Vervroegd

 Terugweg in de sneeuw. Te nat om te blijven liggen maar de eerste sneeuw van deze winter. Had het idee, dat we tegen vijven pas thuis zouden zijn en vond het raar licht toen we tegen die tijd in Coves aankwamen. Foutje met de tijd. Die is 30/10 wel automatisch bijgesteld op foon, Pc en laptop maar niet bij de ovens en dus ook niet bij onze vervoersmiddelen.

 

 Uurtje ernaast. Ik realiseerde me dat pas, nadat ik in alle schuldbewuste haast al met de honden op hun uitlaatronde was geweest. Hopelijk geeft dat vannacht geen problemen.

Schrokken

 Woord gehouden. De Kaufland en Mega Image leeggetrokken. Direct een partij koekjes/koeken verstouwd. Leek alsof ik weken niks gehad had. Scheelt weer gebrek aan opslag aan het thuisfront. Wat vooral aan vulling toe was, waren de koelkasten en daar horen speculaas, suikerwafels, stroopwafels en nog meer wafeltjes niet thuis.

Feestaanloop

 Huishouddagje en me nog eens aan het maken van een cake wagen. Dat is tenminste de bedoeling. Rek- en strekoefening voor de bakactiviteiten in de aanloop naar de feestdagen. Daarvoor moet eerst ruimte gemaakt worden op het aanrecht. Het wordt tijd om het ruimen van het aanrecht weer iets definitiefs te geven. Het is alweer mndn improviseren. Teveel spul dat geen eigen plek heeft elders in het huis en eenmaal aangespoeld in de weg blijft liggen op het aanrecht.

 Bakken, ik heb er bijna weer zin in. Heb ook enige kilo ruimte in de buikregio. Kan me schuldloos bezondigen. Eerst maar eens checken of ik alle voor het feestgebak benodigde kruiden in huis heb.

 

 Het dendert in volle vaart richting de feestdagen. Gisteren de eerste adventszondag al gemist. In welke doos zit die adventskrans? Moet ik direct maar alle dozen naar beneden halen. Zit er ook aan te denken om dit jaar weer een keer de kribbe op te bouwen. Nog meer dozen.

Opheffen

 Voorlaatste isolatiedag. Tijd om de boodschappenlijst voor morgen op een rij te krijgen. Voor een tweede kleine schijt aan de regels. D'r zou ook iets van een 'certificat verde' moeten komen als bewijs van de doorstane besmetting. Tot op heden nog niks gezien. Verder zou nieuws moeten verschijnen over de ingestelde beperkingen. De geldigheid van 30 dagen is volgens mij voorbij. Mariana hoopt natuurlijk op de vrijere toegankelijkheid van de restaurants. Ik waag die verruiming te betwijfelen. Hoewel ze hier een zekere terughoudendheid pretenderen in het gebruik van vaccinatie dan wel ziekte doorstane bewijzen, moet ik eerst zien, dat ze het gebruik van dat papiertje weer intrekken.

Eigenheid

 

Leegte

 Niks te melden. Zondag. Druilerig weer. Echt niks te melden dus. Nog in de proforma quarantaine. De ondergeschoven puppies de deur uitgezet. Samen binnen zag ik niet zitten. Dus maar samen buiten. Iets verzinnen voor als het echt koud wordt, waar het nog steeds niet naar uit ziet. Maar vooral mensen vinden, die zich over deze wurmpies willen ontfermen anders gaan ze hier mooi niet meer weg. Laat mij honden kennen.

 Niets te melden dus. Omnikron hebben ze de nwe covid-mutatie genoemd en natuurlijk zit ie alweer overal en wordt het bestaan aangegrepen om voor de zoveelste keer 'moord en brand' te toeteren. Gaat dat nu bij ieder verandering gebeuren? En hoe gaat men verder met benoemen als binnenkort het Griekse alfabet verbruikt is?

 

 Gewoon niet meer benoemen lijkt me het beste. Gewoon niks melden. Dan is men er snel van genezen, want niet meer mee bezig. IC-capaciteit, positieve testen, kleurcodes. Het houdt mn zichzelf in stand. Niet meer mee bezig zijn dus. Laat maar zitten. Neem een koffie met een armangnac als ontbijt. Zo'n (zon)dag is het. En dan vooral nergens mee bezig zijn.

Inversie

 Het is net twaalf uur 's middags geweest, maar het voelt aan als een lange donkere winteravond. Beetje grijsgrauw weer. Niet echt koud, net onder nul. Een port voor de neus en vanochtend boter gekocht om cake en/of ontbijtkoek te maken. Het openhaardvuur ontbreekt, net zoals het berenvel en brandende kaarsen en toch omringen ze me in mijn gedachten.

 Was het zomer geweest, zou ik me hangerig genoemd hebben. Dat ben ik nu niet. Het is iets van overgeven aan. D'r zit zelfs iets van tevredenheid bij. Op de drempel van een mndn durende winterslaap maar nog aarzelend. Mag het? Sta ik het me toe? Genoeglijke gedachten, die toch ook weer wringen.