorp, sorry stadje zijn ze nauwelijks met de rest van de wereld bezig. Hun horizont reikt net tot aan de hoofdstad, waarna de rest van de wereld ondergaat in een dikke mist. Henri zal zich vandaag heel wat drukker maken om die 24 Duvel, die ik niet kom ophalen dan of Obama het nou eens is met Poetin over de aanpak van de Oekraïnse burgeroorlog. Ook ik maak me daar niet meer druk om, maar voel wel nog steeds die vreemde behoefte het te willen volgen. Hoppa, de laatste Duvel en nog een halve fles illegale tequila .... als de bacillen dat overleven, weet ik het ook niet meer.
Hier net achter de hut op het zomerbed is goed genoeg, koelkast onder handbereik en binnen de kring van de satellietverbinding met de rest van de wereld. 'De rest van de wereld'...., een begrip dat de afgelopen maanden in rap tempo aan betekenis heeft verloren. Mocht de westerse wereld vergaan, dan zou het best kunnen zijn, dat ik daar pas weken later achterkom. Ook in het dorp, sorry stadje zijn ze nauwelijks met de rest van de wereld bezig. Hun horizont reikt net tot aan de hoofdstad, waarna de rest van de wereld ondergaat in een dikke mist. Henri zal zich vandaag heel wat drukker maken om die 24 Duvel, die ik niet kom ophalen dan of Obama het nou eens is met Poetin over de aanpak van de Oekraïnse burgeroorlog. Ook ik maak me daar niet meer druk om, maar voel wel nog steeds die vreemde behoefte het te willen volgen. Hoppa, de laatste Duvel en nog een halve fles illegale tequila .... als de bacillen dat overleven, weet ik het ook niet meer.
Abonneren op:
Posts (Atom)