Macaber

 Voor beide afspraken moest ik in een privé-kliniek zijn. Blijkbaar werken die ook voor de reguliere gezondheidszorg. De afspraken moesten op verschillende plekken gemaakt worden. Waar ik het eerst heen wilde, is tegen de reguliere Eerste Hulp aan gebouwd. Daar snap ik de verwevenheid wel. Altijd beredruk daar. Nu is parkeren in Sibiu altijd al een ramp, maar daar ter plekke is het ronduit gokken. Na een extra rondje de auto iets verderop weg kunnen zetten en terug gelopen.

 Het gebouw is zo'n moderne glazen toestand. Iets van 10 hoog. Van de kant waar ik nu vandaan kwam had ik het nog niet zo vaak gezien. Het was minder pontificaal. De begane grond en eerste étage werden afgeschermd door iets wat op een oude kapel leek en waar men druk heen en weer liep en auto's af en aan reden. Begrafenisauto's. De uitgang van het mortuarium? Moest wel.

 Aan de overkant een winkel met doodskisten. Zal er altijd zijn geweest. Is me nooit eerder opgevallen. Met de lege kist onder de arm naar de overkant, familielid inladen, deksel (voorlopig) sluiten, in het zwarte of grijze busje schuiven en wegwezen. De volgende. Weekeinddrukte?

Gemoedelijk

 Dag weg. Weinig gedaan. Afspraken gemaakt vanwege de doorverwijzingen. Maakt aardig wat uit of je cash uit eigen zak betaalt of wappert met een verwijzing van de huisarts. Ik durf mijn kop er om te verwedden, dat ik zonder papiertje vandaag al deels was geholpen en morgen langs kon komen voor het geprik in mijn aderen. Nu is het 10 dagen wachten. Wordt dan nog discussie, want een ziekenfondskaart of hoe je dat ook moet noemen hier, heb ik niet. Zou ik ooit wel krijgen maar dat 'ooit' werd snel nooit. Ze zullen het met een bewijs van inschrijving moeten doen.

 Op zich allemaal vrij snel geregeld. Laat gegaan en de middag verder opgevuld met het doen van minder noodzakelijke, maar wel prettige boodschappen. Eerst uitgebreid onderuit gezakt achter een kofiie verkeerd en een groot glas verse jus. Mensen allemaal op z'n zomers. Zonder masker tot aan de draaideur, die toegang geeft tot de shopping-City en over de drempel het ding over mond en neus getrokken. Geen weigeraar gezien.

 Na de koffie in een relaxte stemming achter de boodschappenkar door de supermarkt getogen. Het zal aan de dag hebben gelegen, veel was er niet te doen. Rust en ruimte kortom. Wat wil je nog meer als je weer een keertje alle schappen langs wilt? Wil nog wel eens gevaarlijk zijn, net zoals met honger boodschappen gaan doen. Veel extra's heeft het echter niet opgeleverd. Ze zullen vanwege mijn kassabon geen vlaggen hebben uitgehangen op het hoofdkantoor.

Nasleep?

 Weer maandag. Net een bui gehad. Nu weer zon. Zoiets als weer door de weerstand heen moeten om aan de week te beginnen. Is dat ooit niet zo geweest? Ik twijfel. Maar niks forceren. Het komt wel. Of ook niet en dan heb ik pech gehad en ligt een slechte week in het verschiet. "Werkt de maandag niet, is de rest van de week als een vergiet!" Ik verzin ze waar ik bij zit.

 

 Doet verder geen afbreuk aan het feit dat een slechte maandag zo z'n weerslag heeft op de rest van de week. Heb je eerst een maandag, dan een dinsdagmaandag en met een beetje pech nog een woensdagmaandag ook. Zo erg heb ik het toch al weer lange tijd niet gehad. Dan is donderdag dinsdag, vrijdag woensdag en komen we bij de eerst volgende echte maandag aan zonder weekend gehad te hebben. Tijden dat je beter in bed kunt blijven liggen. Iets wat ik me dank de honden, gelukkig nooit kon permiteren. Wat dat betreft zijn Sammy en Katrien gigantische steunpilaren geweest en doen de dames dat tegenwoordig dunnetjes over.

 En de redenen? Allang 'auf der Strecke' gebleven. Het is allemaal nasleep, restrommel. Het puin waar je doorheen blijft racen dan wel rijden, omdat de baan na de crash nooit is schoon gemaakt. Ik hoor geen bermbommen exploderen, zie ook geen menselijke lichaamsdelen door de lucht vliegen maar met minder blijken naweeën lang te kunnen doorwerken. Wat dat betreft is in 2007 iets aangeslagen wat daarna nooit meer goed is gekomen. Blijkbaar slijt niet alles.

Feit

 Gelezen onder een stukje over een ws door een wolf gedood kalf op GS:

 

 "Mensen vinden dat bepaalde diersoorten ergens wel of niet horen. Op hun beurt trekken dieren zich daar weer niet zoveel van aan. Zo bestaan onkruid en slecht weer ook alleen in het brein van mensen."

Quib | 01-08-21 | 19:38 | 1

Aangaan

 De kop is eraf in/voor de tuin. Ik durf er, overdreven gezegd, weer te komen. Direct ook wat zaakjes aangepakt. Het geeft vertrouwen in de zoveelste herstart in de komende week. Moet meer dan alleen tuindingen gebeuren. De hoop is dat het een het ander mee op sleeptouw neemt. Wat vaak ook gebeurd.

 

 Het ergst zijn de klussen die al enigszins achterop aan het raken waren, maar nog te behappen. Dat behappen is er niet op vooruit gegaan. Natuurlijk betreft het het onkruid, maar ook het maaien en het sproeien van brandnetelgier op de augurkenplanten. Die zien er inmiddels tamelijk zielig uit. Meer geel en bruin dan fris groen. De zoektocht op het internet heeft geen eenduidige oorzaak opgeleverd. Verdunde melk had geen zichtbaar effect, dus geen meeldauw??? Was het maar zo zwart-wit.

 

 Ik zie niks beestachtigs, dus het moet wel iets schimmeligs zijn. Al kan nauwelijks sprake zijn van een gebrek aan ventilatie. Gebrek aan water lijkt me ook stug. Een paar dagen met de brandnetelzooi proberen en dan een paar dagen rust om te zien of van enig effect sprake zou kunnen zijn. Dan zijn we alweer een week verder in deze laatste echte zomermnd.

Cyclus

 Dat was juli. Zoals we erin zijn gegaan, zo zijn we eruit gegooid. Goed drie weken (nodig) gehad om de machinerie soepeltjes en gemotiveerd aan de gang te krijgen. Zo gaat dat dus niet werken. Het fysieke deel is daarvan nog het snelst en simpelste herstellende deel. Tussen de oren kost het stukken meer werk en energie om op een rijtje te krijgen wat op een rijtje hoort en alle neuzen in dezelfde èn gewenste richting te draaien.

 Fluitend, al is het maar overdrachtelijk, zonder gemaar te doen wat wacht op gedaan te worden kost klauwen met tijd. We hebben daar natuurlijk het nekvel en gedaan wordt wel wat maar de ontbrekende vanzelfsprekendheid drukt de 'produktie' richting minimaal. Net vorige week leek voor het eerst sinds begin juli alles naar wens te werken. En dan BOEM, en niet voor het eerst. Je zou haast kwade opzet veronderstellen.

Modern

 

 

 Het heeft ff geduurd, maar de beste man heeft wel gelijk (gekregen).