Meer

Ik accepteer,
leer,
verkeer,
begeer,
sneer,
vereer,
beweer,
investeer,
en hanteer.

En toch,
net nog.

Ging het mis.
Tante pis.

Timing

 De vrije val is een halt toegeroepen. Krap an, maar nog net op tijd. Een nieuwe maand staat voor de deur en die kun je beter fatsoenlijk ontvangen. Op naar de volgende ronde, de oude inzet en dito hoop. Een hoop gezeur en wie weet eindelijk eens voldoende wol. Het vat was bijna voor de helft leeg en nu is het weer voor de helft gevuld. Het zijn moeilijk uit te leggen mechanismen. Als ik eens een poging waag, is het commentaar: "Ach, slik toch een pil!"

 Klopt, dat ik daar geen voorstander van ben, maar geloof me, als pillen de omstandigheden zouden kunnen beïnvloeden in de gewenste richting, ik zou ze per kilo slikken. Nee, ik hoor de commentaren al, het gaat er net om dat ik minder moeilijk doe over die onwillige omstandigheden. "O ja, ik doe moeilijk?" Zelden zo'n gedwee schaap gezien. Alleen gaat het van kastje naar de muur en met een kluitje in het riet, zonder resultaat in het verschiet. En trouwens, dat gedweeë is niet waar het om gaat.  Het gaat om het geblaat, waar de rest last van heeft of kan hebben. Kortom of ik mijn kop wil houden, maar het lef omdat te zeggen ben ik nog nergens tegengekomen. En als, doen doe ik het toch niet.

Warmgelopen

 Januari heeft de kernpunten op de kaart gezet, accenten verschuiven, gewenste veranderingen laten op zich wachten, zwaartepunten blijven. Het gaat door de dalen naar de toppen en vanzelf weer naar beneden .... 2013 kan beginnen.

Wegwezen

 Het is op deze plek al vaker onderwerp van gesprek geweest. Het liefst zou ik de schepen terugblikkend zien branden! Wel graag zonder goddelijke zoutvervloeking. Maar dat is, wat ik zou willen, waar ik me iedere keer weer beter bij voel, als ik het doe èn niks en niemand weerhoudt me van het doen ..... behalve de afschrijving. De afschrijving op wat bewust bij elkaar is gesprokkeld, vergaard, gezwoegd en altijd voor dat ene moment bedoeld was, waarop je de verplichtingen eindelijk verre van je kon schuiven. Laten we wel wezen ..... Geld is vies, overbodig zolang jij het niet hebt maar die ander het heeft, het maakt niet gelukkig, is asociaal en meer van die pracht formuleringen, die ineens anders zijn, als je de flappen zelf 'in the pocket' hebt!! Theoretisch gezien, dat wel, want je betaalt met euros en niet met vierkante meters grond.

 Maar die pecunia, en zo ontzettend veel heb je d'r niet voor nodig, maken zoveel dingen zoveel makkelijker en als een mens ergens gevoelig voor is, dan is het wel gewenning.

 "Meer, meer, meer" is zeker niet mijn adagio, maar "Minder, minder, minder" mag zich ook niet op mijn warme aandacht verheugen. Een beetje terugvangen van wat dit leven tot op heden allemaal gekost heeft, zou niet gek zijn. Kan ik nog een beetje leuk nagenieten.

Ervaring

 Als je de boeken mag geloven, zet zo'n dag als gisteren je een maand op achterstand. Ik geloof niet, dat het zo'n vaart zal lopen, maar het hakt erin, dat is een feit. Ik moest er aan denken, toen ik vanochtend mijn ogen probeerde te openen. Het is niet de tijd van het jaar om enthousiast in één beweging naast je bed te staan, maar de tergende traagheid, waarmee ik me vanochtend de dag in duwde, is ook niet van deze tijd. Moe, moe, moe. Gesloopt. De Alpe d'Huez, de marathon van New York of een partij trappenlopen in het Empire State building .... ik moet er allemaal niet aan denken, maar had ik me ertoe laten verleiden, dan zou ik me vanochtend waarschijnlijk fitter hebben gevoeld.

 Nee, ik ga geen partijtje zeuren. Het is meer verwondering. Verwondering over de jaren waarin dagen als gisteren regel waren ipv uitzondering, waarin die dagen meerdere keren per dag de revue passeerden. Klop me niet op de schouder, vraag me niet hoe ik dat heb gedaan. Ik kan enkel met mijn mond vol tanden staan. Iets met onwetendheid, volhouden, dom doorgaan en nog wat van die open deuren.

 Achteraf is d'r iets meer besef, die reflectie in het overzicht, maar ik maak niet de fout om te gaan verklaren. Het is goed dat je vooraf niet alles overziet, dat je geen zicht hebt op het tijdschema met bijbehorende verrichtingen, dat je te wachten staat. Je moet en kunt je niet wapenen tegen alles. Hebben we ook bij de ommezwaai naar Frankrijk niet gedaan, hoe goed die move ook was voorbereid. De instelling moet kloppen en in situaties als de mijne in de afgelopen vijf jaar werkt dat dus instinctief, dat kan niet anders. Ik ben met veel dingen bezig geweest, maar toch echt niet met het hebben van een positieve instelling. Het leven gaat door, neemt je mee, alleen als je d'r mee kapt, kom je onder die kracht uit.

Zwaluw?

 Een dag, die niet de belofte leek in te lossen, die het weerbericht me had voorgespiegeld, dus maar iets anders gedaan. Papieren bij elkaar gezocht en richting Limoges. Betalingen, aanpassingen en wat verbaasde vragen, die ik me niet met goed fatsoen aan de telefoon zag afhandelen, mocht ik al bij de goede persoon terechtkomen.

 Het zijn nog steeds trage, winterse ochtenden, waardoor ik pas rond half een in de stad was. Tja, lunchtijd en behalve eten en eten kopen, kun je dan het meeste wel vergeten. Bij een Chinees naar binnen gewipt. Altijd alleen maar Frans gaat vervelen en als je het betaalbaar wilt houden, is het meestal erg traditioneel en regionaal getint. Deze keer geen zin in confit de canard of faux filet frites. Lopend buffet heeft bovendien het voordeel, dat je het tempo zelf bepaald en het bedienend personeel niet de neiging heeft je de maaltijd eigenhandig door de strot te duwen.

 Net na tweeën begonnen aan mijn rondje en tegen half vier was het bekeken. Geen tegenwerking maar begrip, medewerking en eenzelfde soort verwondering, als ik had toen ik het las maar dan met de bijbehorende verontschuldigen erbij. Netjes en van mij goed aangevoeld, dat dat niet kon kloppen! Hop in de auto er vlug weer terug.

 Een positief puntje ..... het eerste teken van een (voorlopige) ommekeer? Je klamt je vast aan minder, als je zien wilt, waar je naar verlangt. Jammer dat nauwelijks thuis uit onverwachte maar overbekende hoek in een vloeiende beweging alle houvast onder me uit werd geslagen. Ja, je zou bijna vergeten, dat je er nog (steeds) niet bent.

Bak

Zou ik 'ns een leuke grap vertellen? Bij tijd en wijle mensen om je heen heeft zo z'n voordelen, is misschien zelfs niet onbelangrijk!