Gepuf

 De ene mooie tuindag na de ander trekt voorbij en ik zit achter de inmiddels gemiddeld één meter hoge tomatenplanten, voel me beroerd en staar wat. Ik krijg mezelf met moeite op temperatuur. Niet het gemoed om eens lekker op de afwas te duiken of de keukenkastjes te soppen. Meer om mezelf in de weg te zitten. En dat lukt goed, mag ik wel zeggen.

 Gelukkig laat ik me niet meer zo meeslepen door wat in Oekraïne gebeurd, anders kon je me, volgens mij bijeen vegen en in de vuilnisbak kieperen. Ben er nog wel mee bezig maar meer vanuit groeiend onbegrip voor beide partijen. Zelensky moet inmiddels bijna verzuipen in al het geleverd materieel en zijn tegenhander verspild het net, alsof hij van alles nog teveel achter de hand heeft. Net als met zijn manschappen trouwens. Een fatsoenlijk sluitend verhaal/verslag is moeilijk te vinden. Aljazeera is nog het meest compleet van wat vrij toegankelijk is.

 Vanochtend de honden aan de lijn uitgelaten. Op trillende benen. Dat ze me niet omver hebben getrokken mag een wonder heten. Zo straks is de beurt weer aan Mariana, die kwijt zich zonder mopperen aan haar extra taak. Mag ook wel, maar dat terzijde.

Historisch

 Volgens mij kent het blog geen moment waarop twee dagen uitgevallen zijn. Het is natuurlijk, omdat het twee dagen lang een liederlijk bachanaal is geweest en ik vandaag eigenlijk zou moeten bijkomen. Kater van hier tot Tokio, een intens verlangen naar vet en een immens slaaptekort. Krijg je d'r van als het lijf na wkn de handdoek in de ring gooit en alle pijnen, pijntjes, kwalen en andere ongemakken hun koffers hebben gepakt en met de Noorderzon zijn vertrokken. Ik was het geheel ontwend. Moet echt ff bijkomen. Zometeen maar weer op bed.

Aansterken

 Aardig door de dag heen gezig-zagd. Zo'n beetje gedaan wat ik me niet echt had voorgenomen. Zelfs de avondronde met de honden aangedurft. De afgelopen week zag ik me omver getrokken worden door de dames en daar had ik weinig zin in. 's Ochtends is dat een ander verhaal. Vandaag waren de rollen weer naar wens.

 Avond en mn de nacht worden spannend. Hou ik het 'droog' cq warm maar niet tè of is het vandaag niet meer dan een pas op de plaats ipv een bijkom-dag en morgen weer een stap verder. In het laatste geval zal het nog steeds geen hollen zijn. Daarvoor ben ik deze keer te lang uit roulatie geweest.

 Dat wordt afwachten. Heb niet het idee, dat ik enige invloed op het geheel heb. Dat zou ik al jaren, ja inmiddels zijn het al jaren, willen.

Herboren?

 Alles lijkt weer op z'n plek teruggekeerd. Het is allemaal nog een beetje wiebelig. Het enige wat nog mist is de energie. Voel nog geen onbedwingbare drang om de tuin in te gaan. De Paaspuinhoop ruimen lijkt me bovendien een stuk slimmer. Het zal nog wel in étappes gaan, schat ik zo in. Om te beginnen het monster, waar de soep van is getrokken, ontbenen, zodat ik het jaren oude vlees aan de honden kan voeren. Het ziet er erg massief uit. Moet definitief een haan zijn geweest en eentje met de nodige dienstjaren. Vreemd is, dat er maar één vleugel en één poot bij zit.

 Nu is er nog een half lam van onbestemde datum en dan is de inhoud van de diepvries van 24 eindelijk weggewerkt. Dat lam gaat maar direct richting de honden. Wel eerst ontdooien natuurlijk.

 De rest van de dag zal zich gaande het voortslepen vanzelf opvullen. Het ouderwetse 3 stappen vooruit en twee terug, maar vele malen meer mens dan de afgelopen paar wkn.

Slappe hap

 De finale is er slechts deels van gekomen. De afsluiting doen we vandaag. Te weinig tijd voor constructieve bezigheden. Vnl bezig met inkakken en bijkomen. Ook vannacht was het weer raak. Het begon gisteravond met de kou en van daar af werd het hele riedeltje afgedraaid. Weinig ruimte om met meer bezig te zijn dan mijn eigen onvermogen. Zelfs de F1 race was teveel van het goede en dan zit je alleen maar te kijken. Was blij toen de race voorbij was. Deels voor de overtuigende winst van Verstappen en voor de rest dat ik in bed kon kruipen. Aan mij heb je niet veel.

Finale

 Tafel is gedekt met nwe servies. Zien wat dat voor reactie teweeg brengt als de dame eindelijk onder het dekbed vandaan komt. Hier hebben ze een nachtmis met Pasen ipv Kerst en dan dikke drie uur. Dus Mariana is vannacht ergens na drieën terug in bed gekropen. Ik had er dit jaar geen zin in. Die drie uur heb ik trouwens nooit uitgezeten. Het begint met een paar rondjes om de kerk met een kaars als het weer het toelaat waarna het binnen verder gaat. Dat is tot op heden het moment geweest, dat ik het voor gezien hield.

 Om zeven uur is het tijd voor de honden en de tijd van probleemloze korte nachten is alweer een tijdje geschiedenis. Het is de ochtend voor het afmaken van de begonnen voorbereidingen voor het middagmaal. Kippensoep, meer hanensoep. Wat een monster. Het paste maar net in de 10 liter pan. En dan de lamsstoofpot, waar ik wel benieuwd naar ben. En vooral opruimen en afwassen. Je zou het bijna vergeten.

Bot

 Vandaag lieten me mijn mooie messen in de steek. Bij mij thuis zeiden ze dan dat je er op je blote kont mee naar Keulen kon rijden. Tijd om serieus met slijpsteen/-stenen aan de gang te gang. Tot op heden het met het wetstaal gedaan en een soort van slijper van hetzelfde merk, maar echt scherp zijn de messen al jaren niet meer.

 Vandaag wilde het helemaal niet. Het zal een combinatie van weinig scherpe messen en het ontbreken van voldoende kracht zijn geweest. Uiteindelijk het halve lam ontbeend met zo'n kartelmes uit een 24-delige steakset. Zevenhonderd gram heeft het opgeleverd. Voldoende. De rest, mn botten is de komende dagen voor de honden.

 Het wordt een curry. Simpel recept gevonden. De combinatie van kruiden (oa kaneel) en zoiets als yogurt maakt me nieuwsgierig naar het resultaat. Je zou er bijna trek van krijgen en dat is iets wat ik al wkn niet heb.