Ordnung

 De nachten worden de beter, de ochtenden aarzelend vroeger en de avonden gelukkig later. Nog ff en het begint erop te lijken. Op wat? Op een leven waarin de tijd gebruikt wordt waarvoor ie bedoeld is, al is dat niks doen. Niet steeds dat wachten tot de dingen echt niet niet meer kunnen. En voortstruikelen van de ene activiteit in de andere zonder enige vorm van planning of struktuur. Ja, ik hamer door tot iets van resultaat verschijnt, waarop voortgebouwd kan worden.

 Al dat "Last minute"-gedoe is misschien leuk om je vrije tijd mee te vullen. Iets waar je makkelijk nog wat vraagtekens bij kunt zetten. Maar met de rest, het huishouden voorop werkt dat gewoon niet. En ik ga niet buurman's gek worden en een dergelijk bestaan faciliteren als achtervang. Als je kiest voor een leven met z'n tweeën en daarnaast de zorg voor derden en een soort boerenbedrijf op je neemt, heb je simpelweg wat harder dan normaal te werken. Zeker als je daarbij ook een baan in het onderwijs hebt.

 Nee, ik ben niet zo gek, maar wel gek genoeg om met zo iemand mijn leven te (willen) delen. Moet kunnen! Kan zeker weten! Maar dan wel graag enige ordening in te doene zaken. Please?!!

Aanloop

Bankzaken voorlopig weer op orde en geregeld. Nu mijn aandacht switchen naar constructievere activiteiten met een blijvender resultaat: Bijv. de badkamer. Maar ook de boiler in de keuken en andere waslijstelementen. Nog veertien dagen terughoudendheid en dan mag de rem beetje bij beeetje van mijn beperkingen. Zal dan niet direct met de kettingzaag het winterhout te lijf gaan en aansluitend al helemaal niet de boel klein hakken, maar klussen in huis moet dan weer kunnen. Ik popel.

Schoonheid

 Voor het eerst sinds dagen weer erop uit met de honden. Met de oude garde een deel de heuvels in. Langzaam stijgend, merk ik dat de schoonheid van het landschap mijn ogen streelt. De lappendeken in eindeloos varierend groen. De smaak aan mijn omgeving duidelijk ff kwijt geweest. Daar zijn dus geen levensschokkende gebeurtenissen voor nodig. Kwestie van te druk zijn met de verkeerde of in elk geval andere zaken en je zoets als het genieten van je leefomgeving schiet erbij in. Zonde.

Rommeltje

 Rommelige dag wederom. Voorlopig nog geen grip op mijn nieuwe bestaan. Dan heb je al gauw het idee, dat je geleefd wordt. Maar dat geeft ook niet het juist beeld. Het is deels je 'laten leven' en voor een veel groter deel achter de feiten aan lopen, nou zeg maar hollen. En dat als een kip zonder kop.

 Van het bakken van rabarbertaart, obv een recept dat wenig meer bevatte dan de ingrediënten, naar het verplaatsen van oude dakpannen, dan door op een redelijk zinloze paddenstoelenzoektocht en via wat burengetreiter over de verplaatste dakpannen, een pizza buiten buiten de deur en een condeleance-bezoek in mijn bed geploft. Ik kan niet zeggen, dat ik niks gedaan heb, maar veel meer resultaat dan te vroeg met een te laat gevuld maag in bed belanden, heeft het niet opgeleverd. Dat moet beter. Dat kan beter. Werk aan de winkel!

 Dat wordt weer teugels straktrekken en de zweep erover om in de lokale begripskaders te blijven. Dwars tegen het volledig ongestruktureerde zooitje in. Niet dat ik me illusies maak omtrent het realiseren van een vlekkeloos lopende organisatie rond noodzakelijke werkzaamheden, die verricht moeten worden door derden. Je hebt meer kans van slagen om een koe met mes en vork te laten eten. Ik beperk me wijselijk tot mijn eigen leventje en het niet laten meeslepen daarvan in de algehele chaos. Dat gaat me al meer kosten dan me lief is. Gelukkig alleen maar energie.

Gezwam

 Andere wereld. Niet alleen de taal, de dorpen, de gewoontes en de gebruiken zijn anders, ook de bossen. Beukenbossen zijn is niets te vergelijken met de Kastanjehakhoutbossen in de Limousin. Origineel of aangeplant zou ik niet weten. Naast de Kastanjes, die ooit door de Romeinen in de Limousin terecht zijn gekomen, heb je er ook veel naaldhoutaanplant. Beide dus weinig natuurlijk en of de Eik dat wel was, ben ik nooit achter kunnen komen. De indruk hier is redelijk orgineel en anders wel aardig oud.

 Een beukenbos is een open, tamelijk kaal bos waar weinig anders groeit dan beukopslag en wat gras en dergelijke, daar waar door een gat in het bladerdek iets meer licht tot op de grond weet door te dringen. Je schijnt er cantharellen te kunnen vinden. Het zou best kunnen. Helaas staan er geen richtingaanwijzers. Wij hebben ze niet gevonden. Zelfs geen spoor ervan. Verkeerd moment? Verkeerde plek? Zekerheid heb je zelfs na jarenlange ervaring niet, laat staan, als je voor die ene keer het bos ingaat. Daarvoor heerlijk gelopen. Het is een aangename omgeving, die helaas als de hele verdere rest van het landschap ontsiert wordt door rondslingerend vuilnis, mn plastic flessen. De cantharellen kopen we vrijdag of zaterdag wel op de markt van de mensen, die ze wel weten te vinden.

Afsluiting

  De tweede dode in mijne nieuwe kennissenkring. Mag hopen, dat dit niet aan mij ligt ....

 De kerkklokken maken de dood bekend. Een lopend vuurtje koppelt er een naam aan. Buren beginnen met het schoonmaken van het betroffen huis. Het stoepje wordt geveegd. De vrouwelijke helft van de betroffen familie en bezoekende buren en kennissen hullen zich in het zwart. Ik mag blijven in wat ik draag. De kledingcode geldt niet voor mannen.

 De overledene moest in dit geval uit het ziekenhuis komen en werd thuis en niet in een dodenkapel opgebaard. De beste man ligt akelig geelgroen in een van gaas vergeven kist in de kamer van het huis, die voor deze doeleinden is gereserveerd: De voorkamer. Dat deel van het huis waar de mooie meubelen en andere speciale spullen staan, maar waar niet geleefd wordt. De kamer waar wij tot verbazing van velen, de keuken hebben gemaakt.

 Bij binnenkomst, ga je van kamer naar kamer langs een haag in het zwart gekleedde vrouwen zittend op stoelen langs de muur. Vanaf het moment dat het nieuws bekend werd is de vrouw van de overledene niet meer alleen geweest. Een geruststellend idee, als ik denk aan de uren, die ik verdwaasd in huis heb gezeten en rondgelopen na de dood van Yoland.

 Binnen wordt getroost en gezwegen. Buiten delen anderen frisdrank, borrels en cake rond. Mensen kunnen hun vragen en eigen verhalen kwijt. Hoewel ziek, heeft de dood toch onverwachts snel toegeslagen. Iets met complicaties. Zoiets als, zeg maar, wel vaker gebeurd in het leven.

Tempowisseling

 Het is hollen of stilstaan, geen beweging in te krijgen of alles tegelijkertijd. Nu is niksdoen nog te doen, mezelf op delen in vieren wordt wat moeilijker. Toch zou dat gisteren beter gewerkt hebben.

 Nu was het leuk geweest als die veelheid en dat tempo er vandaag weer in gezeten had. Wat ik zo zie, geef me het idee dat de oprisping direct als een nachtkaars is uitgegaan. Hier zal brand en peper nodig zijn om de boel überhaupt in beweging te brengen. Doe mij maar dieselen ipv die tussensprintjes. Het springt minder in het oog, dat geef ik direct toe, maar uiteindelijk gebeurd er meer. Daar ben ik zeker van.

 Nu wordt hier naar mijn idee met een wat mispaatste voldoening, over wat gisteren is gedaan, achterovergeleund cq in bed gelegen ipv aan de rol gehouden wat in gang is gezet. Tja, wilde ik zonder verplichtingen leven of wilde ik dat niet...... De keerzijde krijg je er dan gratis bij. Wennen, zoals altijd alles weer wennen is.