Overtreffend

 Je hebt voer cq maagvulling. Je hebt eten waarbij de smaak ook een duit in het zakje doet. Dan is er het genieten als smakelijkheid de trek overtreft. En tenslotte heb je de verwennerij als de maaltijd een feest is voor smaakpapillen, neus, ogen en qua algehele verzorging. De gelegenheden waar de hoogste trap aangeboden wordt zijn hier helaas dun gezaaid.

 Het aanbod in Agnita valt voor het grootste deel in de eerste categorie. De restaurants in Sibiu bezetten niveau 2, in mindere mate 3 en een paar hebben een neiging naar het hoogste niveau. Bijv. Kombinat Gastro-Brewery of Jules.  De echte toppers zoeken we in de (directe) omgeving van Sibiu. Valea Verde in Cund kwam qua entourage aardig in de richting. Aan het eten moeten ze nog wat sleutelen.

 Voor de komende tijd hebben we twee nwe potentiële kandidaten op het oog. De eerste is een restaurant in Orlat, ten westen van Sibiu. Het is echt zoeken. Hotels en pensions te over maar als met keuken dan traditioneel Roemeens. Onlangs een veel belovende plek -nog iets verder weg- gevonden. En dan vergeet ik ff de goede ervaringen, die we in Cluj gemaakt hebben mn in Via. Het wordt sowieso tijd om die plek nog eens te bezoeken. De laatste keer dat we in Cluj-Napoca zijn geweest zal inmiddels iets van twee jaar geleden zijn.

Gekraagd

 Behalve ons lastig vallen vanwege de honden doet de politie hier ook hun eigenlijke werk. De dieven schijnen al in hun kraag gegrepen te zijn. Drie types uit Ruja. Een soort Coves aan de andere kant van Agnita. En een iemand van Agnita met familieconnecties in Coves. D'r moeten voor de hand liggende connecties zijn geweest, anders snap ik niet dat de politie zo snel resultaat heeft kunnen boeken.

 Maar ook voor het voorval zelf moet voorkennis aanwezig zijn geweest. Waar ingebroken werd ligt naast een school en de buren aan de andere kant zitten in Spanje. Je komt niet van een kilometer of 15 verderop om precies dat ene pand er uit te pikken, waarvan de bewoners voor een avond de hort op zijn vanwege een feest een dorp verderop.

 Benieuwd of de dorpstrom de komende tijd meer details weet te melden. De schrik kan terug in z'n hok en de prangende vrgn van wat, waar en hoe zijn weer ff voor latere zorg.

Ingebroken

 In tijden niet meer gebeurd. Het idee overvalt je. Dat het kan, is bekend. Dat het al een paar jaar stil is op dat gebied is misschien eerder een klein wonder maar wel erg prettig. Avondje uit en weg geld, weg sieraden en het huis overhoop gehaald. Nee, gelukkig niet bij ons. Daardoor is het voor de betrokkenen niet minder vervelend.

 

 Een overhoop gehaald huis is balen. Dat geld verdwijnt, nog gemeenschapsgeld bovendien is klote. Wat er echt in hakt is als sieraden verdwijnen of andere dingen waar herinneringen aan kleven stuk gemaakt worden. Heb dat ooit begrepen van mijn ouders, waar ondanks de speciaal tegen inbrekers bedoelde rolluiken, is ingebroken. Jouw emotionele waarde is voor het inbrekersgilde enkel potentiële cash.

 Kortom we schrokken en in een reflex de overpeinzing 'Wat is er bij ons te halen?' en hoe dat het beste voorkomen kan worden. Vijf honden en extra sloten ten spijt, als je ergens persé binnen wilt komen, houdt niets je tegen.

Oppakken

 Me eindelijk zover weten te krijgen om de wasmachine een slinger te geven, laat de elektriciteit het afweten. Initiatief dodend als je niet uitkijkt. D'r moest gelukkig ook schone was opgehaald worden. Dus door en niet bij de pakken neer zitten. Zo'n uitschakeling van de stroom kan minuten maar ook uren duren. Die was zien we morgen wel weer.

 Tijd om er nog wat pep achteraan te gooien en met Mariana buiten de deur gaan lunchen. Het moet nog steeds op mijn huisslippers, maar ondanks de omvang is het lopen inmiddels goed te doen. Even wat andere lucht opsnuiven en in feite Mariana uitlaten. Met bekenden lullen en Roemeense gerechten genieten. In haar eentje is ze daar nauwelijks toe te bewegen.

 Morgen verwennen we ons nog met een paar uur shopping-City (en ongetwijfeld uit eten), als mijn voeten meewerken, en dan moet het weer ff genoeg zijn. Bij de laatste inkoopsessie ontbraken de nodige kleinheden. Een goede uitvlucht om van achter een latte een tijd lang mensen te observeren.

Experiment

 Of het gaat werken is afwachten. Geen idee hoelang het spul nawerkt cq in je lijf blijft zitten. Vanwege het idee, dat de pijnstiller en ontstekingsremmer nauwelijks een bijdrage levert, het spul aan de kant geschoven. Het zijn geen paracetamolletjes. Tot nog toe is het verschil minimaal. D'r zijn zelfs momenten, dat het voor mijn gevoel minder is. Enkel de kuiten lijken strakker, maar dat was de afgelopen tijd iedere keer aan het einde van de dag.

Een slag om de arm lijkt me op z'n plek, maar inmiddels is het bijna 24 uur geleden dat de laatste pil mijn slokdarm is afgedaald. Wacht bovendien nog op een uitslag van de huisarts. Niet in de laatste plaats omdat de bedoeling me ontgaan is, net zoals het me niet gelukt is om de hanepoten van de diagnose te ontcijferen. Dat resultaat had voor mijn gevoel al binnen moeten zijn. Morgen aan de telefoon hangen.

Groeien

  Het is de tijd om aan voorzaaien te denken. Nou, ik denk er een hoop aan. Vrg me nog meer af of het wel zin heeft. Komt de tuin er van dit jaar? Slaan we het voorwerk in eigen beheer over en zien begin mei wat de markt te bieden heeft, mocht blijken dat het allemaal voortvarender gaat dan ingeschat?

 

 Opgeven voor je überhaupt begonnen bent? Niet mijn normale manier van doen, maar zoveel aanlopen het laatste jaar de mist in zien gaan, dat de vrg is gerezen of het al de moeite en ws mislukken waard is. Het zou dan sowieso de bedoeling zijn om de tuin deels om te gooien. Plannen en onafgemaakt werk zat.

 Als ik dan weer ergens een plaatje tegen kom van een mooie moestuin en dan bedenk hoe de mijne er aan toe is, is de moed maar met moeite uit de schoenen te houden. Nu is begin voorjaar niet de beste tijd om een tuin te waarderen. Een paar mooie wkn èn een gewillig fysiek kan daar echter snel verandering in brengen. Daarna is het een kwestie van bij- en volhouden.

Vooruitzicht

 Maart. Nwe mnd. Benieuwd wat me nu weer boven het hoofd hangt. Misschien aardig als mijn lijf de gelegenheid krijgt om orde op zaken te stellen. In feit zijn drie 'goede' wkn verkloot. Weet niet direct wat allemaal gedaan had kunnen worden, maar toch. De vooruitgang houdt bovendien niet over. We verklungelen nog wel een deel van de nwe mnd. Het is te hopen dat het nog te verklungelen deel beperkt blijft.