Prestatie

 Zo'n dag waarop het lijf dwars ligt. Niet via een stel onwillige spieren of darmen die alles onverteerd voorbij laten gaan. Het is een algemeen gevoel van onwil, maar dan niet in mijn hoofd, wat vaker het geval is, maar in het lichaam. Beweging, activiteit die alleen met de grootste moeite, veel overtuigen en uiteindelijk dwang tot stand komt. Een slaaf waar de zweep overheen moet. Mag je zo'n vergelijking nog wel maken vandaag de dag? En dan nog niet sneller is dan z'n elfendertigste en de slakken 'm voorbij sjezen.

 Maar, MAAR, ondanks alle tegenwerking en tussentijdse regen is de grond in het begin van het rechterdeel van de tuin toegankelijk. Hout weg, dekzeilen verplaatst, perceelruimte vrij! Danig geplet, in hobbels, maar vooral toch onkruidvrij. Ik kan er zo de spade in zetten. Als het weer zich aan de vooruitzichten houdt zouden morgen en overmorgen daar prachtige dagen voor zijn. Ervan uitgaande dat de ondergrond geen zompige toestand is, anders moet ik helaas, helaas geduldiger zijn. En dat zou zonde zijn. Het voelt aan als kerstmis of morgen op vakantie gaan als kind van een jaar of acht. Mijn rug zal daar anders over denken, maar dat is niet mijn zorg.

Viraal_08

 Nederlandse overheids logica: "Nieuwe fase corona-uitbraak Nederland: virus treft nu ook thuisblijvers". Alsof de besmetting nu van China, Iran of Italië overgebeamd wordt naar een willekeurige persoon in Nederland, die nog nooit z'n dorpsgrens heeft overschreden. Was er kordater en vooral veel directer opgetreden was er geen of veel minder contact tussen reizigers en thuisblijvers geweest en de thuisblijvers dus verschoond gebleven ... Afschuiven van verantwoordelijkheid, meer is deze draai niet. Nooit gehoord van dat verdronken kalf?

 Ondertussen is het interesse van de media voor het virus duidelijk afgenomen. Geen voorpaginaberichten meer over China, raadselen over het waarheidsgehalte van de cijfers in Iran of beelden van pastaloze stellingen in Italiaanse supermarkten. De nieuwswaarde is geërodeerd van heftig naar kabbelend. Vreemd trouwens, dat er ondanks de zeer nauwe en getalsmatig omvangrijke contacten tussen China en landen in Afrika, uit die hoek geen enkel besmettingshaard wordt gemeld. Kan het bijna niet geloven.

Invullen

 Is de toon gezet voor mrt? Is 124 het einddoel? Ga ik voor meer of wordt het minder? Volkomen oninteressant, maar je moet wat op maandagochtend. Een grijs-grauwe dag. Het miezert. Email verzonden. De wasmachine wacht op een wissel. Het aanrecht biedt een oud en vertrouwd aanzicht. De laatste loodjes wegen steeds zwaarder. De plantjes overtuigen niet. Het is druk aan de grens. Het virus heeft er nog steeds trek in. En in Szczecin is geen interessante lading te vinden. De dag kan kortom alle kanten op. Ik heb nog geen keuze gemaakt.

 Geen keuze zonder koffie. De gewenste koffie, dank online verkoop. Ik ga een lijst bijhouden van wat ik de komende tijd allemaal via het internet ga bestellen. Video's, stofzuigerzakken, cd's, parfum en koffie is de score tot op heden. Hondenbrokken staan hoog op de wenslijst na het gedoe bij de lokale dierenapatheek bij de laatste bestelling. Kan de man zelf niks aan doen, maar honden ineens ander voer voorschotelen, omdat het gewenste ineens niet leverbaar lijkt, is vragen om smurrie.

 Maar er is meer. Deurbeslag voor de poort, schoonmaakmiddel voor de Portugese tegels, vlierbessensap en meer zou ik ff niet weten. Maar van het een komt gegarandeerd het ander. Ik ga ontdekken hoeveel koeriers er hier rondrijden.

Digitaal

 Wat kun je eigenlijk niet online kopen?? Ik denk, dat het zoeken zal zijn om zoiets te vinden. Aangezet door het verdwijnen van 'mijn' koffie uit het assortiment van de supers in Sibiu, heb ik inmiddels nog een paar andere dingen geprobeerd en altijd weer raak. Mn Amazon.de heeft een aanbod waar je u tegen zegt.

 Ik heb de afgelopen jaren niet onder een steen vertoefd, maar men heeft het meestal over kleding, schoenen, medicijnen en video's en cd's uit eigen ervaring. Maar je kunt het zo gek niet bedenken en mocht je willen, krijg je het thuis bezorgd. Nu is in mijn geval altijd ff de vrg of Roemenië binnen het verzorgingsgebied valt, maar vaak is dat wel het geval.

 Het is, dat ik boodschappen doen, de live-versie, weet te waarderen, anders zou ik helemaal 'online' gaan, denk ik. Het internet is de aanvulling op het bestaande fysieke aanbod. Je hoeft bij het verdwijnen van je geliefde shampoo uit het aanbod van de super niet direct te wanhopen, vaak biedt het internet uitkomst. Shampoo. Koffie. Stofzuigerzakken. Vloerreiniger. Vruchtensappen. Etc. En de koeriers maar karren.

Familiefeest

 Een week tegenaan gehikt en er nu maar uitgeramd. Tenminste een eerste concept. Ik heb het gif redelijk weten te kanaliseren, misschien zelfs iets teveel, daarom maar ff laten bezinken. Mag meneer de advocaat zien wat hij er mee kan, als zijn kop weer verhelderd is van de carnavalsuitspatting of de après-ski afhankelijk van zijn voorkeuren.

 Het stomme is, dat het om zulk iets kleins gaat, dat die hele advocaat daar in feite niks bij te zoeken heeft. Wat er gebeurd is zo kinderachtig, zelfs kinderlijk dat het meer zou passen, als er hier een paar in de hoek zouden worden gezet en aansluitend zonder eten en Tv naar boven en naar bed gestuurd zouden worden. En zoiets moet je dan uitvechten via een advocaat? Dat die vent zich daarvoor laat gebruiken. Ik had die lui gevraagd of ze wel goed bij hun hoofd waren, als ze met zoiets bij mij waren aangekomen.

 Blij toe, dat ik zeer waarschijnlijk never nooit meer iets met dat deel van de familie te maken zal hebben. Het zelfs onwaarschijnlijk is, dat ik ze ooit nog eens zie.

Aanloopje

 Maart, dus. Zondag. Redelijk weer. Gehoorzame honden. Goeie koffie. Bijna een perfecte start van de dag. Wat ontbreekt is een portie enthousiasme. Die zal z'n aansluiting wel vinden in de loop van de dag. Voor het moment is het best. Niet teveel animo voor vanalles en nog wat. Lekker rustig. Het virusgedoe geloof ik ff wel. Voorlopig is mijn allergie erger. Net weer gesloopt door een niesbui staat mijn hoofd meer naar bed dan naar activiteit.

Poetsen

 Ff de kantlijn klaren voor ik met maart aan de slag ga. Het is geen gezicht zo'n lel onsamenhangende woorden langs de zijlijn.