Slaapplek

 Wat kunnen hotels toch deprimerend zijn.... Misschien is dat wel de reden, dat ik al een tijdje wat makkelijker in een sterretje meer ipv minder. Lukt dat eens niet of je denkt weer een keertje, dat het toch eigenlijk onzin is, want het is toch maar één nachtje slapen, dan is de eerste stap over de drempel meestal voldoende, om je uit je droom te helpen. Zo ook deze keer.

 Ibis is al geen sterrenlocatie, maar als het hotel zelf niet te oud is, je het ontbijt beperkt tot de koffie en 's avonds buiten de deur eet ipv je te laten verleiden tot hun magnetrongestuurde kookkunsten, dan is het best een acceptabele plek. Tenminste ... voor één nacht. Die tent zat helaas vol en nog wat van die localiteiten in de directe omgeving. Uiteindelijk in een B&B terecht gekomen. Dat is het dan toch niet helemaal, tenzij je misschien al uren aan het zoeken bent geweest en je een overnachting in de auto begint te overwegen. Een soort F1 maar dan met douche en plee op je kamer en een paar uur per dag inchecken door een mens en niet de automaat bij de deur.

 Dan mag het best schoon zijn, ik uiteindelijk redelijk slapen, hier zien ze me alleen in noodgevallen terug en dan niet vanwege de sigarettenlucht die de airco naar binnenblies, die zet ik toch steevast uit, maar die sfeer ..... Het is als een hippie, die kan zich drie keer per dag douchen en toch ziet ie er ongewassen uit.

Buitengaats

 Heerlijke dag, stom eigenlijk om die in een auto door te brengen. Een auto is een leuk reismiddel maar een vermoeiend verplaatsingsmedium. Helaas lever je in het openbaar vervoer aan ruimte in wat je aan gemak verdiend.

 En dan te bedenken, dat ik helemaal niet hou van verplaatsen, in tegenstelling tot reizen, waarbij dan toch dat verplaatsen weer nauwelijks te vermijden is. Reizen is gewoon hetzelfde als verplaatsen, maar dan anders. Helemaal anders, want meestal eenmalig, vaak zonder duidelijk omlijnd doel en daardoor zo ongrijpbaar als een paling in de welbekende emmer met snot. Aan dit gedoe moet dan ook iets gebreid worden, net als bij de verkoop, maar dan meer een begin ipv een eind.

 Maar voor ik de naalden ter hand kan nemen, zal ik eerste ter plekke moeten arriveren. Dus maar ff doordouwen, Parijs is een kwestie van volhouden.

Wachten

 Dom, dom, dom. Nooit eerder opstaan dan gepland, al ben je nog zo wakker. Half zeven en nog ruim een uur te gaan, voordat ik de honden kan wegbrengen. Duimen draaien is zo ongeveer mijn slechtste capaciteit. Koffer klaar, dan ben ik eigenlijk al vertrokken en voel me misplaatst op de plek, waar ik ben, zelfs als dat mijn woon- en leefstek is.

 In mijn enthousiasme denk ik dan in eerste instantie nog vanalles te doen maar ingepakt=ingepakt en dan is het interesse in andere activiteiten vervlogen. Ook een nieuw koffer brengt daar verandering noch vertraging in. Drentel, drentel, drentel.

Rampzalig

 Banken zijn ondingen. Je bent er toe veroordeeld en die arrogante kl*tezooi maakt daar uitgebreid misbruik van. Banken in Nederland zijn een regelrechte ramp, maar als je die vergelijkt met hun Franse evenknie, dan is dat als een huiskat vergelijken met een uitgehongerde tijger. Eén onbewaakt moment in het rood schieten en ze beginnen met administratiekosten te goochelen, daar krijgt een beetje belasting nog het schaamrood van op de kaken. En ff inseinen maakt dus ook geen fluit uit. Filiaal en hoofdkantoor hebben misschien de gelijke naam, maar daarmee houdt de samenwerking dan ook op. Eenmaal bijgestort wordt je weer leuk en aardig bevonden, de administratiekosten zonder aarzelen geïncasseerd en "Nee, we hebben niks geblokkeerd, nee absoluut niet. Problemen met betalen zal wel aan uw pas liggen, die moet u waarschijnlijk vernieuwen. Helaas kan zoiets gebeuren."

 Een bom eronder is te gemakkelijk. Eerst villen, dan met citroenzuur insmeren, vervolgens langzaam grillen boven een smeulend vuurtje en in hapklare brokken hakken voordat het door en door gaar is.... Grrrr.

 Toeval bestaat, maar de leeftijd van sprookjes ben ik toch echt ontgroeid. Kaart niet werken want kapot. Lul toch niet. Kleine check in het internet èn ..... je raadt het niet; werkt niet. Niks nie fysiek probleem. Weer in de telefoon. Het is toch jammer, dat zo'n goedbedoelende baliewerker dan alle zooi over zich heen krijgt. Ik heb me proberen te beheersen ... Morgenvroeg werkt alles weer normaal. Oooo, dus toch. "Ja ,meneer, ik snap er ook niks van.". Op je knieën zitten om aan je eigen geld te komen. Zoiets moet ooit goed komen? Maak dat de kat wijs. En dat alles, als je op het punt staat te vertrekken. Ik ga schieten en niet met gebedjes, als het niet werkt.

Record

 Een maand van 100 berichten.... Wie had het ooit durven dromen? Ik niet, in elk geval. En of we die 100 gaan aftikken blijft een vraag tot we oktober binnen schuiven. Maar dicht in de buurt zal het zeker zijn. Zal dan wel de komende dagen moeten volhouden, als ik mijn eigen vertrouwde omgeving weer tijdelijk verlaat.

 Mijn eigen bierboekbereiksel. Is het belangrijk? Absoluut niet, maar het voelt wel aangenaam, al dat gekeuvel, want meer is het toch echt niet meer. Over een jaar heb ik het alleen nog maar over het weer en dan vast in klaagvorm. Of, indien en als is ook volstrekt vrij van enig belang. We zien dat tegen die tijd als er dan wat te zien valt. Vandaag eerst de dag van gisteren overdoen of inhalen en de voorbereidingen voor morgen beginnen. We hobbelen voort.

Eindeloos

 Het zit zo ontzettend dichtbij elkaar en is zo compleet anders. 999x is vol verwachting, 10.00x is ontmoedigende leegte. Een echte grens. Eén tik en je bent van alles in niets. Een stapje en je gaat van wonderlijk, mooi en spannend naar lege handen, opnieuw en werken. Daarom is het o zo belangrijk om dingen nooit af te maken. Het schiet niet op, maar voorkomt een hoop teleurstellingen. Dan weet je, waar je mee bezig bent, je kunt je vaardigheden continu verfijnen en hoeft je nooit af te vragen "Wat nu?". Zoals bij de Sagrada Famila. Nu denken ze de klus in 2049 geklaard te hebben, maar ook die datum zal ijdel blijken. Waarom ook af hebben? Gewoon eindeloos blijven knutselen. D'r is altijd wel iets dat anders beter zou zijn. Dus, hup, doorgaan. Een beetje voortslepend inzicht en je verveelt je nooit meer, hebt geen haast, bent al tevreden met wat je hebt en weet, dat het alleen beter kan worden. Kijk, zo begin je een dag.

Done!

 9993 (08:47), 9996 (09:50), 9997 (10:16), 9998 (11:25), 9999 (13:33), ...... .Bingo: 10.000 (17:33)

 Hè, hè, dat kostte weer moeite.

 Het heeft een dag of wat langer geduurd, maar nu dan toch geslecht. De volgende horde? Op naar de 100K? Ach ...., voor die tijd is d'r vast alweer vanalles veranderd.