Van I Salari naar Yoland. Dat is een kleine stap. Dertien jaar geleden inmiddels dat ze overleden is. Net zolang als we samen hebben gewoond. Nog een paar jaar erbij en het is langer geleden dan we elkaar gekend hebben. Ook zonder het idee dat de tijd snel gaat, is het alweer een hele tijd geleden en ook weer niet.
Alles gaat verder. Wat stopt bij de dood is het leven van de overledene. Zou ze nog zoiets als geheugen of herinnering hebben, zou dat eindigen op dat ene fatale moment in 2007. Zelfs haar begrafenis is haar ontgaan en die was voor haar belangrijk. Er waren heel wat meer mensen, dan ze verwacht had bij leven. De achterblijvers, geluksvogels gaan door, dragen de herinneringen met zich mee om ze langzaam maar zeker te laten vervagen.
De tijd is genadeloos, en dat verzin ik niet maar komt van iemand anders. Je houdt 'm niet tegen. Moet hem op een gegeven moment laten gaan. Het ben jij die 'm op een gegeven moment nauwelijks meer bijbeent en uiteindelijk afhaakt. Dertien jaar extra waar het ook zes minder hadden kunnen zijn. Het gehijg in mijn nek in onmiskenbaar.
zondag 2 augustus 2020
Associatie
Nog geen tien uur en de eerste klus al geklaard. Bonen geoogst! Niks bijzonders als ik niet overvallen was door een soort vakantiegevoel. Moeilijk te omschrijven en aan het bonen plukken sec kan het nauwelijks gelegen hebben. Kan me geen vakantie herinneren waarin ik bonen heb geplukt en via die associatie nu ineens opdook. Sowieso nooit in een moestuin aan de slag geweest anders dan in die van mezelf. Wel 'ns in een vakantie meegeholpen met hooien. Maar dat is alles. Zelfs nooit druiven geplukt, hoewel dat qua voorkeuren makkelijk had gekund.
Het zal het tijdstip zijn geweest, de prille ochtendzon, het vochtige van het vroege uur, het ontluiken van een prachtige dag. Het had iets mediterraans, iets Italiaans. In het laatste geval zou de koffie in de moka staan te pruttelen en de melk warm te worden, terwijl ik het balkonterras van I Salari oploop om van de frisse ochtend te genieten. Die link kan ik volgen.
Itt het verblijf op I Salari pak ik zo niet mijn boek ter hand en schuif met mijn koffie-verkeerd onder de parasol aan het wankele tafeltje op het balkonterras. De bonen moeten verwerkt worden. Vakantiewerk? Het beestje moet een naam hebben en deze klinkt niet verkeerd. Voor dat werkje heb ik ruimte nodig, waardoor de afwas gedaan moet worden. Zondag of geen zondag.
Het zal het tijdstip zijn geweest, de prille ochtendzon, het vochtige van het vroege uur, het ontluiken van een prachtige dag. Het had iets mediterraans, iets Italiaans. In het laatste geval zou de koffie in de moka staan te pruttelen en de melk warm te worden, terwijl ik het balkonterras van I Salari oploop om van de frisse ochtend te genieten. Die link kan ik volgen.
Itt het verblijf op I Salari pak ik zo niet mijn boek ter hand en schuif met mijn koffie-verkeerd onder de parasol aan het wankele tafeltje op het balkonterras. De bonen moeten verwerkt worden. Vakantiewerk? Het beestje moet een naam hebben en deze klinkt niet verkeerd. Voor dat werkje heb ik ruimte nodig, waardoor de afwas gedaan moet worden. Zondag of geen zondag.
Imperfectie
Zondag. Prachtige dag. Niks meer aan doen! Uitgebreide hondenronde. Nu enkel wachten tot mevrouw Prada het schikt om zich op de binnenplaats te melden. Miep ligt in de tuin een paar meter van de ingangspoort af en weigert die laatste meters af te leggen. Roepen, lokken, vleien, smeken. Het heeft allemaal geen zin. Het is wachten totdat ze zichzelf verwaardigt om de hof op te lopen.
Ondertussen heeft de weersituatie zich blijkbaar gestabiliseerd of bij weeronline denkt iemand leuk te zijn en ons blij te maken met een dooie mus. Ineens is het 2 weken strak weer. Wordt het water geven in de tuin en zweten bij iedere scheet. Nog steeds geen 35+, maar het zit er ook niet meer ver vanaf. Met de correctie voor de lokale omstandigheden zou het moeten lukken. Mooie omstandigheden voor het rijpen/kleuren van de tomaten.
Was Prada netjes mee naar binnen gekomen was het een perfecte start van de dag geweest. Maar ja, wat wil je. Vrouwelijk, hè. Altijd weer dat extra stukje aandacht opeisen. Miep bekijkt het maar. Ik vrees alleen dat ze daar niet koud of warm van wordt.
Ondertussen heeft de weersituatie zich blijkbaar gestabiliseerd of bij weeronline denkt iemand leuk te zijn en ons blij te maken met een dooie mus. Ineens is het 2 weken strak weer. Wordt het water geven in de tuin en zweten bij iedere scheet. Nog steeds geen 35+, maar het zit er ook niet meer ver vanaf. Met de correctie voor de lokale omstandigheden zou het moeten lukken. Mooie omstandigheden voor het rijpen/kleuren van de tomaten.
Was Prada netjes mee naar binnen gekomen was het een perfecte start van de dag geweest. Maar ja, wat wil je. Vrouwelijk, hè. Altijd weer dat extra stukje aandacht opeisen. Miep bekijkt het maar. Ik vrees alleen dat ze daar niet koud of warm van wordt.
zaterdag 1 augustus 2020
Verweking
De NY Times gaat blijkbaar artikelen toetsen op kwetsgevoeligheid voor minderheden, achtergestelden, mensen van kleur, sekseverwarring of genderdiffusie. En dat noemen ze dan 'Sensitivity reads' of te wel 'Gevoeligheidscontrole', een prachtig eufemisme voor censuur, om zo (GS, 01-08-2020, van Rossum) nooit meer een nieuwsverhaal te publiceren waarin feiten, onderzoek en waarheid leidend zijn omdat gevoeligheid, kwetsbaarheid en “onderdrukking“ tot nieuwe statutaire norm moeten worden verheven.
Als dit klopt, en daar ziet het wel naar uit, dan is het eind zoek, dan heeft de zwakste schakel de strijd gewonnen en worden gezeur, lange tenen en nergens op gebaseerde meningen het nwe nieuws. Mocht dat er werkelijk van komen, dan prijs ik me gelukkig, dat ik me daar geen levenlang meer aan hoeft te storen. Het verheerlijken van zwakheden en afwijkingen, decadentie, vaak het laatste stadium van een menselijke cultuurperiode.
De vrg wordt nu waardoor de mensheid gedecimeerd gaat worden. Door de 'woke waanzin' of een paar graad temperatuurstijging. Altijd goed als je op twee paarden kunt wedden.
Als dit klopt, en daar ziet het wel naar uit, dan is het eind zoek, dan heeft de zwakste schakel de strijd gewonnen en worden gezeur, lange tenen en nergens op gebaseerde meningen het nwe nieuws. Mocht dat er werkelijk van komen, dan prijs ik me gelukkig, dat ik me daar geen levenlang meer aan hoeft te storen. Het verheerlijken van zwakheden en afwijkingen, decadentie, vaak het laatste stadium van een menselijke cultuurperiode.
De vrg wordt nu waardoor de mensheid gedecimeerd gaat worden. Door de 'woke waanzin' of een paar graad temperatuurstijging. Altijd goed als je op twee paarden kunt wedden.
Geturnd
Ai, ai. Wanneer ben ik met turnen bezig geweest of liever gezegd met het pogen daarmee bezig te zijn? Gauw alweer dik vijfig jaar geleden en wat zou er van het turnen terecht zijn gekomen als de trainer zich beperkt had tot een "Aub nog een keer graag, als het tenminste niet teveel gevraagd is voor jou." als je weer een keer van het paard, brug of rekstok flikkerde of domweg weigerde te proberen wat voorgesteld werd?
Gevaarlijk onderwerp. Maar turnen is niks voor watjes, daar weet ik alles van. Het is één lange oefening in het verleggen van je pijngrens totdat het gewenste figuur of de hele oefening lukt voordat die grens wordt bereikt. Flikker je ergens vanaf of bij de grondoefening gewoon op je muil dan is het terug en opnieuw. Niet zeuren. Huilen doe je maar een andere keer. Kom op, we hebben niet de hele avond. Etc.
Oooo en daar vallen vast hardere en minder nette woorden bij en hoe het tegenwoordig werkt weet ik niet maar de pedagogische tik was absoluut geen uitzondering. En echte rampengevallen, zoals ik er een was, zullen de trainer vast tot wanhoop hebben gedreven. Mag je blij zijn, dat zo iemand dat tot een oorvijg wist te beperken.
Ik geloof er niks van, dat zo iemand als Epke, begaaft en vol lef als hij is, zover was gekomen, als hij nu heeft gedaan, als iedere misser met een snoepje, knuffel en/of vriendelijke aai over de bol was glad gestreken. Kortom deze hypocriete heisa in/over de turnwereld gaat het einde betekenen van Nederland als opkomende turnnatie.
Gevaarlijk onderwerp. Maar turnen is niks voor watjes, daar weet ik alles van. Het is één lange oefening in het verleggen van je pijngrens totdat het gewenste figuur of de hele oefening lukt voordat die grens wordt bereikt. Flikker je ergens vanaf of bij de grondoefening gewoon op je muil dan is het terug en opnieuw. Niet zeuren. Huilen doe je maar een andere keer. Kom op, we hebben niet de hele avond. Etc.
Oooo en daar vallen vast hardere en minder nette woorden bij en hoe het tegenwoordig werkt weet ik niet maar de pedagogische tik was absoluut geen uitzondering. En echte rampengevallen, zoals ik er een was, zullen de trainer vast tot wanhoop hebben gedreven. Mag je blij zijn, dat zo iemand dat tot een oorvijg wist te beperken.
Ik geloof er niks van, dat zo iemand als Epke, begaaft en vol lef als hij is, zover was gekomen, als hij nu heeft gedaan, als iedere misser met een snoepje, knuffel en/of vriendelijke aai over de bol was glad gestreken. Kortom deze hypocriete heisa in/over de turnwereld gaat het einde betekenen van Nederland als opkomende turnnatie.
Verbruikt
Een dag sprinten, een dag een pas op de plaats. Ik zou er voor tekenen. Voorlopig is in elk geval duidelijk dat na een stevige sprint een rustpunt onvermijdelijk is. Het aantrekken van een hernieuwde sprint is daarentegen geen vanzelfsprekendheid. Rustig aan vandaag, dus. En zien wanneer mijn rug weer tot samenwerking bereid is.
Ondertussen de druif op de binnenplaats voor de tigste keer bijgesnoeid dit jaar. Onvoorstelbaar hoe hard dat spul groeit. Ook weer wat meer lijn in de toestand proberen te brengen. Gaat duidelijk geen jaren duren eer de gespannen kabels in alle richtingen in beslag zijn genomen door de druif. Waar is de mens met z'n 70-80 jaar (Westerse levensverwachting)? De druif heeft meer dan 100 jaar op z'n 'poekel' en groeit en bloeit alsof het nog een puber moet worden. Wordt feest als het druivenperceel in de tuin, mijn eigen kleine wijngaard er vol tegen aan gaat. Dat gaat een kunst worden om het met snoeien onder controle te houden.
Het bed lonkt en ik denk, dat ik ga toegeven. Ook maar een mens als het me uit komt.
Ondertussen de druif op de binnenplaats voor de tigste keer bijgesnoeid dit jaar. Onvoorstelbaar hoe hard dat spul groeit. Ook weer wat meer lijn in de toestand proberen te brengen. Gaat duidelijk geen jaren duren eer de gespannen kabels in alle richtingen in beslag zijn genomen door de druif. Waar is de mens met z'n 70-80 jaar (Westerse levensverwachting)? De druif heeft meer dan 100 jaar op z'n 'poekel' en groeit en bloeit alsof het nog een puber moet worden. Wordt feest als het druivenperceel in de tuin, mijn eigen kleine wijngaard er vol tegen aan gaat. Dat gaat een kunst worden om het met snoeien onder controle te houden.
Het bed lonkt en ik denk, dat ik ga toegeven. Ook maar een mens als het me uit komt.
Lauw
Augustus. Wordt het nu eindelijk zomer? Ik heb nog geen kans gehad om over de hitte te klagen. 31, 32º .... Halfzacht gedoe. Een zomer zonder 35+ is als een winter zonder -25. Allez, nog vier weken om er iets van te maken. Zweten als een otter als je alleen je glas met ijsgekoelde witte wijn naar je mond brengt. In die paar jaar, dat ik hier verblijf, zijn de extremen een beetje glad gestreken. Watc opwarming van de aarde?
Vandaag gaan we geeneens de 30 halen, als ik de voorspellingen mag geloven. Gelukkig wijken die lokaal vaak een graad of wat af van wat in Nederland op de website wordt gezet. In de winter kouder, in de zomer warmer. Maar laat het weer 32 worden ipv de voorspelde 28, het blijft halfbakken. Vooralsnog trekt met regelmaat een flinke wolk voorbij. Dat voorspelt weinig tropische temperaturen. Ideaal werkweer, maar daar zit mijn rug volgens mij niet op te wachten. Moet gisteren met al dat gedraai voor de splijter iets teveel gevraagd hebben van één of meer spieren. Het is allemaal wat stijfjes.
Laat ik met de tuin beginnen. Het negende perceeltje ont-onkruid zich niet vanzelf. Daarna zie ik wel verder wat nog tot de mogelijkheden behoort.
Vandaag gaan we geeneens de 30 halen, als ik de voorspellingen mag geloven. Gelukkig wijken die lokaal vaak een graad of wat af van wat in Nederland op de website wordt gezet. In de winter kouder, in de zomer warmer. Maar laat het weer 32 worden ipv de voorspelde 28, het blijft halfbakken. Vooralsnog trekt met regelmaat een flinke wolk voorbij. Dat voorspelt weinig tropische temperaturen. Ideaal werkweer, maar daar zit mijn rug volgens mij niet op te wachten. Moet gisteren met al dat gedraai voor de splijter iets teveel gevraagd hebben van één of meer spieren. Het is allemaal wat stijfjes.
Laat ik met de tuin beginnen. Het negende perceeltje ont-onkruid zich niet vanzelf. Daarna zie ik wel verder wat nog tot de mogelijkheden behoort.
Abonneren op:
Posts (Atom)