Strijd

 Verstappen gisteren weer als eerste over de eindstreep bij de F1 race, die ditmaal in Zandvoort, Nederland was. Bijna zo saai als in de beste jaren van Hamilton bij Mercedes. Toen nooit gekeken, alleen de commentaren gelezen. Als tussen vorig seizoen en nu de racewagens niet zo ingrijpend waren veranderd, zou je achteraf kunnen zeggen, dat het wereldkampioenschap vorig jaar, ondanks de manier waarop het tot stand kwam, wel terecht was. Nu is het appels met peren vergelijken.

 Een rare sport trouwens als je er wat kritischer naar kijkt. Verstappen, die als winnaar wordt neergezet na zo'n wedstrijd, is eigenlijk maar een klein radertje in een grote machinerie. De afmaker, zeg maar. Het is een beetje als de marathon op een binnenbaan lopen en bijv. weten, dat je de eindstreep niet kunt halen op het paar schoenen, waarmee je van start gaat. Ieder paar schoenen afhankelijk van de samenstelling je ook sneller of langzamer maakt. Je moet dus wisselen en ivm met je positie is het dan belangrijk om het juiste moment te bepalen om van schoen te wisselen. Iets wat weer via sensors in de schoenen op een scherm wordt bijgehouden door een ondersteunend team.

 Verstappen ligt in het klassement zo ver voor dat een tweede kampioenschap hem nauwelijks nog kan ontgaan. De technische ontwikkeling bij de concurrentie, mn Mercedes staat niet stil. Dus volgend jaar zal het wat de top drie betreft (Red Bull, Ferrari en Mercedes) een stuk dichter bij elkaar liggen en de andere factoren dan de chauffeur nog belangrijker worden. Wordt het in 2023 eindelijk echt spannend.

Hangen

 Het schiet niet op. Het schiet werkelijk niet op. Gisteren geen oog dicht gedaan. Wat inmiddels uitzonderlijk is door de dag heen en alsnog weinig tot niks gedaan. Ok, het was zondag, maar dat is toch al jaren geen reden om niks te doen. Voor de tuin was het nog te nat, maar er hadden andere zaken aangepakt kunnen worden.

 Dat is een beetje een euvel dat op momenten als deze, als het dus in feite een stuk beter gaat, aangepakt moet worden. Niks doen is een soort van tijdverdrijf geworden. Er zijn natuurlijk de momenten dat weinig meer mogelijk is. Maar is dat weinige meer wel mogelijk dan is het niet vanzelfsprekend dat daar ook iets mee gebeurd.

 De schakeltijd is vaak langer dan de betere periode duurt. Deels een wat makkelijke verklaring. Nu toch alweer een paar dagen actiever qua gevoel, maar dat weerhoudt me niet om de tijd door mijn vingers te laten glippen. Dan maar weer die greep in het nekvel? Alternatieven?

Afsluiter

 Gisteren wijn gebotteld en dat was voor het eerst sinds lange tijd. Zorgvuldig bij elkaar gezocht wat daar voor nodig is. Een paar keer gekeken of de set compleet was en niet tijdens het vullen van de flessen ineens iets geregeld moet worden wat niet direct bij de hand is. Flessen gevuld, etc. De nacht wees me uren later erop dat d'r weldegelijk iets over het hoofd was gezien. Blijkbaar was daar al twijfel en heeft dat liggen broeien.

 Bij het bottelen steek je een perspex buis in de grote glazen fles met daar een slang en een volgende perspex buisje met een mechanisme dat alleen de wijn doorlaat als de punt ervan tegen de bodem van de wijnfles wordt gedrukt. Op die manier komt zo min mogelijk lucht en dan mn zuurstof in contact met de wijn en dat beperkt het risico van oxidatie en alle nare smaaknuances vandien.

 Tot zo ver niks aan het handje. De perspex buis in de grote fles, een soort wandelstok, heeft een centimeter of twee voor het eind, dat in de fles gaat, een gaatje. Op die manier zuig je schone wijn en geen drap op als ..... ALS de onderkant van de buis is afgesloten met het daarvoor bestemde dopje. Mooi vergeten, dus.

 D'r moeten straks haast wel een paar flessen met bezinksel zijn. Doordat de wijn al een kleine eeuwigheid, bijna een jaar heeft staan bezinken zal de drap echter zo compact zijn geweest, dat het spul niet makkelijk meegezogen kon worden. Een geluk bij een stommigheid.

Tè traag

 De woordenstroom gaat momenteel nog trager dan mijn leven. Dat gaat geen goed gevulde mnd worden. Voor een zondag zaterdag , die bij probeert te komen van de nattigheid, best veel gedaan. Maar wat is interessant aan het schoonmaken van wijnflessen en die vervolgens vullen uit de 25, pardon 28 ltr fles? Een gevoel dat al wat langer speelt.

 Corona was niet echt interessant en gaat dat ook de komende winter niet worden. De oorlog in Oekraïne schijnt jaren te gaan duren. Mijn lijf is toe aan extra aandacht, maar die blijft vastlopen in weerstand en verzet. De tuin is een gevecht met mezelf geworden. Portal 2 brengt voor het moment nog een beetje jeu dans la vie, letterlijk en figuurlijk.

 Voor de winter moet het verzaagde hout nog gespleten worden. Alsof anders de verveling een kans krijgt om toe te slaan. Misschien kan dat slaapwandelend? Schijn je ook niet van licht afhankelijk te zijn. De auto moet naar de technische keuring en een grote beurt had 1000 km geleden al moeten gebeuren. Dan is daar nog de Peugeot ...... Tijd om eens flink te gillen.

Donkerder

 De ochtenden gaan korter worden. Vandaag met het grijze weer is het nog net iets duidelijker

 dan op de andere dagen. Zes uur - half zeven is het gewoon niet echt licht meer. De tandpasta op de borstel doen is een kwestie van mikken geworden. Eenmaal buiten met de honden valt het mee. Binnenshuis zijn lampen geen luxe.

 Over een week of acht verschuift de tijd pas, krijgen we wat ochtendlicht terug maar zijn de vroege ochtenuren ws definitief verloren. Zo lang gaat het niet duren voordat koffie voor achten zijn beste tijd heeft gehad. Zien of Ukkie z'n blaascontrole inmiddels op orde heeft en een nacht van een paar uur extra geen probleem vormt. Baasje loopt zo langzaam aan tegen z'n eerste jaar aan.

Nattigheid

 Regen. Het blijft een miserabel geluid om bij wakker te worden. Als de vooruitzichten kloppen, komt er vandaag nog menig cm naar beneden. Geen tuin dus. Geen aardbeien planten, geen wortels oogsten, geen prei trekken. Tot zaterdagavond gaat dit geintje schijnbaar duren. Dat wordt schakelen. Mijn hobby.

Tekenend

 Vandaag geen haast bij het schoonvegen van de kantlijn. Goed teken of slecht teken? Vanochtend bij het wakker worden heerlijk liggen rekken, strekken en geeuwen. Een kleine eeuwigheid geleden dat me dat is overkomen. Goed teken of slecht teken? Na een kleine anderhalf uur afgraven meer afgebrand dan feitelijk moe. Goed teken of slecht teken? Na een lunch buiten de deur het gevoel, dat doorstomen tot de mogelijkheden behoorde. Op bed gekropen en binnen een paar tellen vertrokken. Goed teken of slecht teken?

 Begin van de avond begonnen met het overzetten van de aardbeienplantscheuten. Zien of daar nog iets te redden valt. Daar is niks slechts in te ontdekken. Het deed goed en het was zonde, dat het al voor zevenen begon te plenzen. Eén rij geregeld, nog drie te gaan, waarvan eentje al in potjes zit. De andere twee is hopen dat voldoende scheuten ook zonder mijn hulp een wortelstelsel hebben ontwikkeld. Verder het oude bed/perceel uitdunnen, resterende scheuten wegknippen, onkruid verwijderen en de prei uittrekken. Lijkt me geen winterprei. Was ooit twee dagen werk. Met een beetje pech kost het nu eerder twee wkn.