Het is niet alles rust dat de klok slaat, maar ieder dag vallen me de laatste tijd rustmomenten ten deel. Bij het lezen van een boek, bij het overdenken van wilde plannen of zoals vanmiddag bij het opvouwen van de schone was. Ik zou, bedacht ik me onder het vouwen van de was, de dingen die ik doe op dezelfde manier moeten benaderen, als ik tegen het lopen van een lange afstand aankijk. Het genieten van de beweging, de cadans.
Begin van de middag trouwens eerst een uur gelopen, voordat ik me over de was ontfermd heb. Het kwam in me op, toen ik voor het schuurtje met de jonkies stond en moeders, die ik wilde voeren, nergens te bekennen was. Het deed goed. Het is geen prachtige maar wel een mooie dag en het lopen dus geen straf. Een uur is niks en toch ook in dat uur meer rust om naar de dingen om me heen te kijken, dan ik in de auto zou hebben gehad. Stilstaan en naar het smeltwater kijken, dat zich een weg baant in de berm, is met een auto een beetje moeilijk. Nog afgezien van het feit, dat je achter het stuur niet in staat bent om je oog op zoiets te laten vallen.
De eerste trainingskilometers? Wie weet. Maar dat zouden behalve langere trajecten mn regelmatige trainingsmomenten moeten zijn. Het zijn niet zozeer die 25-30 km per dag, die gaan aantikken, maar het feit dat het niet bij een eenmalige exercitie blijft. Je geen tijd hebt voor stijve spieren noch voor schurende schoenen. Voor het herstel heb je een avond en een nacht. In die tijd moet je ook zien wat je met overnachten doet en hoe je de innerlijke mens verzorgt. Het beeld begint te vormen.
donderdag 2 februari 2017
Kantelen
Langzaam de zinnen verzetten. Barcelona komt eraan. Koffer vullen. Huis aan de kant. Voorbereidingen voor het klussen na terugkomst afronden. Honden verzorgen. Bedenken, hoe ik de moeder van voer kan laten voorzien. Zelfs een aanzet tot omslag naar het voorjaar zou geen kwaad kunnen. De vorst gaat voor een week uit de lucht, keert bij terugkeer (Lekker, hè!) terug maar niet meer met schokkende waarden. Seizoenswisselingen zijn hier geen overgangsperioden van weken. In een paar dagen tijd krijg je het volgende seizoen voor je kiezen. Ergens in maart stijgt het werk in de tuin dus met stip en moet het klussen plaats vrijmaken. Dan wordt het weer 'druk'. Op tijd het nest uit en de avonduren minder verklungelen. Dan smaakt het bier weer en wil ook de bar zijn plekje. En wat waren die andere zaken ook weer? O ja, lezen, koken en krant. Niksdoen is een fulltime baan met overuren.
Uitgelezen
"Die Hellen Tage" zijn uit. En? Eigenlijk weet ik het nog steeds niet. In feite gaat het boek nergens over en tegelijk over alles wat met leven te maken heeft. Niks speciaals, een paar aparte kronkels, een hoop gekabbel mn in de schrijfwijze. Het bijzondere van de normaliteit? Het uiteindelijk op de pootjes terecht komend van het volwassen leven na een ogenschijnlijk bijzondere jeugd. En dat terwijl de ouders nou niet grossierden in normale volwassen levens? Dat jeugd vrijheid, ontdekken en verzetten is en het leven daarna terugkeert naar de door de ouders gebaande paden of tenminste de plek waar je opgroeide of ook weer niet?
Eigenlijk kan ik er niet zoveel mee. Het boeide en las lekker weg, als je door het herkauwen van reeds benoemde beelden, omschrijvingen en gebeurtenissen heen kunt bijten. Het was meer de cadans van het lezen, het genieten van de bezigheid dan de aantrekking door de inhoud van het geschrevene. En de epiloog, die neiging om iets af te ronden, had niet gehoeven.
Eigenlijk kan ik er niet zoveel mee. Het boeide en las lekker weg, als je door het herkauwen van reeds benoemde beelden, omschrijvingen en gebeurtenissen heen kunt bijten. Het was meer de cadans van het lezen, het genieten van de bezigheid dan de aantrekking door de inhoud van het geschrevene. En de epiloog, die neiging om iets af te ronden, had niet gehoeven.
Heden
Tienduizenden, misschien wel een paar honderdduizend betogers op de been in Roemenië. Natuurlijk vooral in Boekarest maar blijkbaar ook in kleinere steden en dorpen en ik moet het lezen in de Volkskrant. Online, dus niet met dagen vertraging, maar toch. Oké geen tv. Maar het speelt duidelijk niet hier op/in het dorp en ook niet in Mariana's respectievelijke werkkringen.
De Sociaal-Democraten proberen via een decreet, zelfs een nooddecreet de eindelijk een beetje vormgekregen anti-corruptiewetgeving op te rekken. Niet vreemd voor een partij waarvan de voorzitter geen premier kon worden vanweg een corruptieverleden en de vorige premier (Ponta) na het verliezen van de presidentsverkiezingen als premier het veld moest ruimen na een grote brand in een disco in Boekarest, waar een hoop zaken niet volgens de regels waren gebeurd en goedgekeurd.
Corruptie het weelt hier nog tierig, al is het niet meer een vast onderdeel in administratie en ziekenzorg. Verweving van politiek en bedrijfsleven is eerder normaal dan uitzonderlijk. Van het 'gratis' Eu-geld wordt menig grote villa bewoond en vierwieler gereden. Dat zijn publieke geheimen waar de generatie van Mariana en ouder zuchtend de schouders bij ophaalt. Gelukkig zijn er nog steeds mensen (de jongere generaties?), die zich er wel druk om willen maken. Het is zonde dat het zakenkabinet, ingesteld door Johannis na de val van Ponta, niet haar werk heeft kunnen voortzetten. De democratie heeft voor de oude garde gekozen. Hardnekkig mechanisme.
De Sociaal-Democraten proberen via een decreet, zelfs een nooddecreet de eindelijk een beetje vormgekregen anti-corruptiewetgeving op te rekken. Niet vreemd voor een partij waarvan de voorzitter geen premier kon worden vanweg een corruptieverleden en de vorige premier (Ponta) na het verliezen van de presidentsverkiezingen als premier het veld moest ruimen na een grote brand in een disco in Boekarest, waar een hoop zaken niet volgens de regels waren gebeurd en goedgekeurd.
Corruptie het weelt hier nog tierig, al is het niet meer een vast onderdeel in administratie en ziekenzorg. Verweving van politiek en bedrijfsleven is eerder normaal dan uitzonderlijk. Van het 'gratis' Eu-geld wordt menig grote villa bewoond en vierwieler gereden. Dat zijn publieke geheimen waar de generatie van Mariana en ouder zuchtend de schouders bij ophaalt. Gelukkig zijn er nog steeds mensen (de jongere generaties?), die zich er wel druk om willen maken. Het is zonde dat het zakenkabinet, ingesteld door Johannis na de val van Ponta, niet haar werk heeft kunnen voortzetten. De democratie heeft voor de oude garde gekozen. Hardnekkig mechanisme.
Wild
Thema: Voettocht
Agnita, Roemenië
Raka, Slovenië
Piran, Slovenië
Triëst, Italië
Portogruaro, Italië
Venetië, Italië
Ferentillo, Italië
Roma!!
Puur lopen, enkel in Venetië een stukje met een veerbootbus. De route passeert bovendien onbedoeld een paar plekken, die aardig wat invloed op mijn leven hebben gehad.
1708 km, 350 uur. Wat zou de foutmarge van Google-map routeplanner zijn?
5 km p.u., 25 km per dag, 70 dagen lopen. Af en toe rust (1 dag per week) maakt 80 dagen, weekje Rome of zo: een drie mndn plan.
Periode: voorjaar 2018, april, mei, juni
Zien of het bij een idee blijft of werkelijk zweet gaat kosten.worden. Voor vertrek zijn nog een hoop slagen om de arm af te handelen dan wel te ontzenuwen.
Agnita, Roemenië
Raka, Slovenië
Piran, Slovenië
Triëst, Italië
Portogruaro, Italië
Venetië, Italië
Ferentillo, Italië
Roma!!
Puur lopen, enkel in Venetië een stukje met een veerbootbus. De route passeert bovendien onbedoeld een paar plekken, die aardig wat invloed op mijn leven hebben gehad.
1708 km, 350 uur. Wat zou de foutmarge van Google-map routeplanner zijn?
5 km p.u., 25 km per dag, 70 dagen lopen. Af en toe rust (1 dag per week) maakt 80 dagen, weekje Rome of zo: een drie mndn plan.
Periode: voorjaar 2018, april, mei, juni
Zien of het bij een idee blijft of werkelijk zweet gaat kosten.worden. Voor vertrek zijn nog een hoop slagen om de arm af te handelen dan wel te ontzenuwen.
woensdag 1 februari 2017
Diepte
Een stille dag. Een dag van stilte. Nee, geen rust. Gecoördineerde onrust. Controle. Dat maakt wat andere verstorend is tot iets hanteerbaars. De geest van de voettocht is uit de fles ontsnapt en heeft me bij alles wat ik gedaan heb, vandaag lopen kietelen. Erger aandacht vragend dan een beetje vrouw.
Het einddoel was door de jaren heen al snel Rome. Niet zoiets platgetraps als Santiago de Compostella. Geen behoefte aan file-wandelen en bovendien geen boodschap aan de religieuze invulling van het einddoel. Het ging en misschien gaat vnl om het lopen, de tijd onderweg zijn en dat ook het liefst in mijn eentje of met iemand, die samen ook alleen kan zijn. Het bezig zijn, onderweg zijn dus. Het eindpunt is enkel een behoefte aan een richtpunt.
Het gaat niet om de mooie landschappen, waar je doorheen loopt, of de mensen, die je tegenkomt. Hoe kleiner de weggetjes hoe beter en hetzelfde geldt voor de plekken met mensen en woonhuizen, waar je voorbij komt. Doorgaande wegen vermijden zal onmogelijk zijn, maar dat zal oa een kwestie van voorbereiding of een zee aan extra tijd zijn.
Gewoon een tijd overgeleverd zijn aan jezelf en de simpele handeling van het lopen. Als je dat goed wilt doen, ga je "QuerFeldein" met tent. Dat stadium heb ik echter gehad en in mijn veldwerkperiode meer gedaan, dan me lief was. Met lichtgewicht spul zit je dan, denk ik, nog snel aan 12 kg bagage op je nek. Dat was ik eigenlijk niet meer van plan. Bovendien moet je met je elektronica ook met regelmaat aan de voeding. Of echter iedere dagtrip voor de deur van een slaapplaats eindigt, is maar de vrg. Zo zijn er meer vragen, die me vandaag te binnen schoten. Het kietelen heeft kriebelen veroorzaakt.
Het einddoel was door de jaren heen al snel Rome. Niet zoiets platgetraps als Santiago de Compostella. Geen behoefte aan file-wandelen en bovendien geen boodschap aan de religieuze invulling van het einddoel. Het ging en misschien gaat vnl om het lopen, de tijd onderweg zijn en dat ook het liefst in mijn eentje of met iemand, die samen ook alleen kan zijn. Het bezig zijn, onderweg zijn dus. Het eindpunt is enkel een behoefte aan een richtpunt.
Het gaat niet om de mooie landschappen, waar je doorheen loopt, of de mensen, die je tegenkomt. Hoe kleiner de weggetjes hoe beter en hetzelfde geldt voor de plekken met mensen en woonhuizen, waar je voorbij komt. Doorgaande wegen vermijden zal onmogelijk zijn, maar dat zal oa een kwestie van voorbereiding of een zee aan extra tijd zijn.
Gewoon een tijd overgeleverd zijn aan jezelf en de simpele handeling van het lopen. Als je dat goed wilt doen, ga je "QuerFeldein" met tent. Dat stadium heb ik echter gehad en in mijn veldwerkperiode meer gedaan, dan me lief was. Met lichtgewicht spul zit je dan, denk ik, nog snel aan 12 kg bagage op je nek. Dat was ik eigenlijk niet meer van plan. Bovendien moet je met je elektronica ook met regelmaat aan de voeding. Of echter iedere dagtrip voor de deur van een slaapplaats eindigt, is maar de vrg. Zo zijn er meer vragen, die me vandaag te binnen schoten. Het kietelen heeft kriebelen veroorzaakt.
Estafette
Januari opgeruimd. Geëidigd met een mooie ronde 750 pageviews. De Verenigde Staten aan kop en India als hekkensluiter in Google's tot de eerste 10 beperkte rijtje. Verenigde Arabische Emiraten en Filipijnen waren twee andere exoten in de groep.
Vandaag ietsje minder gefilosofeer en meer huishoudelijk activiteit. Het is weer dringen op het aanrecht. De wasmand is vol. En een beetje poetsen kan nooit kwaad. Terug met beide benen in de alledaagse modder. De prozaïsche kant van het leven ff parkeren. Kort parkeren. Het is zo weekend en dan krijgen we weer vleugels.
Vandaag ietsje minder gefilosofeer en meer huishoudelijk activiteit. Het is weer dringen op het aanrecht. De wasmand is vol. En een beetje poetsen kan nooit kwaad. Terug met beide benen in de alledaagse modder. De prozaïsche kant van het leven ff parkeren. Kort parkeren. Het is zo weekend en dan krijgen we weer vleugels.
Abonneren op:
Posts (Atom)