Worst

 De ene uitbreiding nog steeds niet beschikbaar beginnen ze je lekker te maken met/voor de volgende stap: Heart of Russia, gaat het heten. In welke richting die uitbreiding gaat lijkt met duidelijk. Voor Iberia is er eindelijk een waarschijnlijke verschijningsdatum. Begin April zou ik mijn truck over de Spaanse en Portugese wegen kunnen laten snellen. Voor die tijd moet nog een grote update erdoorheen, die mede oorzaak is geweest voor de vertraging

 

 In de blogcommentaren onder de mededelingen over ETS2 blijft gemopper de overhand houden. Is het niet de verouderde spelengine, wat dat ook moge betekenen, dan zeuren ze wel weer over een spellingsfout op een wegwijzer. Snap niet, dat je zo met een spel bezig kunt zijn. Misschien ben ik te makkelijk daarin en pas me te snel aan. Wat niet werkt, laat ik links liggen.

 Ik snap ook niet altijd de keuzes van de bouwers, maar is dat aan mij? Ik zou bijv. eerder Belarus en Oekraïne aangepakt hebben als uitbreiding dan Rusland. Behalve dat Rusland een gigantische lap kaart is, liggen die andere twee in feite tussen het al bestaande wegennet en de weg naar Moskou. Nu zul je steeds om moet te rijden over Polen en Litouwen en Letland terwijl over Minsk of Kiev logischer is afhankelijk waar je vandaan komt. Maar goed, eerst maar eens Barcelona, Madrid, Porto en Lissabon.

Dringen

 Nog een koffie (of twee) er tegen aan gooien en de dag kan beginnen. Fris maar windstil. Dat biedt buitenperspectief. Vroegere lunch, langere middag. Iets met kip en zelfgemaakte zoetzure saus. Kijk, het wil weer. Vrg is nu alleen voor hoelang me dat gegund is. Het leven is volgens mij meer dan 'journey, destination and company'. Het is ook 'kunnen en gunnen'. De denkruimte pakt z'n baby terug. Nog lang niet over uitgedacht.

 Kom, verstand richting spinazie, uien, spitten, aardbeien, planten, poten, tuin en bezig zijn draaien. De filosofie van de laarzen in de modder, niks geen gezweef. D'r poppelt vanalles. Aan de slag met groeien en bloeien. Ongeduldig ongeduld.

Overdenksel

Zò, is dat dilemma ook opgelost! Scheelt weer denkruimte, die aan andere hersenspinsels kan worden verspild.

Knippen

Tegen de verwachtingen in een uurtje of wat buiten bezig geweest. Niet in de tuin maar de druif op de binnenplaats gesnoeid. Mijn eerste keer. Nu hangt hij (of zij?) straks natuurlijk bomvol barstensvol sappige druiventrossen. Als ik tenminste niks verkeerd heb gedaan. Volgens mij ben ik wel een beetje aan de late kant. Een mnd eerder was beter geweest, als het toen tenminste niet te hard vroor. Ik zou het niet meer weten. Ik heb er toen geen moment bij stilgestaan. Snoeien maakt (nog) geen onderdeel uit van mijn lange termijn planning.

 De adviezen op dat terrein spreken elkaar bovendien weer lekker tegen. De één heeft het over vòòr de Kerst en de ander over jan-feb. De één over ogen, de ander over cm's. Daarbij is Roemenië niet Nederland, dus het belangrijkste is, denk ik, dat ik volgend jaar er op moet letten, dat ik ergens in de periode dec-feb een week met geen of lichte nachtvorst tref èn benut om schade agv het snoeien te voorkomen.

 Lekker! Meer van dit soort activiteit. Ben het binnen zitten een beetje zat. Maar zelfs voor de grotere binnenklussen is het prettig als het buiten aardig weer is en je zonder sjaal of paraplui in en uit kunt lopen. Voorjaar kom op!

Gevarenzone

 Ik kom weer op dreef. Ik hou mijn hart vast!

Keuze?

 Het is weer een prachtige dag. Jammer dat de temperatuur alleen in de volle zon te pruimen is om buiten iets aan te pakken. Zou een raar patroon veroorzaken in de tuin. Een deel van de tuin ligt sowieso een groot deel van de dag in de schaduw van de buren. Met de nog steeds vrij laag staande zon is het nu precies daar zonnig waar ik nog weinig hoef te doen. Maar geen energie aan verspillen. Bovendien zijn de bovenste cm's weer bevroren tot ver in de namiddag.

 Gewoon binnen bezig. Zat te doen. Op de een of andere manier krijg ik de afwas al meer dan een week niet onder controle. Het is alsof er achter mijn rug om gekookt wordt. Het vuilmaken gaat sneller dan het schoonmaken. Koken zou ook niet verkeerd zijn. Niet alleen 'iets' maken omdat we zonodig moeten eten, maar iets met meer aandacht en smaak dan strikt gezien nodig is om de maag te vullen. Het mag alweer een tijdje met iets meer inzet en interesse. Het lijkt nou teveel op de 'soep, vlees, groente, aardappelen en toetjes'-routine van mijn moeder. Het is de swung weer, die zoek is. En niet alleen bij het koken.

 Ook weer zo'n onderdeel waar geen 'recept' voor bestaat. Het is er of het is er niet. Teveel 'moeten' ipv 'zin in hebben'. Afwassen als een zombie of lekker soppen met een muziekje op de achtergrond. Het zijn twee compleet verschillende en voor mijn gevoel vrijwel van elkaar losstaande werelden

Weekstart

 Wat te denken van een normale week zo voor de afwisseling? Geen ongeplande dwarsliggers. Geen fysieke onbestemdheden. Niks hemelshoogs noch doodse immobiliteit. Gewoon beetje bezig, wat doen, liefst van wat gedaan moet worden, beetje tijd voor mezelf, genieten van het samenzijn, wat snuffelen aan plannen. Van die kleine, heel normale dingen om met een goed gevoel de dag door te komen.