Servicekosten

 Na het snorkelen van Mariana en het ordenen van mijn gedachten en schrijfsels tot potentiële blogbijdrages een deel van de middag mojito's genoten in de bar. Het personeel zou iets meer afstand mogen houden. Ik hou er niet van als bedienend personeel zich geroepen voelt tot het maken van een praatje. Iets waar ikzelf achter de bar zelden of nooit behoefte toe voelde en wat me meer dan eens kwalijk is genomen.

 Bovendien heeft het iets opdringerigs van het schoonmaakpersoneel, horecabediening tot aan 'persona assistent'. Alsof ze fooi willen. Iets wat sowieso niet aan hen is om te bepalen. En al helemaal niet, omdat je over iedere rekening, die je ter ondertekening krijgt aangereikt, nog eens naast 12% btw (de locale bevolking betaalt slechts de helft) ook 10% servicekosten betaalt.... Mocht je fooien willen scoren, zou ik eerst gewoon mijn werk gedoen, volgens de rekening anders samenstellen en tenslotte niet alles verrekenen via het zetten van een handtekening.

Dinsdags

 Ontbeten, Mariana snorkelen en ik genietend van de steeds duidelijker aanwezige innerlijke rust. Dit moest nog bereikt worden. Dit was het laatste puntje van mijn overgangslijstje van Frankrijk naar Roemenië. Voorlopig het laatste voornemen, waarbij ik me regelmatig betrap(te) op het idee "Of ik het wel zou gaan meemaken!". Hoop werkelijk, dat dit het begin is van meer rust in geest en donder.

Filosofie

 Andere bedrijfsopzet hier. Verdienpatroon zit meer in de 'vaste vakantielasten' dan in de variabele bestedingen. Eten en drank zijn niet goedkoop, maar ook niet buitensporig duur. Zelfs de souvenierwinkel is betaalbaar(der) vergeleken met het hotel op de Seychelles.

Tegeltje

 Wat geld kost is niet automatisch goed, maar wat goed is, kost een paar duiten.

Minpuntje

 Zitten dichterbij Malé dan me achteraf lief is. Scheelt een vlucht met een watervliegtuigje, houdt de stad onder handbereik, maar bederft het (avondlijke) uitzicht van de restaurants. De einder is een en al lichtjes. Mocht ik ooit terugkomen, dan zuidelijker. Afgelegener. Dan maar in zo'n weinig aantrekkelijke vlieg-drijf koekdoos.

Arriveren

 Aankomst. De privé-overtocht is ergens in de correspondentie verloren gegaan. gelukkig geen massale toestanden. Drie stellen en vijf man personeel. Vriendelijke ontvangst. Een beetje overdone naar mijn smaak. Vanwege het vroege tijdstip tijdelijk een ander onderkomen. Moe. Geslapen.

 Na eenen op besproken plek: waterpoolhouse of hoe het ook mag heten. Uitgebreide uitleg. Mooie plek. Paradijslijker kan moeilijk. Zou vooral een kwestie van buren op een serieuze afstand zijn.

 Eiland is rustig en kalm maar volgeplempt van huisjes. Ook de kring in het water is hutje-mudje. Letterlijk. En als je bij je eerste blik naar de buren ziet, dat je buurman een blowjob krijgt, gelukkig geluidloos, zit je wat mij betreft te dicht op elkaar cq kon de afscheiding beter. Leuk dat die mensen het zo naar hun zin hebben .... Mij ontbreekt de behoefte daarvan mee te moeten/kunnen genieten.

 Maar de kamer cq huisje is grandioos. Zwembad(je) erbij, terras, etc. Prachtig uitzicht over het water. Je weet dat het bestaat, hebt ervoor gekozen, maar kunt het ook ter plekke maar moeilijk geloven.

Vertrekklaar

 Bijna vliegtijd. Op naar Malé. Dan is het '5 done, 3 left to go'. Globaal vnl. Nederlanders, Duitsers en Britten, inschattend op beeld en geluid.