Verrassing

 Geheel tegen alle ervaring en verwachting in staan de dames gedrieën voor de deur èn komen naar binnen bij het openen van de deur. Da's een klein wonder. Geen gedoe met ophalen en zo. Mooi, kan ik me met andere zaken bezig houden.

Coachen

 Gewoon maar aan de slag, denk ik, ipv de krochten van mijn grijze massa of  te struinen opzoek naar waar ik iets mee moet, wil of kan. Het is 'Graag of niet', ik ga het er niet met de haren bijslepen. Misschien zelfs een beetje geen slapende honden wakker maken. Het is rust in de bovenkamer en hoewel niet noodzakelijkerwijs goed is het wel prettig en dus niet verkeerd om het zo te houden.

 

 Zaaien ipv zeuren. Eens iets anders voor de afwisseling. En verandering van spijs doet naar men zegt eten. Nwe, frisse smaken ter vervanging van het uitgekauwde, smaakverloren onwilgebeuren. Als ik me vergelijk met dezelfde periode een jaar geleden. Zo uit het blote hoofd, dat is het momenteel een jammerlijke vertoning. Dat moet dus makkelijk anders, beter kunnen.

Buitenboel

 De voorspelde prachtige dag. De vrije dames op voorspelbare wijze niet mee terug naar huis gekomen. Zelf weer de voorspelbare neiging om alles voor me uit te schuiven, zelfs de tuin. Dat is dan jammer voor die neiging, maar daar gaan we niks mee doen. Als er al iets gedaan wordt vandaag, dan is het vooral niks doen met die neiging. Niet aan toegeven. Niet eens mee bezig zijn. Er zelfs niet aan denken, zou het beste zijn. Zometeen met de spade op de schouder de paden op en lanen in van de tuin.

 Enerzijds is er die wegschuifneiging, anderzijds is er een teveel willen. Laat het een zich bezig houden met het ander en ik m'n gang gaan ondertussen. Ik zal vandaag de buren hun zondagsrust niet verstoren en de bosmaaier hooguit schoonmaken maar niet aanslingeren. Gewoon een stukje spitten, onkruid verwijderen en nw spul zaaien. Opzoek naar de lol die ergens in de tuin is blijven liggen en vergeten op te pakken.

Relaxen

 Het leven van Sissi. Zou er zo jaloers op kunnen worden. Ze heeft haar drukke en rustige perioden. In het eerste geval rent ze de hele dag van de een plek naar de ander. Huis in, huis uit via een niet in gebruik zijnde schoorsteenkanaal. Eet wat. Verdwijnt weer. Buiten draait ze wat om me heen. Wil soms mee op de wandeling met de honden. Wat ik tegen hou vanwege mogelijke andere honden. Bobby en mn Peppie laten haar inmiddels met rust. Met de dames zou ik mijn handen er niet voor in het vuur durven steken. Over het algemeen blijft ze redelijk in de buurt van huis en tuin en laat de straatkant geheel voor wat het is.

 Heeft ze haar energie verspeeld (?) gaat ze dagenlang nauwelijks naar buiten, loopt binnen klagelijk miauwend rond, ligt op mijn schoot, als ze de kans krijgt, en staat met regelmaat voor de slaapkamerdeuren om de nacht op bed door te brengen. Nachten waarin ze nauwelijks beweegt. Hooguit eens van kant verwisselt waar ze op ligt.

 Soms denk ik dan 'Was ik maar een kat'. Dan wel in een goed huis met dito verzorging. Maar zelfs dan ... Stel d'r zou hier personeel rondlopen en mij al dat uit handen nemen, wat ik nu vaak onder de noemer 'Moeten' schuif. Ik kortom kan doen wat ik wil, mijn natje en droogje krijg en alles steeds aan de kant is. Niks doen als een poes zou ik dan alsnog niet kunnen. Als ik me met Mariana vergelijk snap ik met regelmaat niet, dat ze naar mijn idee in feite niks doet. Nu, met de planten iets meer dan in de winter maar alles op z'n 11-en-30'tigste en met ruime pauzes, waarin het kijken naar de buren aan de overkant de enige activiteit is. Met de zondag als toppunt.

 Vrg zo af en toe weleens of ze niks of niks beters te doen heeft. En waar ik dan een lijst kan opsommen die, denk ik, met een 10 p lettertype nog niet op een A4'tje past, blijft Mariana me het antwoord schuldig, loopt op haar gemakje een eind het dorp in, klets wat en keert weer huiswaarts om naar de buren te kijken. Wat trouwens niet betekent, dat ik haar niet kan vrgn om iets te doen. Nooit een probleem, maar zelden uit haar zelf. Ik moet me daar niet teveel mee bezighouden, want dan krijg ik de kriebels. In feite maakt het niet uit wat, maar ik wil wel wat te doen hebben, altijd, ieder moment. Wil niet alleen, heb!

Groeiend

 Net bij het pakken van mijn net gezette koffie een steek van jaloezië gevoeld, toen mijn oog viel op de planten in de vensterbank van de overbuurvrouw. Die zijn inmiddels de 20 cm gepasseerd terwijl mijn pepers nog twijfelen of ze na hun eerste echte bladeren nog wel verder willen groeien. En, toen ik van de week aan de overkant moest zijn, zag ik, dat het spul gewoon in een oude (?) pan staat. Niets trays. Niets propagators. Niets kiemlampen. Voelde me toen al tamelijk voor lul staan. Gelukkig zijn mijn capriolen niet zichtbaar vanaf de straatkant. Geen vermaak zo leuk als leedvermaak! Het zal hier niet anders zijn.

 Van mijn stekken moeten de nodige gewoon nog groeien voor ik ze in de grond kan zetten. Intussen wel met afharden bezig. De komende nacht, misschien twee ga ik ze besparen. De nul zou weleens in neerwaartse richting gepasseerd kunnen worden. Het wordt hoe dan ook koud. Koud voor de tijd van het jaar. Zo'n vervelend tikje net voor de Ijsheiligen.

 Naast de tegenvaller met de aardbeien, die in oktober in de grond zijn gegaan, komt de rest langzaam maar zeker in beweging. Ik ga mijn eerste oogst aalbessen krijgen, als ik de vogels tenminste op afstand weet te houden. Uien, wortels, knoflook, spinazie en radijs doen het naar behoren. Erwten heb ik ff niet bijgehouden. De aardappelen komen mooi op en de tweede partij aardbeien doet het goed. 

 

 De koolkiemen, die eigenlijk in de koude kas hadden moeten ontkiemen hebben dat in het gastenhuis mogen doen. Ondanks vensters van drie kanten zijn het toch van die iele, naar het licht reikende scheuten geworden. Leuk dat 'op de vensterbank' maar hier werkt dat gewoon niet, daar ligt het huis verkeerd voor of zitten de buren in de weg. Het is maar hoe je het bekijkt.

Uitstel

 Gisteren tussen de berg shit-mail, die tegenwoordig af en toe mijn mailbox laat overlopen, het bericht gekregen, dat het concert van Céline Dion verschoven is naar juni 2023 (!). Oorspronkelijk juli 2020, toen verzet naar juni 2021 en nu dus weer twee jaar verder. Kaarten blijven geldig. Dat is dan leuk meegenomen, maar al dat uitstellen maakt het nou niet direct aantrekkelijker om er naar toe te gaan. Iets van voorvreugde is allang zo dood als een pier. Zal voor Mariana iets anders liggen, maar toch.

 

 Denk dat ik toch maar eens ga vrgn of ik mijn geld terug kan krijgen. Behalve dat het een aardig bedrag was, kan in twee jaar erg veel veranderen. Het enige positieve puntje wat ik me er bij kan bedenken is, dat tegen die tijd misschien eindelijk duidelijk is, welke kant het opgaat met die hele vaccinatie- en testtoestanden. In Nederland zijn ze gedwee druk met het opzetten van een maatschappelijke tweedeling gebaseerd op testen en testbewijzen. Zoals altijd weer voorop in Europa. Hoe dat Europabreed gaat uitpakken is mij nog niet duidelijk. Mondiaal maar helemaal in het midden gelaten. 

 Gaan de vaccins het testen overbodig maken? Wordt het vaccineren een jaarlijks circus? Wordt het een èn/èn toestand van vaccineren en alsnog testen? Werken die vaccins überhaupt voldoende? Eindelijk eeen beetje zicht op lange termijneffecten. En verantwoordelijken doen alsof 'straks' iedereen in de rij staat om weer overal naar toe te willen oa vliegend. Ik weet zeker, dat ik me een paar keer achter mijn oren krab, voordat ik weer serieus de hort op ga. Mensen met mondkapjes op zijn weinig interessant en de rest is en was al in een gemiddeld fotoboek beter te bewonderen dan ter plekke.

Overproductie

 Weinig te melden. Een onrustige nacht met rare, drukke dromen waar niks dan die indruk van is blijven hangen. De voor vandaag voorspelde regen is voor het grootste deel al vannacht naar beneden gekomen. Het geeft de zon kansen de temperatuur iets op te krikken. Zometeen aan de slag. De neiging dat niet te doen is groter dan gedacht, maar dat is dan jammer voor die neiging.

 Nog geen idee wat het allemaal gaat worden maar iets met afwas en koken zit er wel dik in. Oa de laatste paaseieren zien weg te werken. Hoewel het kuiken haar/zijn best doet, eigenlijk zijn het gewoon kannibalen, zijn er nog iets van 20 te gaan. En dan heb ik het niet over de massa, die er sinds een week weer bij gekomen is. Mariana heeft er al 20 stuks weggegeven aan de man die 's ochtend haar koeien de laan op laat gaan en nog zijn er ruim veertig teveel op het moment. Daar is niet tegen op te eten, ook niet op z'n Mariana's.

 Al dat weggeven is bovendien een beetje stom voor al de moeite van het voeren, zoeken naar, schoonmaken van èn wassen van kleren, want eieren vind je blijkbaar op de vuilste plekken. Nu is het idee, dat Mariana volgende week vrijdag op de markt gaat staan met een zwik eieren. Dat idee is er wel vaker geweest. Is alleen nooit iets van gekomen. Zien of dat deze keer wel het geval gaat zijn.

 Hoe doen al die andere lui dat, die eerder meer dan minder kippen hebben dan Mariana? Daar moeten dan toch wel iedere dag meerdere eieren pp op het menu staan. De huidige score hier ligt tussen de 5 en 10 eieren per dag. Alleen bij het idee komen die dingen me al de oren of neus uit. En als het dan ergens aan het eind van de zomer mindert, zakt naar 2-3 per dag, ben ik blij en klaagt Mariana.